Achterstand opvang statushouders Alblasserdam moet in 2028 weg zijn: vooral huizen nodig voor gezinnen

Alblasserdam - Het Alblasserdamse gemeentebestuur denkt nog tot en met 2028 nodig te hebben om de achterstand in het huisvesten van statushouders in te lopen. De achterstand is in 2025 al wel teruggebracht van 29 naar 12 statushouders.

Dat stelt het college van burgemeester en wethouders in het nieuwe ‘Huisvestingsplan voor statushouders’. Dit is opgesteld omdat de provincie dreigt de regie over te nemen en op kosten van de gemeente zélf huisvesting te gaan regelen.

Die druk wil het college zo snel mogelijk van de ketel halen. Eenvoudig is dat niet. De druk op de woningmarkt en het rekening houden met lokale woningzoekenden en spoedzoekers maakt het tot een ingewikkelde puzzel, zo staat in het ‘Huisvestingsplan’:

‘Het is niet wenselijk om een te groot deel van de beschikbare voorrangswoningen toe te wijzen aan statushouders, omdat dit ten koste zou gaan van andere kwetsbare groepen.’

Tijdelijke huisvesting

Voor het leggen van deze puzzel kijkt het gemeentebestuur onder meer naar tijdelijke huisvesting. Een tussenstap met een risico: ‘Zonder voldoende doorstroom naar permanente woningen bestaat het risico dat de opgave zich naar latere jaren verplaatst.’

Waar dit plaats zou moeten vinden, maakt het college niet concreet in het ‘Huisvestingsplan’. Wel wordt de optie van het onderbrengen van statushouders in leegstaand vastgoed, zoals kantoren, genoemd.

Voor gezinnen slechts een beperkt aantal woningen beschikbaar’

Wat de puzzel ook ingewikkeld maakt: gezinnen vormen een groot deel van de aan Alblasserdam gekoppelde groep statushouders. ‘Voor hen is momenteel slechts een beperkt aantal woningen beschikbaar.’

Daarbij speelt een rol dat grotere sociale huurwoningen door de hoge huurprijs niet in aanmerking komen voor huurtoeslag. Zo ontstaat volgens het college een ‘belangrijk knelpunt’, omdat het inkomen van statushoudergezinnen ervoor zorgt dat die huurprijs te hoog ligt.

Financiële compensatie provincie zorgt voor aanzienlijk meer beschikbare woningen

Burgemeester en wethouders kijken hierbij voor een oplossing naar de provinciale overheid. Als die met een ‘financiële compensatie’ over de brug komt, zouden aanzienlijk meer geschikte woningen beschikbaar komen voor deze groep.

Essentiële voorwaarden om de achterstand in te lopen

Het is voor Alblasserdam één van de twee essentiële voorwaarden om de achterstand in te lopen. De tweede is het verlengen van de zogenaamde HAR+ regeling.

Deze financiële regeling van de Rijksoverheid stimuleert gemeenten om statushouders sneller uit de asielopvang te halen en te huisvesten. Gemeenten ontvangen een eenmalige vergoeding van € 30.000 (voor een plek met eigen kookgelegenheid) tot € 38.000 (voor een plek met catering) per geplaatste statushouder.

Tijdelijk onderdak in hotels

Dit bedrag is bedoeld om de opvang en begeleiding voor een periode tot 12 maanden te bekostigen. De regeling staat niet alleen tijdelijk onderdak (zoals hotels) toe, maar ook onzelfstandige huisvesting in de reguliere woningvoorraad (woningdelen).

De regeling loopt nu nog tot 1 juli 2026, maar burgemeester en wethouders hopen dat er een verlenging komt. Ze noemen het een ‘absolute randvoorwaarde’ om de alleenstaande statushouders die aan Alblasserdam zijn toegewezen te huisvesten.

Flexwoningen en woningdelen

Daarnaast zet het gemeentebestuur in op flexwoningen en woningdelen. Maar de komst van de beoogde flexwoningen op de locatie De Loopplank gaat nog wel even duren. ‘De huidige verwachting tot bouw van de flexwoningen staat nu op eind 2027-2028’.

En wat betreft woningdelen: burgemeester en wethouders noemen dit een praktische en haalbare oplossing in veel situaties. Maar er moet nog mee begonnen worden:

‘In samenwerking met de wooncorporatie wordt er in Alblasserdam mee gestart in de vorm van een pilot.’

College: ‘De aanpak is haalbaar’

Desondanks concludeert het college van burgemeester en wethouders op basis van het ‘Huisvestingsplan’ dat, als de taakstelling van het huisvesten van statushouders hetzelfde blijft, de aanpak haalbaar is. ‘Het biedt ruimte voor een evenwichtige verdeling van woonruimte en voorkomt dat andere doelgroepen in de knel komen.’