Wonen in Molukse wijk blijft het ideaal

LEERDAM  • Jongeren trekken weg; vol ambitie. Ouder geworden zoeken ze vaak toch de geborgenheid van de Molukse wijk.

Molukkers die elders in Leerdam een woning hebben gevonden, willen vaak terug naar het ‘oude nest’. Ooit zochten ze een ruimere woning of konden domweg niet in de wijk terecht, omdat alle woningen bezet waren. Sommige zijn al blij als ze een huis aan de ‘Hollandse kant’ van de Populierstraat of bijvoorbeeld iets verderop in de Berkstraat vinden. “Maar dat telt niet”, plagen de Molukkers die wel een onderkomen hebben in de wijk.

Geborgenheid

Belangrijkste argument om in de Molukse wijk te blijven of er terug te keren, is het gevoel van geborgenheid, veiligheid en saamhorigheid. “Dit is onze wijk, hier horen we gewoon thuis”, is de even simpele als overtuigende redenering. Juarth Leihitu vestigt zich na de jaarwisseling met zijn vriendin in de nieuwe Raadsliedenbuurt. “Maar misschien kom ik later ook wel terug. Mijn leeftijdsgenoten denken er net zo over. Als je jong bent, is een nieuwe woning leuk. Als je ouder wordt, trekt de wijk. Ik heb hier een mooie, onbezorgde jeugd gehad. Heel veel gezelligheid met elkaar; altijd voetballen en slootje springen. Nou ja, alleen werd het na de renovatie wel wat minder. Vroeger konden we heerlijk spelen in en rond het Tamarindeplein. Alles was open; overal stonden glijbanen. Door die drempels en tuintjes ziet het er natuurlijk nu wel mooier uit, maar de mogelijkheden voor de kinderen zijn er niet echt op vooruit gegaan.”

Doorstroming

Die renovatie in de jaren negentig werd vooraf gegaan door stevige onderhandelingen tussen een delegatie van wijkbewoners en woningcorporatie CWL. “De Dienst  Domeinen wilde als eigenaar van die woningen af. Er is destijds afgesproken dat de woningen gerenoveerd zouden worden”, herinnert Julia Leihitu zich. Tijdens die besprekingen werd bedongen dat de wijk zo lang mogelijk Moluks zou blijven. In ieder geval zolang er voldoende doorstroming is.  “Molukkers of mensen met een gemengd huwelijk hebben voorrang als één van de 112 woningen vrij komt. Pas wanneer er geen Molukse gegadigden meer voor de woningen zijn, komen niet-Molukkers in aanmerking.” Volgens beleidsbepalers zou dat een goede ontwikkeling zijn. Zelfs Molukse ‘kopstukken’ als Wim Manuhutu waarschuwen voor ‘gettovorming’, als hoger opgeleiden wegtrekken uit de wijk.

De bewoners zelf zien dat probleem absoluut niet. En bovendien: “Vermenging is erg onverstandig. Dat is vragen om problemen. De wijk is er voor de Molukkers. Punt uit.”