Karel Spitsbaard uit Papendrecht schrijft eerste boek: ‘Oma’s die katten eten’
Nieuws
PAPENDRECHT • Met ‘Oma’s die katten eten’ legde Karel Spitsbaard zijn moeilijke jeugd vast in zijn debuutroman. Hij hoopt dat andere jongeren er ook steun aan hebben.
Voor de 57-jarige Papendrechter Karel Spitsbaard was het begin deze week een bijzondere dag: zijn debuut ‘Oma’s die katten eten’ is vanaf nu voor 21,95 euro te koop via spitsbaard.myonline.store/.
In het boek komt de familiegeschiedenis voorbij zodat anderen hieruit lering kunnen trekken. De opbrengst gaat naar organisaties die kansarme jongeren steunen.
Geen tegenslag
“Laat ik bij het begin beginnen: in 2021 stond ik op een feestje. Een vriendin van ons zei tegen mij dat ik altijd geluk heb en geen tegenslag ken. Dat plantte bij mij het zaadje om een eigen boek te schrijven waarin ik vertel over hoe ik ben opgegroeid.”
“Ik ben nu gelukkig getrouwd, vader van vier kinderen en ik heb het goed met onder meer een leuke baan en een goed onderdak, maar zo zag mijn jeugd er absoluut niet uit.”
‘Door mijn verhaal kunnen jongeren die vandaag de dag in eenzelfde situatie zitten er misschien wat aan hebben
Eigen beheer
Het leek de inwoner van Papendrecht voor zijn verwanten een goed idee om dit stuk van de familiegeschiedenis vast te leggen voor later. “Toen ik een paar mensen had gevraagd om proef te lezen om te controleren of alles duidelijk was, kreeg ik van hen allen, los van elkaar, terug dat ik het boek zou moeten uitbrengen.”
Dat gebeurt ook letterlijk, want het boek is in eigen beheer uitgegeven. “Door mijn verhaal kunnen jongeren die vandaag de dag in eenzelfde situatie zitten er misschien wat aan hebben, weten ze dat ze niet alleen zijn. Het helpt hopelijk in het bespreekbaar maken van het nest waar je uit komt.”
Drugscriminaliteit
Een kind hoeft daarvoor niet per definitie op te groeien in een milieu waar drugscriminaliteit, fraude en huiselijk geweld een ‘gewone dag uit het leven’ vormen. “Dat zag ik toen ik twaalf jaar was. In 1978 mocht ik naar het vwo. Ik kwam bij kinderen van mensen met een goede baan.”
“Daar leerde ik dat je elke keer de juiste keuze kan maken, dat een verkeerde keuze grote gevolgen kan hebben en dat je niet per se een slecht mens bent wanneer je het gevoel hebt dat je dat toch moet doen.”
Tweede Wereldoorlog
De titel van het boek, ‘Oma’s die katten eten’, symboliseert dat volgens Karel Spitsbaard. “Tijdens de Tweede Wereldoorlog wilden mijn oma en mijn moeder helemaal geen wilde kat eten, maar in de hongerwinter was verhongeren de andere optie. Dat zagen ze ook niet zitten.”
Voor het boek heeft hij onderzoek gedaan om de gebeurtenissen in de juiste tijd goed te plaatsen. “Niet alles was altijd helemaal te achterhalen. Daarom is het een literaire fictieroman geworden. Dat betekent voor mij dat de situaties die in het boek voorkomen zijn gebeurd, maar voor de kunstvorm zijn aangedikt. Zo is het een mooi verhaal geworden en heeft de lezer na afloop een beeld van de situatie.”
Moeder van mijn kinderen
Karel Spitsbaard heeft nog getwijfeld of echt alles uit zijn leven in het boek voor moet komen. “Bijvoorbeeld de moeder van mijn kinderen. Een verleden als drugsverslaafde is niet iets om trots op te zijn.”
“Natuurlijk wisten onze kinderen wel in grote lijnen wat er is gebeurd met hun moeder, maar uiteraard wil je dat niet in detail vertellen om ze te beschermen. Toch is dit er ook in gekomen, op aanraden van onze zoon. Zo werd het een volledig verhaal.”
Stichting Barbus Acultus
Voor de opbrengst heeft de Papendrechtse auteur stichting Barbus Acutus in het leven geroepen. De naam is Latijns voor Spitsbaard. “Via de stichting kan ik mijn steentje bijdragen om armoede te bestrijden en de jeugdzorg wat financiële ondersteuning te bieden.”
“Ook gaat een deel van het geld naar organisaties en/of projecten die het welzijn van zieke en verwaarloosde dieren verbeteren.”
Tekst: Nanda van Heteren
Geurt Mouthaan
Redacteur/fotograaf van Het Kontakt-Alblasserwaard en Het Kontakt-Klaroen.nl. Daarnaast actief voor de magazines van Kontakt Mediapartners.
