Teamgenoten vv Schoonhoven treden kordaat op bij ongeval: ‘Gedaan wat we konden’

SCHOONHOVEN • Drie jeugdige spelers en hun trainer van vv Schoonhoven boden vorig weekend bewonderenswaardige hulp bij het heftige auto-ongeval van hun teamgenoten op de N210.

Het ongeluk bij Krimpen aan de Lek -zaterdag 12 oktober rond 17.00 uur-, heeft een week na dato nog grote impact op familie, teamleden, vrienden en ploeggenoten van voetbalvereniging Schoonhoven. Twee van de vier inzittenden verkeren nog altijd in een zorgelijke toestand.

Drie spelers uit het team Onder 19-2 -Chiem (17), Sayf (17) en Samuel (16)-, doen samen met trainer Lesley (32) hun verhaal. Zij reden voor de auto die in de sloot belandde. Voor de komst van de professionele hulpverleners handelden ze, met hulp van enkele omstanders, kordaat en zonder nadenken om hun teamgenoten te redden.

Auto kwam al slingerend in de kant

“We kwamen terug van een wedstrijd bij sportclub Excelsior in Rotterdam”, vertelt Sayf. “Hoewel we verloren hadden, was het geen vervelende wedstrijd. In de tweede helft scoorden we zelfs drie doelpunten.” 

Ze reden nietsvermoedend op weg naar huis. Plots zag Lesley in zijn achteruitkijkspiegel de auto achter hem slingeren en in de kant terechtkomen.

“Direct trapte ik op de rem en stuurde de auto de berm in. Ik heb enkele krachttermen geschreeuwd en reed op hoge snelheid achteruit over het fietspad”, blikt Lesley terug op dat moment. “Chiem en Sayf belden 112 omdat de auto in de sloot was beland. We trokken onze kleren uit, maar waren even een moment als bevroren: wat moesten we doen? Een jonge vrouw was tegelijkertijd bij de plaats van het ongeval aangekomen. Zij riep ‘kom op!’ en sprong als eerste het water in. Chiem en ik sprongen haar na. Met vereende krachten hebben we het voertuig iets omhoog getild. Ondanks onze pogingen lukte het niet om de deur te openen.”

Met lifehammer ruit ingeslagen

Ondertussen kreeg Samuel van omstanders een lifehammer. Met één klap wist Lesley de ruit van de passagiersdeur in te slaan. De eerste inzittende werd uit zijn benarde positie bevrijd. 

Samuel: “Samen met de vrouw heb ik hem aangepakt en naar de kant gebracht. We probeerden hem bij kennis te houden en hebben zijn natte kleren uitgedaan. Een andere omstander was ook in het water gesprongen. Hij hielp de auto omhoog houden.”

Het raampje aan de passagierskant achter bleek weerbarstig. 

Lesley: “Het lukte niet om deze kapot te slaan met de veiligheidshamer. De andere jongen die erbij gekomen was, sloeg met oerkracht zijn arm door het glas. De tweede jongen kregen we met moeite eruit. Hij bleef eerst vastzitten bij zijn middel. Hij was op dat moment bij kennis.” 

De derde teamgenoot die werd bevrijd was de bestuurder. Lesley: “Buiten bewustzijn werd hij aan zijn armen naar de kant getrokken. Er werd geschreeuwd of iemand in staat was om te reanimeren. Gelukkig waren er mensen die dit konden doen.”

Nog iemand in de auto

Even dachten ze dat alle jongens uit de auto waren bevrijd. Dit bleek niet het geval. Een van de inzittenden, die al uit de auto was gehaald, schreeuwde dat er nog een vierde jongen in de auto zat. 

Chiem: “Het was heel moeilijk om hem eruit te halen. We kregen hulp van een Poolse vrachtwagenchauffeur die het voor elkaar kreeg om de autodeur opnieuw te openen.” 

Het lukte Lesley om de bestuurdersstoel naar voren te krijgen uiteindelijk en de laatste jongen eruit te halen. Ook hij was buiten bewustzijn en werd direct door omstanders gereanimeerd.

Het duurde ongeveer zeven minuten voordat de hulpverlening arriveerde. “We werden opgevangen in de brandweerwagen om op te warmen. Door het koude water hadden we onderkoelingsverschijnselen”, rondt Lesley hun verhaal af.

‘Het ongeluk heeft er enorm ingehakt’

Alle lof is er van spelers, trainers en ouders voor de begeleiding en opvang vanuit de voetbalvereniging, politie en slachtofferhulp. 

“Het ongeluk heeft er enorm ingehakt, zeker ook bij Chiem, Sayf, Samuel en Lesley. Een ieder verwerkt dit trauma op zijn eigen manier. Dat is ook goed” geeft Lesley aan. “De een is er stil onder, de ander wil er zoveel mogelijk over praten. Deze jongens hebben een heldendaad verricht met hun adequate inzet.”