Zingende schoorsteenveger John Anders: ‘Ik geniet als mensen van mijn liedjes genieten’
AlgemeenSTOLWIJK • Optreden zat er dit jaar niet in voor John Pince van der Aa. Toch wist de ‘zingende schoorsteenveger’ uit Stolwijk - bekend onder zijn artiestennaam John Anders - met zijn muziek heel wat mensen te raken.
Zijn laatste single Er drijven rozen op de wolken doet het goed op Spotify en wordt bij veel radiostations grijsgedraaid. Iets waar de volkszanger blij mee is. “Bij Radio Salto in Amsterdam was mijn nummer alarmschijf en kreeg het zelfs meer stemmen dan de single Tebbie nou op je muil van Richard Groenendijk. Nou, dat liedje zingt inmiddels heel Nederland mee!”
Bijzonder is dat John’s nummer al even op de plank lag: zestien jaar om precies te zijn. “Ivan Broer, de schrijver van het liedje, heeft het me al in 2004 toegestuurd. Ik was met andere dingen bezig en heb er toen niets mee gedaan. We hebben de tekst ietwat aangepast en het nummer uitgebracht. En kijk nou...we hebben een hit!”
Corona
Waarom Er drijven rozen op de wolken het juist nu zo goed doet? John heeft daar wel een verklaring voor. “Het is natuurlijk een moeilijke tijd. Heel veel mensen zijn overleden aan corona wat en hoop verdriet heeft veroorzaakt. Dit nummer biedt steun en troost aan iedereen die iemand verloren is.”
De geboren Hagenees zingt al van jongs af aan. “Als kind zat ik vaak bij mijn oma op schoot”, zegt hij in plat Haags. “Die vroeg me dan om een liedje voor haar te zingen. Als ik klaar was douwde ze een gulden in m’n handje. Konden m’n broers niet hebben natuurlijk.”
Jaren later - John werkte inmiddels als schoorsteenveger - werd hij ontdekt toen hij smartlappen van zijn held Willy Alberti stond te zingen op het dak. Na een eerste optreden volgde er al snel meer. Zijn carrière kwam op stoom, zeker toen hij het podium op mocht met grote artiesten als Lee Towers, Tante Leen en Jaques Herb. “Die laatste heeft nog mijn artiestennaam bedacht toen hij een keertje bij mij thuis aan de keukentafel zat.”
‘Bloed, Zweet en Tranen’
Hij deed mee aan tv-programma’s als ‘X factor’ en ‘Bloed, Zweet en Tranen’ en maakte met zijn ‘snik in de stem’ indruk op de juryleden. Hij groeide in no time uit tot een bekend gezicht. Ondanks die bekendheid wist John nooit landelijk door te breken als zanger. Zingen doet -ie nog altijd hobbymatig. “Wie weet gebeurt het nog een keertje en breek ik door. Je moet een beetje geluk hebben en de kans krijgen om die stap te maken.”
Toch geeft hij de moed zeker niet op. “Ik ben 64, maar voel me jong. Ik let erg op m’n gezondheid: roken doe ik al 40 jaar niet meer en in 1978 was ik voor het laatst dronken. Door dat alles heeft mijn stem nog niets ingeboet aan kracht.”
Misschien wel het belangrijkste is dat John nog altijd ontzettend veel plezier beleeft aan het zingen. “Dat is toch wel het allerbelangrijkste. Ik geniet als de mensen van mijn liedjes genieten. Wat is er nou mooier dan met je stem mensen kan laten lachen, janken en de polonaise lopen?”
