Bewoners Haagbeukhof eisen echte inspraak bij herinrichting: gemeenteraad drukt op de pauzeknop

Papendrecht - Een volle publieke tribune, vijf indringende insprekers en raadsleden die unaniem hun twijfels uitspreken: de oordeelsvormende vergadering op donderdag 21 mei 2026 over de voorgenomen herinrichting van de Haagbeukhof werd een confronterend moment voor het gemeentebestuur. Bewoners voelen zich buitengesloten, niet gehoord en vrezen dat de herinrichting hun straat onleefbaarder maakt in plaats van beter.

Opmerkelijk was dat de commissieleden van te voren geen stukken hadden ontvangen, dus zij konden zich niet voorbereiden. De insprekers hadden wel stukken aangeleverd.

Maar liefst vijf insprekers voerden het woord namens de bewoners van de Haagbeukhof.

‘Participatie voor de vorm’

De toon werd meteen gezet door de eerste inspreker, de heer Butter. Al 43 jaar woont hij in de Haagbeukhof, een straat die hij omschreef als ‘ons thuis, een plek waar mensen samenleven, herinneringen opbouwen en hun kinderen zien opgroeien.’

Zijn kritiek richtte zich op de manier waarop de gemeente bewoners heeft betrokken bij de plannen. Bezwaren tegen het voorlopig ontwerp werden niet inhoudelijk behandeld, omdat het slechts om een voorlopig ontwerp ging. Maar wanneer kunnen bewoners dan wél invloed uitoefenen, vroeg hij retorisch aan de raad.

"Wij willen geen participatie voor de vorm. Wij willen een proces waarin bewoners serieus worden meegenomen en waarin zichtbaar is wat er met onze inbreng gebeurt."

De inspreker, werkzaam als BOA, wees er ook op dat hij uit eigen ervaring weet hoe snel conflicten in wijken escaleren wanneer verantwoordelijkheden eenzijdig bij burgers worden neergelegd. Dat tijdens een eerdere bewonersbijeenkomst werd gesproken over een ‘mentaliteitsprobleem’ bij bewoners, ervoer hij als pijnlijk en onterecht.

Zijn concrete eis: druk op de pauzeknop. Neem een tussenstap, geef bewoners inzicht in wat er met hun inbreng is gedaan, en ga daadwerkelijk de straat in.

Overlast van bomen en vogels

De tweede inspreker, Henny Kanninga, richtte zich op een hardnekkig probleem: overlast van bomen en vogels. Van april tot en met september staan auto’s maandenlang bedekt met hars en vogelpoep. En niet een beetje, maar zodanig dat er schade ontstaat. Vallende takken maken parkeerplaatsen feitelijk onbruikbaar. Kraaien en eksters vertonen tijdens het broedseizoen agressief gedrag, waardoor bewoners zich niet vrij voelen om hun eigen straat te gebruiken. "Als dit als normaal wordt bestempeld, vragen wij ons af: waar ligt de grens?"

Ze weerlegde ook de stelling van de gemeente dat een nieuw rioolstelsel toekomstige wortelschade zou voorkomen. Biologisch en technisch klopt dat niet, betoogde zij: "Bestaande bomen zoeken juist extra vocht richting rioleringen en huisaansluitingen. Het risico op ingroei en schade blijft bestaan."

Haar verzoek was praktisch: vervang de bomen die aantoonbaar overlast veroorzaken door soorten die beter passen in een woonomgeving. Dat nu doen kost een fractie van wat het over enkele jaren zal kosten als de situatie onhoudbaar is geworden.

Parkeerdruk en een verdacht mobiliteitsplan

De derde inspreker, Bianca Kanninga, besprak het volgende thema: parkeerdruk. Het nieuwe ontwerp vermindert het aantal parkeerplaatsen, terwijl de druk nu al hoog is. De gemeentelijke parkeermeting uit juni 2025 is volgens hem misleidend: bewoners meden de overlastplekken juist in die maanden, waardoor de cijfers de werkelijke situatie maskeren.

Verder constateerde ze dat bij de woningen Haagbeukhof 201 tot 225 door de nieuwe stoep de parkeergelegenheid voor eigen erf verdwijnt, zonder dat de gemeente daar een oplossing voor heeft gepresenteerd. De gemeente rekent in de parkeerbalans op privé-opritten die bewoners helemaal niet verplicht zijn te gebruiken, en die bovendien vaak nodig zijn voor de vrije doorgang van ouderen of mensen met een beperking.

"Zelfstandige mobiliteit is volgens het VN-verdrag een mensenrecht. Geen gunst."

Ze stelde een scherpe vraag: is deze herinrichting werkelijk bedoeld voor de leefbaarheid van bewoners, of is het een verkapte methode om autogebruik te ontmoedigen in lijn met het gemeentelijke mobiliteitsplan 2035? "Wij bewoners hebben ook een droom: thuis komen na een lange werkdag en zonder stress de auto wegzetten."

De inrichting van de hofjes

Namens de bewoners van de hofjes naast nummer 181 en tussen 199 en 225 sprak Niels Braam. Hij vertegenwoordigde mensen die al meer dan veertig jaar leven en spelen in een verblijfsgebied dat functioneert volgens het ‘shared space’-principe, waarbij voetgangers en spelende kinderen de boventoon voeren en auto’s een ondergeschikte rol spelen.

De nieuwe plannen voegen voetpaden toe, waardoor auto’s juist meer afgebakende ruimte krijgen. Paradoxaal genoeg maakt dat de situatie onveiliger, aldus Braam: kinderen worden minder goed zichtbaar, en parkerende auto’s met uitstekende trekhaken en carrosserieën vormen een gevaar voor mensen met een rollator of rolstoel.

Daarnaast wees hij op een tegenstrijdigheid in het groenbeleid: bij één hofje wordt het groenoppervlak met slechts tien vierkante meter uitgebreid, terwijl bij een ander hofje ruim zestig vierkante meter groen wordt vervangen door verharding. Bewoners onderhouden dit groen al zeven jaar zelf, bij gebrek aan gemeentelijk onderhoud.

Tot slot vroeg hij schriftelijke garanties over wateroverlast. Veel schuren in de hofjes liggen lager dan de bijbehorende woningen. Bij ophoging zonder technische zekerheden vrezen bewoners dat het eerste hoosbui hun schuren in loopt.

Forensen, allergieën en betaalbaarheid

De vijfde en laatste inspreker, Magda Braam, plaatste de parkeerproblematiek in een breder maatschappelijk kader. Papendrecht is een uitgesproken forensengemeente: circa 80 procent van de beroepsbevolking werkt buiten de gemeentegrenzen. Een vermindering van parkeerplaatsen past niet bij die realiteit.

De auto blijft voor veel bewoners de enige realistische optie, zeker nu busverbindingen in de wijk zijn weggevallen.

Ze wees ook op een minder besproken probleem: gezondheidsgevolgen van de bomen. Uit een eigen onderzoek onder 29 omwonenden bleek dat er 20 klachten ervaren, waarvan 8 zware gevallen met intensief medicijngebruik vanwege longaandoeningen en allergieën.

Raad eensgezind: druk op pauzeknop

De reacties van raadsleden waren opvallend eensgezind. Vertegenwoordigers van VVD, CDA, D66, OP, Pro Papendrecht, CU, PVV en SGP sloten zich allemaal aan bij de oproep om het proces te vertragen en bewoners beter te betrekken.

Het woord van de avond was ‘pauzeknop’. D66-raadslid Niels van Heteren sprak van een ‘groot maatschappelijk impact’ en stelde dat de raad nu geconfronteerd wordt met een gebrek aan informatie. "Ergens in het traject is het voorlopige ontwerp geweest en straks gaan we naar het definitieve ontwerp en dan is er niks meer mogelijk."

Vinkjesbeleid

SGP-raadslid Leenhouts haalde de term ‘vinkjesbeleid’ aan: "We zijn soms als gemeente bezig in een werkelijkheid die zo los staat van wat er in de praktijk in een wijk gebeurt." Hij riep op om normen niet plat uit te rollen, maar met respect voor de leefbaarheid van een specifieke wijk te interpreteren.

Hendrika Hoekstra van OP was het meest uitgesproken: "Pauze betekent echt stoppen. Niet even pauze, kopje koffie drinken en stiekem verder gaan. We horen duizend keer ‘dit is een leermoment’, maar er wordt niet geleerd."

‘We hebben u gehoord’

Wethouder Kosten erkende dat bewoners zich niet gehoord voelen en dat dit hem ook aan het hart gaat. Hij benadrukte dat er nog ruimte is in het proces: het definitieve ontwerp moet nog worden vastgesteld, naar verwachting na de zomer door een nieuw college.

Op de vraag wie de pauzeknop kan indrukken, wees hij op de bevoegdheden: het vaststellen van het plan is een raadsbevoegdheid. Het college kan het besluitmoment desgewenst een maand opschuiven. Hij stelde voor om de raad bij te praten op een beeldvormende avond en technische vragen over wateroverlast schriftelijk te beantwoorden.

"Het college is zeker bereid om persoonlijk hoogte te komen nemen van de situatie," sloot hij af. Een uitnodiging die de bewoners eerder in de avond al hadden gedaan aan zowel wethouder als burgemeester. Dit zal echter door het nieuwe college worden gedaan, want die moet uiteindelijk de beslissingen gaan nemen.

Hans Huisman