‘Eigenbelang bewoners drijft jongeren weg uit de Krimpenerwaard’

KRIMPENERWAARD • Bas Belder, raadslid namens CDA Krimpenerwaard, baalt van de weerstand die nieuwbouwprojecten oproepen: “’Nee, niet hier’, is geen optie meer. De toekomst vraagt om lef en verandering.”

“Nederland kampt met een woningcrisis: we weten allemaal dat er gebouwd moet worden”, licht Belder zijn pleidooi via een ingezonden brief aan Het Kontakt toe. “Jongeren moeten kunnen starten en gezinnen moeten kunnen groeien. Maar zodra bouwplannen verschijnen, laten NIMBY-bewegingen (Not In My Backyard) van zich horen om hun uitzicht, parkeerplekken en rust te behouden.”

Stapelen van kansloze procedures

De felste tegenstanders laten zich volgens Belder luidruchtig gelden en starten petities om de bouwplannen als ‘dramatisch’ neer te zetten: “Ze zoeken de media op en schuwen lange bezwaarschriften en juridische dreigementen niet. Hun werkwijze kenmerkt zich door het stapelen van kansloze procedures: juridische stappen die uiteindelijk weinig kans maken bij de rechter, maar wel langdurige vertragingen veroorzaken.”

Leeftijdsgenoten vertrekken

Als jong raadslid in de Krimpenerwaard ziet Belder dagelijks de gevolgen van deze weerstand: “Mijn leeftijdsgenoten moeten noodgedwongen bij hun ouders blijven wonen of vertrekken naar omliggende plaatsen, zoals Waddinxveen en Westergouwe in Gouda, waar wél gebouwd wordt. CBS-cijfers tonen aan dat steeds minder mensen in de Krimpenerwaard een thuis vinden: in 2023 verhuisden er 600 mensen minder dan drie jaar eerder binnen de gemeente, terwijl het aantal vertrekkers uit de gemeente stabiel bleef.”

‘Alle middelen worden ingezet’

Volgens Belder is het niet eerlijk dat starters, die de woningen het hardst nodig hebben, geen stem in het debat hebben: “Zonder eigen woning kunnen ze niet deelnemen aan het gesprek, terwijl juist zij de toekomst van onze gemeente vormen. Ondertussen worden ‘buurtcomités’ opgericht met slechts één doel: blokkeren van nieuwbouw. Lang niet iedereen voelt zich vertegenwoordigd door deze groepen, maar ze doen alsof ze namens de hele buurt spreken.  Ze zetten alle middelen in en eisen media-aandacht met termen als ‘behoud’ van het weidegebied, ‘bescherming’ van weidevogels, of ‘het voorkomen van verkeersonveiligheid’. Maar achter al deze fraaie woorden schuilt vooral eigenbelang.”

Kortzichtig gedrag

Vervolgens: “Ironisch genoeg wonen veel van deze tegenstanders zelf in huizen die ooit ook ten koste gingen van het weidse uitzicht van anderen. Zij kregen hun kans, maar gunnen die niet aan de nieuwe generatie. Dit kortzichtige gedrag leidt tot een domino-effect: jongeren vertrekken omdat ze geen woning vinden, voorzieningen verdwijnen door het gebrek aan startende gezinnen en ondernemers zien hun klanten en personeel wegtrekken.”

‘Je moet verder kijken’

Nieuwbouw is niet voor ‘buitenstaanders’, stelt Belder tenslotte: “Het zijn woningen voor klasgenoten van de kinderen, vrijwilligers op de sportclub en personeel in de winkelstraat. De mensen die onze kernen levendig houden. Het is tijd om verder te kijken dan het zicht vanuit de achtertuin. Ofwel, ‘nee, niet hier’ is geen optie meer. De toekomst vraagt om lef en verandering.”