‘We lopen vast in doolhof van regels en procedures’

• Link ophalen

  Gekopieerd

Maak ons je Google-favoriet!

GOUDA/KRIMPENERWAARD  • Drie echtparen, één gezamenlijke droom: samen oud worden in een huis dat past bij hun levensfase. Een plek waar ze kunnen zorgen voor elkaar en een zelfredzaam netwerk vormen. Maar ook: ruimte maken in een oververhitte woningmarkt. Toch lopen ze keer op keer vast in een doolhof van regels en procedures.

“Ap heeft een droom,” opperde de vrouw van Ap tijdens een van de borrelavonden die Ap Quist en Herman van de Scheur met hun partners hielden. Die avond begon Ap te vertellen: samen met twee andere stellen een geschikte woning zoeken, waarin ze apart maar toch samen kunnen wonen. Een plek waar ze niet hoeven te verhuizen als hun gezondheid achteruitgaat en waar ze elkaar kunnen helpen met dagelijkse dingen.

‘Zo lang mogelijk onafhankelijk blijven’

“We willen geen mantelzorgers van elkaar worden,” benadrukt Quist, drie jaar nadat het plan is ontstaan. “Maar we willen wél zo lang mogelijk onafhankelijk blijven. Een boodschapje meenemen voor elkaar, elkaar helpen bij ziekte – dat doe je automatisch. We hebben nu veel vrije tijd, kunnen leuke dingen doen. Ik wilde kijken hoe we het gezellig kunnen maken door bij elkaar te wonen.”

Zijn vriend en mede-initiatiefnemer Herman van de Scheur vult aan: “Het is win-win. We maken ruimte vrij in de woningmarkt en verkleinen de kans dat we mantelzorg of vroegtijdig professionele zorg nodig hebben.” 

Het bij elkaar wonen is bovendien financieel aantrekkelijk en duurzamer, vertelt Quist: “Je hebt maar één warmtepompinstallatie en andere gedeelde voorzieningen. Maar belangrijker: het past bij hoe wij oud willen worden.”

Van boerderij naar nieuwbouwproject

Eerst zoeken de drie stellen, ook de buren van Ap sluiten zich aan, naar een bestaande woning -bijvoorbeeld een grote boerderij- die ze kunnen splitsen in drie zelfstandige woonunits. “Dat gebeurt al vaker,” zegt Quist. “Boerderijen worden in drieën gedeeld, met eigen huisnummers en ingangen.”

Later verschoof de voorkeur naar een nieuwbouwproject. Van de Scheur: “In een boerderij is er niets op de toekomst voorbereid. Het heeft geen dubbelglas bijvoorbeeld, en een voor ons onlogische indeling, zoals een enorme zolder. Uiteindelijk past nieuwbouw beter bij onze wensen, en is het goedkoper en duurzamer.”

Praktijk weerbarstig

Maar zodra het idee werd omgezet in actie, bleek de praktijk weerbarstiger. “Dan kom je bij de gemeente,” zegt Van de Scheur. “En dan verwacht je dat ze zeggen: ‘Wat een goed idee, laten we kijken hoe we dit mogelijk kunnen maken.’ Maar zo werkt het niet. Je moet eerst een officiële aanvraag indienen. Alleen: dat kan pas als je een woning hebt gekocht. En die koop je niet als je niet weet of het mag. Een rare spagaat.”

Bij een gemeente, die ze liever niet bij naam noemen, probeerden ze een proefproject op te zetten. “We zagen een woning in het buitengebied en vroegen een gesprek aan. Maar de reactie was simpel: ‘Heeft geen zin. Dien een aanvraag in.’ Maar wij willen eerst weten wat de regels zijn, voordat we ergens instappen.” Na aandringen krijgen ze dan eindelijk een gesprek. “Dan pakken ze de computer erbij, bekijken het kadaster. En dan komen de regels.”

Het drietal loopt ook aan tegen hoge kosten voor het splitsen van woningen. “Ik ken iemand die zijn boerderij moest splitsen na een scheiding,” vertelt Quist. “Dat kostte hem ruim 50.000 euro. Maar we hebben ook voorbeelden waar het opliep tot 200.000 euro.”

‘Juridische en financiële puzzel’

Een andere optie is dat één stel de woning koopt en de anderen huren, maar dat zien ze niet zitten. “Dat is eigenlijk geen optie. Er is niet één stel dat financieel de mogelijkheid heeft om zoiets te betalen. Daarnaast willen we echt drie aparte woningen met eigen eigendom, zodat niemand afhankelijk is van de ander. Maar dat blijkt een enorme juridische en financiële puzzel.”

Ondanks de obstakels geven Quist en Van de Scheur niet op. “We zoeken verder, en we blijven positief. Als we iets vinden, gaan we opnieuw het gesprek aan met de gemeente. Maar het wordt ons niet makkelijk gemaakt.”

Intussen blijven de drie stellen in hun huidige woningen, terwijl ze juist ruimte zouden kunnen maken in de woningmarkt. 

Van de Scheur vat het treffend samen: “Wij wonen zelf met ons tweeën in een eigenlijk te grote woning, net als onze partners in dit project. Kijk ik bij ons in de buurt dan zijn er meerdere buurvrouwen of -mannen die alleen in een grote eengezinswoning wonen. Het is eigenlijk absurd dat het zo werkt.”

In de knel - woningnood in de Krimpenerwaard

Het Kontakt besteedt de komende tijd ruimschoots aandacht aan de woningnood in de Krimpenerwaard. We spreken met mensen die ‘in de knel’ zitten, maar ook met beleidsmakers en overige betrokkenen. Wilt u ook uw verhaal delen of heeft u suggesties: redactie.krimpenerwaard@kmp.nl

Zie voor eerdere artikelen in deze reeks onze website.

.