Tiny-housebewoners Linda en Kerstin willen aarde niet uitputten

ALBLASSERWAARD • Kerstin Thederan en Linda den Besten hadden een leuk koophuis met tuin. Nu wonen ze 'tiny'.

Kerstin, jij woont tijdelijk in een Dordts tuinhuis met je partner en dochter, Linda, jij verhuisde van je Papendrechtse dijkhuis naar een tiny house in Ottoland. Wat zette jullie ertoe aan deze stappen te zetten? 
Linda: "Het inzicht dat onze manier van leven de aarde uitput. We kunnen zo niet doorgaan. Hoe is het straks voor mijn neefje en nichtje? Ik hoop dat mijn keuze voor leven in een tiny house eraan bijdraagt dat mensen zich ervan bewust worden dat het anders moet.”

Hittestress
Kerstin: "In verstedelijkte gebieden heb je hittestress. Je ziet overstromingen bij de kassen in het Westland, omdat water niet weg kan. Dat maakt ons ervan bewust dat je plekken nodig hebt waar water weer weg kan en water opgeslagen wordt. Met een tiny house draag je daaraan bij."

Ontwerpfase
"We wonen tijdelijk in een tuinhuis, omdat ons tiny house nog niet af is. Het is nog in de ontwerpfase. Toch hebben we ons huis al verkocht. We wisten: als we geen stappen zetten, blijven we dromen. Wij willen genoegen nemen met minder. Voor onze dochter laten we ook een tiny house bouwen. We gaan grond huren van een particulier: 450 vierkante meter aan het water, aan de rand van Dordrecht. In het tuinhuis hebben we een kookplaatje en een wc, alleen de basis. Je doet de deur open en je bent buiten."

Meer voldoening
"Ik heb meer voldoening van deze manier van leven. Dat je onafhankelijk kunt zijn door off-grid (zonder aansluiting op nutsvoorzieningen, red.) te leven, vind ik ook aantrekkelijk. Eerder heb ik een tijdje heel klein gewoond. Toen ontdekte ik: je hebt drie basisbehoeften: koken, slapen, douchen. Dat is genoeg. In het klein kun je veel meer genieten."

Linda, jij benut regenwater. Hoe gaat dat?
“In mijn tank gaat 1500 liter. Van november tot eind mei heb ik alleen regenwater gebruikt. Door gebrek aan regen dit voorjaar, heb ik nu leidingwater moeten tappen bij de verhuurder van mijn grond. Het is een sport om zo min mogelijk water te gebruiken.”

Kampioen sneldouchen
Met een lach: “Douchen was mijn guilty pleasure, nu ben ik kampioen sneldouchen.” Kerstin: “Hoe lang sta je onder de douche?” Linda: “Gemiddeld drie minuten.” Kerstin: “Dat red ik nog niet.” Linda: “Toen ik nog in Papendrecht woonde, gebruikte ik een tijdje een timer. Daardoor ben ik korter gaan douchen.”

Het gebruik van niet hernieuwbare energie stimuleert de opwarming van de aarde. Gemiddeld verbruikt één persoon in een tussenwoning 2050 kWh per jaar (5,6 per dag). Wat verbruikt Linda in haar tiny house?
“Ik heb een accu van 4 kilowatt. Toen ik zes zonnepanelen had, deed ik daar drie dagen mee in de winter. In januari kreeg ik er twee zonnepanelen bij. Sindsdien heb ik niet meer bij hoeven laden, terwijl de zon van november tot en met januari weinig scheen. Verwarmen doe ik met een Rocketstove, voor het koken heb ik een gastank.”

De klimaatverandering zorgt voor hogere temperaturen in de zomer. Wat betekent dat voor het wonen in een tiny house?
Linda: “In een tiny house is het sneller warm, maar als je twee ramen tegenover elkaar open zet, is het ook sneller afgekoeld.” Kerstin: “Ik ga geen airco aanschaffen. Dat gaat ten koste van je accu’s.”

Airco
Linda: “Het kan makkelijk. In de zomer heb je zoveel stroom over dat je met gemak een airco kan laten draaien. Tot nu toe was dat nog niet nodig. Maar het zou best kunnen dat ik uiteindelijk besluit er een aan te schaffen, dat kan met gemak.”

Hebben jullie tips voor anderen?
Linda: "Je kunt regenwater benutten door een regenton te kopen. Er staan er genoeg op Marktplaats."
Kerstin: "Koop alleen het eten dat je nodig hebt, niet waar je trek in hebt. Eén keer per week vlees is genoeg voor me, elke dag een kilo-knaller en megastallen zijn niet nodig. Ik schrok me dood toen ik zag hoeveel water landbouw en veeteelt gebruiken."

Wat doen jullie, naast wonen in een tiny house, om jullie ecologische voetafdruk te verkleinen?
Kerstin: "Ik heb een volkstuin, kweek eigen groenten en koop biologische groenten. Bewust omgaan met de herkomst van mijn voedsel zorgt ervoor dat ik minder wil verspillen. Het doet gewoon zeer als er iets in de prullenbak gaat."

Gelukkig mens
Kerstin vervolgt: "Ik heb veel geleerd van de documentaire 'The biggest little farm': door te kiezen voor biodiversiteit bleek de farm bestand tegen stortbuien en droogte. Ik wil straks in onze tuin permacultuur toepassen. Niet acteren op een plaag die je ziet, maar eerst kijken: is er misschien iets in de natuur wat de plaag verhelpt? Door diversiteit van gewassen en de beestjes die op de bloemen en planten af komen, krijg je evenwicht. Als dat mij lukt op mijn grond, voel ik me een gelukkig mens."

Bovenstaand verhaal is de eerste aflevering in een serie over klimaatadaptatie. 
Het klimaat verandert: de mens moet zich aanpassen. Hoe doen we dat in de Alblasserwaard en Vijfheerenlanden (AV)?
De serie 'klimaatadaptatie in de polder' laat koplopers aan het woord, mensen die al stappen zetten op weg naar een andere manier van leven en/of ondernemen. Van het plaatsen van een regenton tot verhogen van het waterpeil, van minder vlees eten tot zonnepanelen op je stal. Onze regio is op weg. Kunnen we als regio Alblasserwaard-Vijfheerenlanden een voorbeeldfunctie krijgen?