Vrijwilligers boos na misbruik schaap in dierenweide Nieuwpoort
Nieuws
Nieuwpoort – Aanvankelijk mochten de vrijwilligers van de dierenweide in Nieuwpoort er nog niet veel over zeggen, maar tegenover Het Kontakt geven ze nu openheid van zaken: een van de dieren waarvoor ze dagelijks zorgen is misbruikt.
Anja Willemsen uit Langerak en Els Vonk en voorzitter Arie Blom uit Nieuwpoort worden opnieuw boos en verdrietig als ze vertellen over de ochtend van woensdag 2 september. Els: “Ik kwam om te voeren en dacht: er is iets. De dieren gedroegen zich anders. Ik liet de geiten en schapen de stal binnen, maar één schaap, Saartje, bleef achter. Ze stond te blèren. Ik onderzocht haar en toen ik de staart optilde schrok ik me kapot. Eerst dacht ik: zijn dit maden? Mijn tweede gedachte: het lijkt wel of ze verkracht is. Toen heb ik de dierenarts gebeld.”
Pijnstilling
Twee medewerksters van een dierenartsenpraktijk onderzochten het schaap en gaven het pijnstilling. Els: “Ze zeiden: ‘Je zou de politie kunnen bellen’. Toen heeft Anja de politie gebeld. Agenten en forensisch opsporingsambtenaren zijn de hele dag geweest. We hebben aangifte gedaan.”
Uit medisch onderzoek bleek in ieder geval dat er sprake is van misbruik door een mens, mogelijk met een voorwerp
Forensisch onderzoek
Het forensisch onderzoek is nog niet afgerond. Anja: “Opsporingsambtenaren namen monsters. De uitslag van het onderzoek daarnaar is nog niet bekend. We hopen dat er nog menselijk DNA wordt gevonden. Uit medisch onderzoek bleek in ieder geval dat er sprake is van misbruik door een mens, mogelijk met een voorwerp.” Arie knikt. “Het dier had veel inwendig en uitwendig letsel.”
Staart geamputeerd
De eerste dagen na het misbruik kon het schaap niet plassen. Een wond aan haar staart bleek na een aantal dagen niet te genezen. Els: “Op 23 september is daarom haar staart geamputeerd. Als de wond zich zou uitbreiden, zou het dier doodgaan.”
De eerste nachten dacht ik elke keer als ik wakker lag: ik ga erheen, poolshoogte nemen
Wakker gelegen
De vrijwilligers zijn nog steeds ontdaan. Anja: “We voelen boosheid en verdriet.” Els: “En we leveren veel extra zorg aan Saartje.” Anja: “We hebben steeds gezegd: we gaan dat beest redden. Ik heb er weken wakker van gelegen.” Els: “We hebben gezorgd voor een uitgebreid bewakingssysteem, met onder andere camera’s. Alles werkte binnen drie dagen. Sinds die er hangen ben ik rustiger. Mijn man is ook erg betrokken, hij heeft ook wakker gelegen en is heel kwaad. De eerste nachten dacht ik elke keer als ik wakker lag: ik ga erheen, poolshoogte nemen. Op sommige momenten staat het huilen je nader dan het lachen. Hoe kan dit, waarom doen mensen dit? Misschien loopt de dader hier gewoon rond.” Arie: “Die kans is groot.”
Kippen en geit
De politie deed buurtonderzoek en bekeek camerabeelden van camera’s uit de omgeving. Els: “We denken dat de gebeurtenis niet helemaal op zichzelf staat. Er zijn afgelopen zomer kippen doodgegaan, onder verdachte omstandigheden.” Arie: “Er is geen bewijs geleverd over de doodsoorzaak. Dat is vreemd, want als een kip een ziekte heeft, vindt de gezondheidsdienst iets.” Els: “Het waren gezonde kippen. We hadden ook een geit met een gezwollen achterkant. Ook dat was geen normale situatie. We stuurden een foto naar de dierenarts, maar die vond het lastig om er iets over te zeggen.”
Er gingen allerlei geruchten, daarom willen we nu openheid van zaken geven
Geruchten
Mensen uit het dorp zijn erg betrokken bij de dierenweide. Al jaren halen ze statiegeld op voor dierenvoer. Anja: “Ook nu wordt er erg meegeleefd. Mensen vragen hoe het met schaap Saartje gaat. Er gingen allerlei geruchten, daarom willen we nu openheid van zaken geven. Het is goed als mensen de waarheid weten. Er waren ook mensen die de gebeurtenis aangrepen om haat te zaaien tegen bevolkingsgroepen. Dat vind ik erg.”
Achterdochtig
De vrijwilligers zijn sinds 2 september erg op hun hoede. Anja: “Gisterochtend stond het hek een stukje open, dan ben je gelijk ongerust. Je wordt achterdochtiger.” Arie: “Ik kijk regelmatig naar de camerabeelden. In het begin ging je ernaartoe en dacht je: wat zal ik aantreffen?”
Strijdbaar
Vier jaar geleden stopte Woningcorporatie Lek en Waard Wonen met de financiering van de dierenweide. Sindsdien houden ze het weitje met een groepje van ongeveer tien mensen in stand. Arie: “We zijn dit begonnen omdat je het leuk vindt en zodat het blijft bestaan. Dat je dit erbij krijgt, dat maakt me boos en verdrietig.” Anja: “Maar we zijn strijdbaar.” Arie: “Ja, we gaan door. Je moet oppassen dat je er niet agressief in gaat staan. Als je een onbekende bij de dierenweide ziet denk je: wat doet die persoon hier? Het is in ieder geval een waarschuwing voor diereneigenaren in de buurt. En het is niet zomaar wat, anders zou de politie het niet zo hoog opvatten.”
