Vijftig jaar molenaar op dezelfde molen: Cees Noorlander blijft draaien
Nieuws
Streefkerk - Het is op 2 september 1976 dat Cees voor het eerst als molenaar de wieken van de Weteringmolen in beweging zet. Vijftig jaar later staat hij nog altijd in dezelfde molen. Een bijzonder jubileum wat een blijk van waardering verdiend.
“Vijftig jaar op één molen, en in totaal al 56 jaar Molenaar, dat is bijzonder”, spreekt Sjoerd Veerman, voorzitter van molenstichting Simov, hem toe. “Je bent een voorbeeld van trouw zijn aan het vak. We hebben tegenwoordig nieuwe molenaars nodig, maar het is niet eenvoudig om mensen voor langere tijd aan een molen te verbinden. Daarom wilden we dit bijzondere jubileum niet ongemerkt voorbij laten gaan en je vandaag een blijk van waardering overhandigen.”
De waardering blijft bovendien niet beperkt tot de aanwezigen. Ook De Hollandsche Molen heeft van het jubileum gehoord. Namens directeur Nicole Bakker wordt Cees eveneens een blijk van waardering overhandigd.
Sfeer van herinnering
Rondom de molen hangt een sfeer van herinneringen, familie en waardering. Terwijl de felicitaties binnenkomen, vertelt Cees alsof hij slechts een paar weken teruggaat in de tijd. Maar wie naar zijn verhalen luistert, merkt dat zijn band met molens verder teruggaat dan vijftig jaar. “Ik kom uit een echte molenaarsfamilie. Ik ben de vijfde in mijn generatie,” vertelt hij trots. “Maar er zijn in totaal 27 Noorlanders molenaar geweest. De eerste al in 1632.” Cees groeide hij op tussen de molens en kwam hij er al sinds klein ventje. “Het zit in de genen, molenaar zijn”, wordt er tijdens het gesprek lachend opgemerkt.
Zijn herinneringen voeren terug naar een tijd waarin het leven op een molen er heel anders uitzag. Water en elektriciteit waren geen vanzelfsprekendheden. Zijn vader en grootouders woonden en werkten op molens en voor veel dagelijkse zaken moest je simpelweg zelf zorgen. Water halen bijvoorbeeld. In de winter ging dat soms met een slee.
Alles gaat mee in het bakkie
Ook vandaag is de Weteringmolen geen plek waar je zomaar even de auto voor de deur parkeert, de kraan opendraait of even een lamp aanzet. “Zo is het altijd geweest in de molen. Op mijn fiets heb ik een bakkie gemaakt daarin neem ik mijn spullen mee”, vertelt Cees terwijl hij in de keuken een lege melkfles laat zien waar hij water in meeneemt. “Je moet alles meenemen want je hebt hier niets.”
“Ik vind het geen belasting hoor”, merkt Cees op. “Het is onderdeel van het vak.” Cees is bovendien iemand die niet alleen komt om de molen te laten draaien. “Ik ben er om te onderhouden, repareren en te helpen als er iemand moet gebeuren, ook als dat bij een andere molen is.” Hekken, houtwerk, stenen en allerlei andere klussen; hij weet van aanpakken.
Al vijftig jaar lang komt hij terug naar dezelfde molen. In weer en wind, door het weiland terwijl hij al zijn spullen meeneemt op de fiets. Hij vult zijn vakmanschap met trouw. En zo staat vandaag, op 2 september, de Oude Weteringmolen opnieuw centraal.
De zoektocht naar nieuwe molenaars
Met het jubileum van Cees staat Simov tegelijk stil bij een grotere uitdaging: de toekomst van de molens. Want hoe bijzonder vijftig jaar trouw aan een molen ook is, nieuwe molenaars zijn hard nodig. “We gaan de komende tijd campagne voeren om mensen enthousiast te maken voor het vak”, vertelt Sjoerd. “Maar het belangrijkste is om deze mensen ook daadwerkelijk te verbinden aan een molen.” Cees Noorlander laat ondertussen zien wat zo’n verbinding kan betekenen: vijftig jaar later staat hij er nog altijd. “Je moet afmaken waar je waar je aan verbindt."
