Laatste aardewerkfabriek van Gouda sluit de deuren

REGIO • ‘De Drietand’ sluit binnenkort de deuren. Hiermee verdwijnt de laatste aardewerkfabriek in Gouda, waarvan er in de stad ooit meer dan 150 waren gevestigd.

De familie Boot heeft de wereld in de zestig jaar dat de fabriek bestaat, zien veranderen. Als laatste aardewerkfabriek in Gouda had het de tand des tijds tot nu toe doorstaan. Daar komt binnenkort een einde aan: de broers René en Eric Boot hebben besloten om de deuren te sluiten. “We wisten dat dit eraan zat te komen, maar helaas moeten we door alle omstandigheden eerder stoppen dan verwacht,” zegt Eric Boot erover.

Levenswerk
De firma is het levenswerk van opa Teunis Cornelis, die met zijn zoons het bedrijf startte, meer dan zestig jaar geleden. De broers zijn de derde generatie Boot, die aan het roer van het bedrijf staan.

In het kunstatelier maken de broers met de hand allerlei soorten aardewerk: wandborden, vazen, geboorteborden en sportprijzen. Ze bedachten later het concept Ambachtelijk Gouda, een mini-museum voor bezoekers met zes nagemaakte trapgevelhuisjes van rond 1800. In ieder huisje is aandacht voor een typisch Gouds ambacht, zoals kaas, stroopwafels of kaarsen, aan de hand van onder andere video’s, live-optredens, foto’s en machines.

Toeristen
Redenen om de deuren te sluiten zijn de gebeurtenissen die zich de laatste jaren opvolgden: voornamelijk corona en de energiecrisis. “We zijn voor een deel afhankelijk van de toeristensector, maar zij bleven met corona weg. We zijn niet open voor toevallige passanten, daarvoor zitten we niet op de juiste plek en daar hebben we ook geen vergunning voor. Dus zijn we afhankelijk van grotere groepen toeristen die met een bus komen. Een ander groot deel van ons inkomsten komt van relatiegeschenken en sportprijzen.”

De firma maakte veel sportprijzen voor bijvoorbeeld de duiven- en de vissector. “Maar ook dat viel stil tijdens de coronacrisis.”

Energieprijzen
En de broers zien een verandering in de vraag: die wordt ook steeds minder. Met de staatssteun kwamen ze nog een tijd vooruit. “Maar na de crisis wil je natuurlijk weer opstarten. Je ziet dat veel toeristen wegblijven en niet meer terugkomen.”

Ook gingen de energieprijzen meespelen. “Onze ovens werken op elektriciteit, dus het werd niet schrikbarend duurder. Maar toch ga je het merken.”

Stille hoop
Er is nog de stille hoop dat het bedrijf op de een of andere manier een doorstart maakt. “We gaan in ieder geval tot 1 januari door, dat staat vast. Dan bekijken we per maand of en hoe we het nog redden. We staan overal voor open, je moet nu flexibel zijn. Misschien komt er nog iets langs. Of wordt alleen het aardewerk behouden, het zou zonde zijn als dat verdwijnt.”

Hester Hage