Trudie Muilwijk stopt als beheerster van Aula Hoflaan in Stolwijk: ‘Afscheid met pijn in het hart’
Nieuws
STOLWIJK • Eind juni stopt Trudie Muilwijk als beheerster van de Aula Hoflaan in Stolwijk. Het afscheid van haar ‘kindje’ is moeilijk na al die jaren.
Streven naar perfectie en altijd een luisterend oor voor nabestaanden. Het kenmerkt Trudie Muilwijk (61), ruim twintig jaar beheerster van de Aula Hoflaan in Stolwijk. Al die tijd verricht ze haar taak met onvoorwaardelijke liefde en toewijding.
“Hiervoor werkte ik in Huize Stolwaard als bejaardenverzorgster. De toenmalige beheerster Poula van Gijzen, ‘Poula van de aula’ zoals ze werd genoemd, vroeg me te helpen bij een uitvaart”, antwoordt Trudie op de vraag hoe ze in het vak is geraakt. “Zo rolde ik erin en hielp wanneer nodig. Tijdens de gemeentelijke herindeling is het pand door de gemeente verkocht aan uitvaartbedrijf Stoppelenburg.”
Luisteren, troosten en bijstaan
Kees Stoppelenburg, voormalig directeur van het gelijknamige uitvaartbedrijf, weet nog goed te herinneren dat hij Trudie vroeg om beheerster te worden. “Ik kende haar als zuster in het bejaardencentrum. Regelmatig werden daar ook condoleances en uitvaardiensten gehouden. ‘Mijn kindje’ noemt ze de aula. Als een moeder zorgt ze ervoor. Naast het regelen van alles wat moet gebeuren, kan ze als geen ander luisteren, troosten en bijstaan.”
Intieme band
Daarmee slaat Stoppelenburg de spijker op de kop. Zo ervaren ook de meeste mensen de huidige beheerster. Zodra ze door de uitvaartondernemer bericht van een overlijden ontvangt, staat ze op scherp. “Via de uitvaartleider krijg ik de benodigde informatie en wensen door. Vaak check ik dit nog met de familie en geef praktische tips. In dit gebouw is geen familiekamer. Als de nabestaanden de overleden persoon willen bezoeken, dan zorg ik dat alles op tijd gereed staat. Hierdoor krijg ik vaak een intieme band met de nabestaanden. Regelmatig ontvang ik na afloop bedankjes in de vorm van kaarten, bloemen of lekkernijen.”
In de loop van de jaren heeft Trudie uitvaarten inhoudelijk zien veranderen. “Vroeger was het een plak cake bij de koffie en na afloop een broodje ham of kaas. Nu is het regelmatig veel luxer met een borrelplankje, al dan niet in combinatie met een uitgebreide lunch of maaltijd. Wij gaan daar wel in mee”, geeft ze aan. “Als je hierin niet faciliteert, dan gaat men elders heen. In totaal biedt deze aula ruimte aan ongeveer honderd personen.”
‘Jammer, maar begrijpelijk’
Het besluit om te stoppen heeft Trudie begin dit jaar met pijn in haar hart genomen. “Het was enorm druk met meerdere uitvaarten achter elkaar. Ik heb diverse lichamelijke klachten en merk dat het steeds moeilijker gaat. In overleg met mijn man heb ik de knoop doorgehakt om niet verder te gaan. Eind deze maand draag ik alles over aan collega Marja Flier (56).” Daarmee is de opvolging van Trudie gewaarborgd en is het nagenoeg alleen een kwestie van sleuteloverdracht. “Wij hebben altijd fijn met elkaar samengewerkt”, laat de nieuwe beheerster weten. “Heel jammer dat Trudie stopt, maar wel begrijpelijk.”
Dirk Molenaar
