Raadslid Henk de Man stelt zich voor: ‘Kicken met een Olympisch paard’

De gemeente West Betuwe kent 31 raadsleden. Gekozen mensen die zich inzetten voor de gemeente en meebeslissen over allerlei aspecten van onze omgeving. Sociaal betrokken mensen die zich in anonimiteit begeven. Wie zijn dit? Weekblad West Betuwe portretteert alle raadsleden. Vandaag Henk de Man uit Spijk van Dorpsbelangen.

Door Michel Plass

SPIJK - Is de gemeentepolitiek niks voor jou? Dat vroeg Klaartje de Heus van Dorpsbelangen twee jaar geleden aan de Spijkse Henk de Man. ‘’Ik kende Klaartje al heel lang en toen ben ik er over gaan nadenken’’, vertelt De Man. De van oorsprong Geldermalsense partij zocht bewust naar raadsleden verspreid over de gemeente. ‘’Ik volgde de lokale politiek in Lingewaal wel, maar omdat er geen lokale partij was heb ik me er nooit in gemengd. Eerst heb ik een tijdje meegelopen en ik merkte dat ik het leuk vond. Tja, en dan sta je ineens op de lijst en ben je raadslid.’’ Het programma sprak De Man aan en de sfeer was goed.
De Man (61) kwam jaren geleden als veehandelaar al regelmatig over de vloer bij de nestrix van Dorpsbelangen. Na de mond-en-klauwzeer in de veehandel in 2002 richtte De Man zich fulltime op de paardenfokkerij. En niet zonder succes. Eén Olympisch dressuurpaard is van zijn stal. De bescheiden fokker: ‘’Ja, het is echt kicken als één van je paarden dat niveau haalt.’’ De Man loopt er echter niet mee te koop. ‘’Ik fok goede paarden, dart durf ik wel te zeggen, maar ik ben niet iemand die continu roept dat ik dat paard gefokt heb. Misschien moet ik dat wat meer doen.’’ De Man kiest er ook bewust voor om niet een enorm gelikte stal te hebben. ‘’Ik vind het belangrijkste dat een paard van mij op een goede plek komt met een ruiter die bij het paard past.’’ In de vakbladen wordt De Man daarom wel een emotiefokker genoemd. Desalniettemin komen er kopers uit de hele wereld naar de stal van De Man.
De Man is getrouwd met Elly Kaldenberg en ze hebben vier kinderen (allen twintigers), drie dochters en een zoon. Zijn vrouw is voedingskundige/diëtist. Vader en moeder zijn zelf geen écht fanatieke ruiters. ‘’Soms rijden we wel, maar dat is meer voor onze dochters. Zij rijden fanatiek. Zij zorgen ook dat de paarden zadelmak worden en een bepaald dressuurniveau halen voor ze in de verkoop gaan. Onze zoon heeft niet zoveel met paarden. Hij traint voor de marathon van New York.’’ De Man richt zich op de verzorging en begeleiding tijdens wedstrijden. ‘’Ik kan enorm genieten als ik één van mijn kinderen op een eigen gefokt paard zie rijden.’’
De samenwerking met dochters verloopt harmonieus. ‘’Ik bemoei me niet met hun manier van rijden. Natuurlijk zie ik wat goed en fout gaat, maar dat is écht hun verantwoordelijkheid.’’
De Man is ook voorzitter van de Wadesteinruiters in Asperen en bestuurslid van het KWPN-stamboek Zuid-Holland. ‘’Het verenigingsrijden zoals vroeger is wel moeilijk geworden. Jeugd is er bijna niet meer.’’