Jan Arie Koorevaar: de stem van de Alblasserwaard klinkt straks in Den Haag

13 september 2025, 08:33 Nieuws

Goudraan - De stem van de Alblasserwaard laten horen in het Tweede Kamergebouw in Den Haag: daar kijkt Jan Arie Koorevaar naar uit. Het CDA plaatste hem onlangs op een verkiesbare 15e plek op de kandidatenlijst voor de verkiezingen. Een gesprek over luisteren naar elkaar, fatsoen en het stap voor stap aanpakken van de problemen in de agrarische sector.

Toegegeven, de kop boven dit artikel is wat voorbarig. Maar in de meest recente opiniepeiling van Ipsos I&O kwam het CDA afgelopen week uit op 25 zetels. Als je dan op de 15e plek van de lijst staat, mag je enig vertrouwen hebben.

“Natuurlijk wacht ik de verkiezingen af, maar ik ben wel voorbereidingen aan het treffen”, vertelt Jan Arie Koorevaar. “Zo neemt Maarten Klink het lijsttrekkerschap van CDA Molenlanden van mij over, plan ik geen nieuwe afspraken als dagvoorzitter in en zoeken we een vervanger voor het overgrote deel van het werk dat ik doe op onze boerderij.”

De aard van het beestje

Het maakt meteen duidelijk dat de wereld van de Goudriaanse melkveehouder nooit ophield bij de grenzen van het boerenerf van de familie Koorevaar. Het werk op de boerderij combineert hij graag met allerlei andere taken.

“Daarom zie ik wat dat betreft niet op tegen het intensieve werk als Tweede Kamerlid. Ik geniet ervan om meerdere ballen in de lucht te houden. Dat is de aard van het beestje. Ik krijg er juist energie van.”

‘Ik kende de complete ministersploeg uit mijn hoofd’

Tegelijkertijd is Jan Arie Koorevaar verre van een carrièretijger. De interesse voor politiek zat er al jong in (”In de nadagen van Lubbers kende ik de complete ministersploeg uit mijn hoofd”, glimlacht hij), maar tot nu toe zette hij zich vanuit Molenlanden in om landbouwonderwerpen op de kaart van provincie en het Rijk te krijgen.

Ik had niet de behoefte om een stap richting Den Haag serieus te bekijken

Ja, binnen het CDA was hij wel zichtbaar. “Maar voor de agrarische sector voerde Eline Vedder het woord in de Tweede Kamer. Zij deed het gewoon heel goed, dus had ik niet de behoefte om een stap richting Den Haag serieus te bekijken. Ondanks dat het door anderen wel geopperd werd. Pas toen zij aangaf te willen stoppen, heb ik mijn vinger opgestoken en stuurde ik binnen twee dagen een brief.”

Niet zonder ampele overweging. Voorwaarde voor Koorevaar was dat zowel zijn gezin als zijn ouders groen licht zouden geven. Op de website van het CDA noemt hij met name zijn vader. ‘Zijn inzet, aandacht voor anderen en bescheidenheid leerden mij wat het betekent om verantwoordelijkheid te dragen met hart, hoofd én handen.’

Een ongelofelijke eer

Hij vervolgt: “Samen met mijn moeder heeft hij mij altijd de ruimte gegeven om me te ontwikkelen, met mijn studie en mijn werk. Het gesprek met mijn vader over of ik dit zou moeten doen, gaf het laatste zetje. Wat ik mooi vind: hij is er trots op, maar dat gaat samen met de houding van: ‘Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg.’ Zo voelt het voor mijzelf ook. Ik ben er heel blij mee, vind het een ongelooflijke eer dat ik hiervoor gevraagd ben.”

Jan de Vries

Zijn plek op de lijst en de aanzienlijke kans dat het CDA deel uit gaat maken van de nieuwe regering zorgen ervoor dat Koorevaar in het circuit van de landelijke politiek en (agrarische) belangenclubs opeens een factor van belang vormt.

“Ik kan me nog goed herinneren dat ik samen met onder anderen Jan de Vries (oud-Tweede Kamerlid, eveneens CDA en ook afkomstig uit Goudriaan, red.) naar een CDA-congres ging. Ik heb hem amper gezien, omdat hij door velen werd aangesproken. Dat begrijp ik nu beter. En het voelt goed om te weten dat wat ik zeg er echt toe doet.”

Ruimte voor nuances

De stem van de Alblasserwaard in Den Haag laten horen, dat benoemt Jan Arie Koorevaar als één van zijn belangrijkste drijfveren. Hij verwijst daarbij nogmaals naar zijn vader.

“De Alblasserwaard is de ARP-bakermat. Twee ooms van mijn vader kwamen vaak bij mijn opa op bezoek in de winter om te ‘bouwen’, praten over politiek, kerk en maatschappij. Bij die overleggen was het over en weer steeds de vraag: ‘Wat vind jij daar nu van?’. Je mening inbrengen gaat zo samen met naar elkaar luisteren, ruimte geven aan nuances en andere kanten van een verhaal. Dat is iets heel anders dan elkaar stellingen toewerpen, wat nu in de landelijke politiek vaak gebeurt.”

Je kunt pas een standpunt innemen, als je er een uitvoerbare oplossing aan verbindt

Hij vervolgt, verwijzend naar het feit dat het CDA het nu zo goed doet: “Ik denk dat Nederland steeds meer behoefte krijgt aan een partij die het fatsoen heeft om wel te luisteren. Ik ben er écht van overtuigd dat we het beleid om problemen aan te pakken niet met extreme standpunten, maar vanuit het midden op moeten bouwen. Je kunt pas een standpunt innemen, als je er een uitvoerbare oplossing aan verbindt.”

Als beoogd woordvoerder voor de agrarische portefeuille krijgt de inwoner van Goudriaan niet het gemakkelijkste dossier op zijn bureau. Verwacht van Jan Arie Koorevaar geen uitspraken à la Trump om de problemen binnen de kortste keren op te lossen. “Ik vind het van groot belang dat in de Tweede Kamer zulke zaken behandeld worden door mensen met praktijkervaring. Nu zie ik vooral chaos en amateurisme. Het grootste probleem bij boeren is niet dat zij hun hakken in het zand zetten. Zij willen wel degelijk stappen zetten. Maar de overheid geeft hen al jaren geen duidelijkheid wélke stappen dat zijn.”

Juridische borging van maatregelen

Daar ziet Koorevaar dan ook zijn eerste taak. “De juridische borging van maatregelen, zodat wat er gebeurt ook echt meetelt. Om een voorbeeld te geven: de hoeveelheid eiwit in veevoer is de afgelopen jaren gedaald en daarmee ook de stikstofuitstoot. Maar met die cijfers kan nu nog niets worden gedaan. Daar moet verandering in komen.”

“Ik wil dit stap voor stap aanpakken. Op de manier zoals we in de Alblasserwaard gewend zijn: van onderop, door betrokken partijen mee te laten denken. De aanpak moet ook niet generiek zijn, maar op gebieds- en bedrijfsniveau. Je kunt onmogelijk alle boerenbedrijven op dezelfde manier benaderen.”

‘De Alblasserwaard blijft mijn basis’

Zijn hoofd is - ijs, weder en een voor het CDA goede verkiezingsuitslag dienende - straks volop aan het werk in Den Haag. Maar zijn wortels vergeet hij niet. Om het enigszins grof te verwoorden: de poten blijven in de polder staan.

“Dat blijft mijn basis”, knikt hij. “Dat geeft rust. Zeker als je je realiseert dat het politieke bestaan in de Tweede Kamer ook kortstondig kan zijn. Hier in de Alblasserwaard, in Goudriaan, kan ik altijd weer terugkomen.”