Kinderen roefelen in Giessen: ‘Ze zijn eerder wakker dan de vogeltjes fluiten’
Nieuws
Giessen - Ze zijn niet te missen: de negen piramidetenten naast De HartenJager, ‘de huiskamer’ van sporthal De Jager in Giessen. Ze zijn onderdeel van een jaarlijks evenement: de Roefelweek, het zomerkamp voor kinderen die in groep 3 tot en met groep 8 van de basisschool zitten. Ook dit jaar zit het evenement weer vol, met 45 kinderen, allemaal afkomstig uit de gemeente Altena.
“We twijfelen of het nu de 22e of 23e keer is”, glimlacht Nicolette van Andel, die samen met haar maatje Anne van Breugel de scepter over het zomerkamp zwaait onder de vlag van de HartenBrigade. “Laten we het er maar op houden dat het de 23e keer is dat het wordt georganiseerd.”
Het duo doet het niet alleen. Twaalf vrijwilligers, twee stagiaires, een Turkse en een Syrische vrouw vormen samen met het duo ‘de staf’. “We doen het met z’n allen. We hebben het heel gezellig met mekaar”, onderstreept sociaal- en cultureel werker Nicolette, die ruim twee decennia geleden aan de basis stond van de Roefelweek.
Roefelen
Roefelen is een Vlaams woord dat snuffelen, kennismaken of ontdekken betekent. De Roefeldag is vooral in Vlaanderen een begrip. Kinderen van basisscholen krijgen de kans om een kijkje achter de schermen te nemen bij verschillende bedrijven, winkels of organisaties. Ook een soort oriëntatie op de arbeidsmarkt.
Maar dat laatste staat toch niet voorop rondom de HartenJager in Giessen. “Voorop staat dat we het met z’n allen hier en met de uitjes erbij gezellig hebben.”
Bezoekje aan de boerderij
En leuk en gezellig hebben de kinderen het al op deze maandag, de eerste dag van het kamp dat tot en met vrijdag duurt. Een aantal kids komt terug van een bezoekje aan de boerderij van Van Herwijnen in Waardhuizen. Liza (12) en Aïcha (9) hebben zo net hun fietsen – ja, alle bezoekjes worden op de fiets afgelegd – gestald naast De HartenJager. Was het leuk daar in Waardhuizen? “Ja, hoor”, klinkt het in koor. “We hebben koeien, paarden, apaches en een ezel gezien. En een kalfje geaaid.”
Het bleef niet bij kijken, zeggen ze. “We moesten het stro in de hokken verdelen en de dieren eten geven.” Liza en Aïcha waren er vorig jaar ook al bij. “Toen hadden we de thema-academie, met onder andere een fotodag en een muziekdag.”
Ze hopen dat het deze keer ook weer leuk wordt. Ze stralen al plezier uit. “Ja, vanavond mogen we gaan zwemmen in Andel.” Maar het hoogtepunt moet donderdagavond worden, zeggen ze met glinsterende oogjes. “We mogen dan onze matrassen en slaapkussens meenemen als we in de zaal naar de film kijken. Kunnen we gewoon in slaap vallen. Ja, we worden dan wel wakker gemaakt door de leiding als de film afgelopen is.”
Bezoekjes aan agrarische bedrijven
Er staat tot en met vrijdag nog veel op het programma, vertelt Nicolette, die officieel in dienst is bij Surplus Welzijn. Het thema deze keer is ‘Op de boerderij’. De boerderij van Van Herwijnen was vandaag al zo’n uitstapje.
De komende dagen wordt dat voortgezet met bezoekjes aan agrarische bedrijven in Sleeuwijk, Dussen en Almkerk. “Donderdag gaan we met z’n allen de hele dag naar Woerkum, naar de historische haven. Daar gaan we allerlei maritieme dingen doen en bijvoorbeeld ook leren hoe met een kompas om te gaan. Ook zal er nog gevaren worden met vissersboot DD13.”
Goed doel
Een goed doel aan het evenement vastkoppelen wordt deze week niet vergeten. “We gaan proberen duizend pannenkoeken te bakken en te verkopen. De opbrengst is voor het hospice in Sleeuwijk.” Voor de bloemen uit de pluktuin is er een lijst met namen. Die personen worden met een ruikertje verrast.
Er is elke dag, met meestal ’s morgens spelletjes, een vol programma voor de kids. Deze maandag, op de eerste avond, zal het wel laat worden. “Ik verwacht dat er maar van één tot vijf geslapen wordt. Ze zijn al eerder wakker dan de vogeltjes fluiten. Maar de nachten worden gelukkig steeds langer, hoor”, weet Nicolette uit ervaring.
Eén grote familie
Nicolette en Anne hopen nog lang met het jaarlijks dag- en nachtkamp door te mogen gaan. Anne van Breugel, die al op haar zestiende insprong als vrijwilligster, geniet er ook met volle teugen van. “Ik vind de leiding één grote familie. Daar putten we de kracht uit, en het plezier natuurlijk. Werken met kinderen is zo mooi. Ze zijn zo puur. Het gaat allemaal vanzelf. Dit is zo mooi.”
Dit artikel verscheen eerder in Het Kontakt van donderdag 24 juli.
