
Kathinka Rijnaard uit Langerak begint iets nieuws in Bretagne
NieuwsLANGERAK • Kathinka Rijnaard (60) uit Langerak opent in maart een B&B in Bretagne. Ze wil niet tot aan haar pensioen achter een beeldscherm zitten.
Ze woont in een dijkhuis, met aan de ene kant zicht op de Lek en aan de andere kant op de polder. Een fijn huis, maar in haar werkzame leven voelde Kathinka zich ongelukkig. “Ik heb de hogere hotelschool in Zwitserland gedaan”, vertelt ze. “Ik zorg graag dat anderen het naar hun zin hebben. Dat verlangen bleef borrelen.”
Gehaast
In april 2024 zegde Kathinka haar baan op; ze werkte op een afdeling voor klantenservice. “Ik had het ene telefoontje nog niet beantwoord of het volgende kwam alweer binnen. Het was heel gehaast. Ook ontmoet ik mensen liever face to face.”
Allerlei landen
Partner Mike Besijn ging deze maand met pensioen. “Hij heeft net als ik een internationale achtergrond, we hebben door het werk van ouders en door onze banen in allerlei landen gewoond, dus verhuizen zit ons in het bloed. Mike zei altijd dat hij na zijn pensionering een warmere streek wilde opzoeken, maar toen we nadachten over Spanje en Portugal en de bosbranden op tv zagen, lieten we dat idee los.”
Tekst gaat verder onder de foto.
![]()
• Dat de B&B in een groene oase ligt, zorgde ervoor dat Kathinka meteen enthousiast was over de plek. - Foto: Aangeleverd
Te duur
Het verlangen van Kathinka om nog vóór haar pensioen een droom na te jagen en Mikes plan om het over de grens te zoeken, bracht de twee op het idee in het buitenland een bed & breakfast te openen. Aanvankelijk zochten ze in Engeland, waar Mike enkele jaren woonde en vele jaren naartoe reisde voor zijn werk. Toen bleek dat geschikte panden daar te duur waren, verlegden ze hun aandacht naar Bretagne. “Mike houdt erg van Engeland en het landschap van Bretagne lijkt daar op.”
Het huis stond al leeg en ik begon in mijn hoofd meteen meubels neer te zetten
Wensenlijstje
In maart vorig jaar namen ze een lang weekend om huizen te bekijken. “In de stromende regen hebben we allerlei plekken bezocht. Het laatste adres was in Laz.” Enthousiast: “Je voelt aan wat een plek met je doet. We kwamen daar aan, de tuin was ontzettend begroeid en de Engelse eigenaren stonden onder een paraplu op ons te wachten. De plek voldeed aan bijna alle wensen op ons lijstje: veel natuur, een grote tuin, genoeg kamers, maar ook niet teveel, want ik moet het werk alleen aan kunnen. Het huis stond al leeg en ik begon in mijn hoofd meteen meubels neer te zetten. Mike zei: ‘Hier wil ik wonen’.”
Tekst gaat verder onder de foto.
![]()
• ‘De paarse luiken verven we blauw’, besloot Kathinka al snel. - Foto: Aangeleverd
Houtkachel
Mike verkocht zijn huis in Rotterdam om geld vrij te maken voor hun Bretonse avontuur. Afgelopen zomer ging Kathinka er aan de slag. “Ik heb er de hele zomer gebuffeld, als een bouwvakker. We hebben onder andere acht populieren moeten weghalen, die waren rot en te hoog. En de schuur moesten we onder de klimop vandaan halen. Er zijn vijf kamers en er is een huisje bij. Zelf gaan we in het middelste gedeelte wonen. Er is een salon voor het ontbijt, met een grote houtkachel. Ook is er een huisje voor 4 personen, met een keuken en twee slaapkamers. In de B&B zelf kunnen maximaal 7 gasten verblijven.”
Wandelroutes
Laz is een klein dorpje aan het kanaal Nantes-Brest. “Het ligt op een half uurtje rijden van de west- en de zuidkust. De tuin grenst aan het pad dat langs het kanaal loopt. Je kunt er heerlijk zwemmen. En de omgeving is prachtig, met mooie dorpjes en wandelroutes.”
Spannend
Haar huis in Waal houdt ze voorlopig, zodat de twee jongste kinderen er kunnen blijven wonen en ze er zelf elke winter kunnen terugkeren. “We gaan het avontuur aan om samen te kunnen zijn en mijn hart te volgen, om op onze leeftijd mijn droom te verwezenlijken. Het is heel spannend, vooral de vraag: komen er gasten?”
Nieuwe plek
Ze laat foto’s zien waarop ze bezig zijn in het huis en de tuin. Kathinka op een zitmaaier, een zoon die hout hakt, een vriendin die helpt met schilderen, Mike met een glas wijn op het terras. “Eind februari vertrekken we, dan rijden we achter elkaar aan naar onze nieuwe plek.”
Voor meer informatie: www.stang-korvenn.fr
![]()
• Dankzij een zitmaaier is grasmaaien geen zwaar werk. - Foto: Aangeleverd
Anne Marie Hoekstra
Anne Marie Hoekstra is redacteur van Het Kontakt-Alblasserwaard en Het Kontakt-Klaroen.nl






















