Ouders van vermiste Yoran Krol uit Sleeuwijk: ‘Kerst is nooit meer hetzelfde’

SLEEUWIJK • Het verhaal van Daniel en Mirjam Krol over het gemis van hun zoon Yoran is een verhaal van geloof, hoop en liefde. 

Hun geloof bood hen houvast in de moeilijkste momenten van hun leven, in hun onbeschrijflijke verdriet. Maar ze mochten ook eindeloze liefde ervaren van familie, vrienden, geloofsgenoten en soms wildvreemden die meehielpen met de zoektocht naar Yoran. 

De hoop dat het lichaam van Yoran nog wordt gevonden is grotendeels verdwenen, maar met het delen van hun verdriet hopen ze anderen te helpen in hun rouwverwerking.

Houvast

Al snel na de vermissing van Yoran kwam bij Mirjam de Bijbeltekst uit Mattheus ‘Maak je niet bezorgd over de dag van morgen’ boven drijven. De tekst is nog altijd een houvast voor haar. “Je probeert echt bij de dag te leven, in 3wat God die dag laat zien. Anders is het te groot voor je.” 

Wij hebben die liefde ervaren in alles

Ook voor Daniel is zijn geloof de basis in alle verdriet om Yoran. “Dit is zo’n enorme heftige storm, maar in alle donkerte wordt het toch Kerst en komt Jezus naar de wereld om ons liefde te brengen. Wij hebben die liefde ervaren in alles, dat maakt het niet makkelijker, maar doet je wel beseffen dat je hier niet alleen doorheen hoeft.”

“Natuurlijk ben ik boos geweest op God en heb ik geschreeuwd ‘waarom?’. Maar God zei me als het ware ‘kom maar met je vragen en ik huil met je mee’. Dat biedt heel veel rust en steun, al zal Kerst voor ons nooit meer hetzelfde zijn.” Ook Mirjam mocht die rust ervaren door haar geloof.

Yoran

Volgens Daniel was Yoran een jongen met heel veel plannen en ideeën. Zo wilde hij op zijn veertiende een 3D-printer en zocht dan grondig uit welke de beste was. 

“Maar door alles wat is gebeurd hebben we ook geleerd dat Yoran een vriend was voor veel mensen. Hoe hij begaan was met anderen. Dat mochten we ervaren tijdens de herdenkingsdienst die we zes weken na zijn vermissing hebben gehouden in de Ontmoetingskerk.”

Die herdenkingsdienst was belangrijk voor ons en anderen

“Dat klasgenoten vertelden dat Yoran altijd luisterde en dat het veilig was bij hem. Je kent je kind alleen hoe hij thuis is, maar nu hoorden we ook dat hij geliefd was bij anderen. Die herdenkingsdienst was belangrijk voor ons en anderen, ook om zo symbolisch stil te staan bij het verlies.” 

Niets wees erop dat Yoran iets zou overkomen op die laatste dag; hij werkte vlak voor Kerst vanaf zeven uur ‘s morgens bij de AH-supermarkt en kwam moe thuis. Toch besloot hij die avond nog naar De Pomp te gaan. 

Herinneringen koesteren

“We hebben hem niet tegengehouden, dan was het misschien anders gelopen. Maar we moeten accepteren dat we op die vraag geen antwoord krijgen.” Samen koesteren ze de vele herinneringen aan hun zoon. Het meest missen ze hem als iemand die vreugde bracht, ontwapenend was. “Het bruiste als hij er was, nu ervaren we een lege plek in huis.” 

Nog altijd is hij elk moment in mijn gedachten, toch kwam er na maanden weer ruimte

“Alle dagen zijn zwaar, maar vlak na zijn vermissing voelde je je zo ellendig met zelfs pijn op je borst om het gemis. Nog altijd is hij elk moment in mijn gedachten, toch kwam er na maanden weer ruimte. Voor werk, voor andere mensen. Maar je blijft vooral leven in het moment”, aldus Daniel. 

Mirjam ervaart goede en minder goede dagen, maar kan soms ook weer genieten van iets leuks. “Soms moet je het verlies toelaten. Ik kan echt een hele dag lekker werken, maar daarna op weg naar huis extra hard huilen om het gemis.” Ook rond de geboortedag van Yoran en op weg naar Kerstmis voelt het verdriet weer dichterbij.

‘Rouw delen om anderen te helpen’

In hun zoektocht naar rouwverwerking, ook hoe je dat vormgeeft als er geen lichaam is gevonden, ontdekten ze dat het delen van hun verdriet met anderen op bijvoorbeeld sociale media troost kan bieden. Zo schreef Mirjam voor haar werkgever een notitie over rouwverwerking op de werkvloer. 

Daniel schrijft gedichten die hij post op LinkedIn. “We willen onze rouw delen om anderen te helpen. Veel mensen ervaren een drempel om iemand aan te spreken die rouwt, ze willen iets wegnemen voor je en dat kan niet.” Zo denken ze na over een maatjesproject of voorlichting in kerken of op scholen over rouwverwerking.

Vermissing Yoran Krol
In de nacht van 23 op 24 december wordt na een avondje uit in jongerencentrum De Pomp de fiets van Yoran Krol (16) uit Sleeuwijk gevonden op de Merwedebrug. Daarna begint de zoektocht naar de oudste zoon van Daniel en Mirjam Krol. Duizenden mensen helpen zoeken, maar nog altijd is Yoran niet gevonden. Samen vertellen ze over hun verdriet om het gemis van Yoran.