Manon door weer en wind naar de top van de Stelvio
Nieuws
BERGAMBACHT • Manon Brasker had haar zinnen gezet op het bereiken van de top van de Stelvio. Dat lukte, ondanks regen, onweer en kou onderweg.
De 31-jarige Bergambachtse was ‘best zenuwachtig’ toen ze maandag 24 juli aan de start stond van de ‘3bergentocht’ ten bate van STOPhersentumoren.nl. “Ik had getraind, maar minder dan ik zou willen. Gedurende de 24 kilometer lange beklimming was het bar slecht weer, maar alle deelnemers hebben het gehaald. Je stopt ook niet zomaar, dat kunnen mensen met een hersentumor ook niet.”
Vader
Manon weet helaas waar ze het over heeft. Haar vader Hans (63) kreeg vorig jaar juni een epileptische aanval, met als oorzaak een (agressieve) hersentumor.
“Het is triest om je vader vervolgens van een sportieve en actieve man te zien veranderen in een patiënt. Hij heeft een zware hersenoperatie gehad met daarna bestralingen en chemokuren, maar is inmiddels helaas uitbehandeld. Vorig jaar wist ik me geen raad met alle emoties: ik wilde wat doen. Toen we hoorden van een sponsortocht voor de stichting STOPhersentumoren heb ik me ingeschreven. Ook al was de voorbereidingstijd wel wat kort: een maand…”
Kale berg
Plaats van handeling afgelopen jaar was de Mont Ventoux. Ondanks de weinige kilometers vooraf ging ze samen met vriendin Laura het avontuur aan op de ‘kale’ Franse Alpenreus. Manon: “De weersomstandigheden waren tegenovergesteld aan die van dit jaar: het was met ruim 35 graden heet. Maar we hebben het gehaald en fietsten 7.000 euro bij elkaar.”
De tocht deed haar denken aan de fietstrips door de bergen die ze vroeger met haar vader maakte tijdens vakanties. Lachend: “Daar had ik als tiener niet altijd zin in, hoor. Nu kijk ik er met een heel ander gevoel op terug en ben ik trots en dankbaar dat ik dat met mijn vader heb mogen doen. Het liefst zou hij zelf nog meedoen, maar nu dat niet meer gaat fiets ik voor hem de berg op.”
Blij en dankbaar
Zo ook de Stelvio dus, de bij wielerliefhebbers tot de verbeelding sprekende berg in de Italiaanse Alpen. “Met Kerst hakte ik de knoop door dat ik ‘m zou rijden. Ik heb getraind en diverse sponsoracties opgezet. Zo bracht een statiegeldactie bij Plus Van der Vlist alleen al ruim 400 euro op. Sowieso ben ik blij met alle donaties én mooie en lieve reacties die ik heb gekregen vanuit Bergambacht en daarbuiten. Daar wil ik iedereen graag voor bedanken.”
Eenmaal op de top had ze gelijk videocontact met haar vader, die de tocht vanuit huis in Bergambacht met trots had gevolgd. “Dan schiet je wel even vol, hoor”, zegt ze terugblikkend. “Ook mijn broer Vincent was erbij op de top, heel bijzonder om dit met elkaar te beleven.”
De teller staat inmiddels op 5.600 euro en wie Manon alsnog wil sponsoren kan dat nog doen.
In het midden
Of ze ook volgend jaar van de partij is tijdens een nieuwe sponsortocht voor STOPhersentumoren.nl weet ze nog niet.
“Ik plan niet zover meer vooruit, dat brengt de ziekte met zich mee. Natuurlijk leef ik ook mijn eigen leven, maar daarnaast geniet ik van iedere dag dat mijn vader er nog is. Ik laat dus maar even in het midden of ik me volgend jaar weer meld voor een nieuw avontuur.”
Robert van der Hek
