Na 46 jaar verlaat juf Margreeth De Regenboog: ‘Deze school is mijn lust en mijn leven’
Nieuws
Nieuwendijk - Juf Margreeth Damminga (67) is met pensioen. Zesenveertig jaar was ze verbonden aan basisschool De Regenboog in Nieuwendijk. De hele school liep uit en zong haar toe met een speciaal geschreven lied. Over een rode loper en door een boog van paarse ballonnen ging ze voor de laatste keer haar school binnen. Geëmotioneerd: “Deze school is mijn lust en mijn leven.”
De eerste tien, vijftien jaar is Margreeth er handwerkjuf. Ze combineert dat met deeltijdbanen op een school in Rijswijk en in Gorinchem. Overal volop deelnemen aan de vergaderingen en overal de paas- en de kerstvieringen mee vormgeven, breekt haar echter op.
Bovendien realiseert ze zich steeds sterker dat je met een uurtje per week handwerken geen band met kinderen opbouwt. Het lijkt haar heerlijk om hele dagen voor eenzelfde klas te staan. Margreeth gaat terug naar school en behoort, begin jaren negentig, tot de eerste lichting die van de deeltijd pabo komt.
Groep 3
Margreeth wordt juf in de onder- en middenbouw. Groep 3 is haar grote favoriet: “Ik geniet van het enthousiasme van die leeftijdsgroep. Steeds weer die nieuwsgierige vraag welke letter ze nu gaan leren. In een jaar tijd leren ze lezen. Het maakt ze autonoom. Je ziet ze de letters combineren tot een woord. De B. De O. Nog een O. En een M. ‘Juf, juf, hier staat boom’. Prachtig!”
Ondertussen blijft Margreeth ook zichzelf ontwikkelen. Ieder jaar volgt ze minstens één cursus. Nieuwe innovaties past ze volop toe. Zo is ze op De Regenboog de eerste die gaat werken met een digibord. Binnen twee weken heeft ze de interesse gewekt van meerdere collega’s.
Tekeningen
Het digibord betekent wel het einde van de prachtige tekeningen die ze op het krijtbord maakt. Altijd passend bij het thema dat in de groep aan de orde is. Gelukkig heeft ze de ramen nog. Binnen de school is ze beroemd om de schilderingen die ze daarop maakt. Net als op het krijtbord met behulp van een overheadprojector.
Mooie tijd geven
Margreeth steekt heel veel tijd in school. Op de kijktafels binnen een thema leeft ze zich helemaal uit. Thuis, in Andel, is er een kamer met rondom stellages gevuld met overvolle kratten met allerlei themamaterialen. En als er een oorkonde, een rapport of een ander ‘bewijs’ van vaardigheid uitgereikt wordt, dan gaat dat in gekalligrafeerde letters. Ridderletters volgens de leerlingen.
Margreeth: “Ik doe alles om kinderen een leuke en mooie tijd te geven. Ik hou gewoon van kinderen. Als ze met lol in hun lijf naar school komen, halen ze vanzelf, op hun eigen niveau, de mooiste resultaten.”
Gezondheid
Het allerliefste was Margreeth nog een aantal jaren doorgegaan in het onderwijs, maar de diagnose van slokdarmkanker in maart 2025 maakt dat ze bijna een jaar keihard moet vechten om haar loopbaan te kunnen eindigen als docent en niet als patiënt. Margreeth: “Ook al werkte ik weer twee dagen per week, ik kan niet meer de juf zijn die sfeer kweekt, ondeugend is en gekkigheid uithaalt.”
Ze vervolgt: “Het is superleuk als je jaren later terugkrijgt dat de mooiste herinnering van een leerling is dat ze uit het raam naar het schoolplein mocht klimmen. Of die leerling die nog weet dat ze bij mij het naaimachinediploma haalde.”
Hoeveel leerlingen Margreeth precies in de klas had, weet ze niet, maar dat het er heel veel zijn, blijkt tijdens een bijzondere kerkdienst waarbij gemeenteleden moeten gaan staan die bij juf Margreeth in de klas hebben gezeten. De halve kerk gaat staan. Margreeth is ontroerd.
Veranderingen
Ze heeft het onderwijs zien veranderen in haar jaren voor de klas. Geen rechte rijen meer, maar groepjes. Van klassikaal naar veel individualistischer; kijken naar wat elk kind nodig heeft. Ook het aanspreken van kinderen is veranderd. Niet ‘je kunt het niet’, maar ‘je kunt het nóg niet’. En ‘fouten maken moet, daar leer je van’.
Margreeth gaat het allemaal zeer missen: “De collega’s, de kinderen, de reuring. Het gevoel ertoe te doen en nodig te zijn. Maar misschien ben ik nog niet helemaal weg bij de Regenboog. Als vrijwilliger zou ik een rol kunnen spelen bij het lezen. Bijvoorbeeld. Maar eerst zomervakantie!”
