Kees de Jong uit Noordeloos sloeg Fokveedag nooit over

• Link ophalen

  Gekopieerd

Maak ons je Google-favoriet!

NOORDELOOS • Als klein jochie keek Kees de Jong uit Noordeloos dagenlang uit naar de Fokveedag in Hoornaar. Voorzien van zakgeld struinde hij langs de kramen. Hij was nog geen jaar toen hij er voor het eerst kwam, als zestigplusser slaat hij nog altijd geen editie over. Zaterdag 16 september is het weer zover.

“Het was hét evenement van het jaar”, vertelt Kees vanuit een tuinstoel op zijn terras. De koeien kunnen wel even zonder hem en als ze gemolken willen worden stappen ze zelf naar de melkrobot. Zijn vrouw Mieke zet koffie en ontbijtkoek op tafel. “Een week voor de Fokveedag moest je niet te veel aan je vader vragen”, zegt ze lachend tegen Kees. “Hij had dan een beetje stress. Bij jou is dat ook wel zo.” Kees knikt aarzelend. Hij is minder fanatiek dan zijn vader. 

Koeiengek
“Mijn vader was altijd koeiengek”, vertelt Kees. “De stierenkeuring en -verkoop was jarenlang een van de belangrijkste evenementen; er werden meer dan honderd stieren verhandeld. Ook voor ons bedrijf was dit belangrijk, we gingen er met een stuk of zes stieren heen.” Met een grijns: “Mijn moeder vond het heel belangrijk dat die stieren verkocht werden, mijn vader vond het vooral belangrijk dat er een koe kampioen werd.”

Wassen en scheren
Zelfs vanaf Goeree-Overflakkee kwamen mensen naar de boerderij van De Jong om vee te keuren, als voorbereiding op de Fokveedag. “Het was dagenlang druk op ons bedrijf. Mensen kwamen koeien bekijken, de moeders van stieren die naar de markt zouden gaan. Bekenden van Goeree-Overflakkee bleven ook slapen. Er zijn best wat stieren naar Flakkee gegaan.” Mieke: “Vroeger ging bijna het halve bedrijf mee naar de Fokveedag. Maar toiletteren, dat deed je nog niet zoals tegenwoordig.” Kees: “Een paar dagen van tevoren werd het vee gewassen en geschoren. Mijn vader deed het scheren, medewerker Cor Donk en mijn oom deden het wassen. Omdat het vee maar gedeeltelijk werd geschoren, was het wassen een veel groter werk. Al langer van tevoren was mijn vader in de weer met het voeren, om te zorgen dat de koeien in een goede conditie waren.”

Speelgoedsoldaatjes
In de jaren zestig en zeventig ging het er allemaal gemoedelijker aan toe, zegt Kees. “We gingen lopend met de koeien naar het terrein toe. Mijn zussen liepen ook met een koe. Al vóór de Fokveedag gingen boeren bij elkaar kijken, de concurrentie inschatten.” Mieke: “Ome Ot liep met een stier, ik liep ook met een koe. Ik kom hier sinds 1977 over de vloer.” Kees: “De markt was kleiner, ik kocht er speelgoedsoldaatjes van mijn zakgeld.”

Cowfitter
Inmiddels is het evenement een stuk professioneler geworden. “Je kan bijna niet meer meedoen zonder een cowfitter bijvoorbeeld. Maar wij proberen het toiletteren zelf te doen. Je ziet dat er bedrijven afhaken omdat het te professioneel wordt. Op de Fokveedag laat je zien wat je bereikt hebt met de fokkerij. Het gaat niet alleen om het winnen voor mij, ik neem ook gerust een koe mee waarvan ik denk: die zal onderaan komen. Maar we hebben ook wel kampioenen en reservekampioenen gehad.”

Opa Cees
De opa van Kees, Cees de Jong uit Noordeloos, was een van de oprichters van het evenement. “Het is kleinschalig begonnen, met een stierenkeuring.” Inmiddels staat de 109de Fokveedag voor de deur en is de aanduiding ‘Boerenlandfeest’ erachter geplakt. “Het bevorderen van de verbinding tussen boeren en burgers is steeds belangrijker geworden. Alleen een keuring zou geen toekomst meer hebben. En als ze er een veredelde braderie van zouden maken heeft dat ook geen toekomst, het is juist de combinatie. Maar de functie van vee selecteren om te fokken is weg, nu zijn er daarvoor zoveel andere middelen; je kijkt in een catalogus of op internet. Het is een wereldwijde fokkerij geworden.”

Topfokkers
De regio telt een aantal topfokkers, wat het prestige van de Fokveedag bevordert. “De Fokveedag in Hoornaar is kwalitatief misschien wel de beste van Nederland. Van oudsher is het hier een belangrijk fokgebied. De veekeuring blijft het hart van deze dag. Vraag is wel: blijven de koeien komen? Je hebt aantal fanatieke inzenders, maar als er daar een paar van afvallen is het voor anderen ook niet leuk meer. Je hebt concurrentie nodig om elkaar scherp te houden. Het is leuk dat er toch weer jonge gasten zijn die er ook weer aardigheid in hebben.”