Corsoclubs bezig met finishing touch van uitzoeken en plakken

Buren - Het Fruitcorso aan de Waal barst komende zaterdag voor de 63e keer los in Tiel. Er is een recordaantal van 21 corsowagens. De stoet wordt voorafgegaan door het Kindercorso.

In over de hele Betuwe verspreide loodsen leggen vrijwilligers de laatste hand aan de kleurrijke wagens. Chantal de Morée is voorzitter van Corsoclub Buren en zij laat zien hoe het er ongeveer aan toe gaat deze laatste week aan de Hennisdijk.

Uienschillen

Sinds 1961 doet vereniging Corsoclub Buren al mee met het Fruitcorso in Tiel. In de Burense loods zijn jong en oud druk met het uitzoeken en plakken van zaden, groente, fruit en dit jaar voor de special effects ook kralen en de schillen van uien. 

Vogel-vrij

Bij het naar binnen gaan van de loods stuiten we meteen op een immens gevleugeld dier. ‘Vogel-vrij’ is het thema van de grote corsowagen. Dit gegeven is aan het brein ontsproten van de vaste ontwerpers Jochem en Dennis. ‘Vogel-vrij’ is een begrip waarmee je veel kanten op kunt. Deze fascinerende vogel wordt op deze vrijdagmiddag door vrijwilligers Liesbeth, Gerda  Douwe, Jan, Hans An, Roel en Coby met Betuwse producten tot leven gebracht in schitterende kleuren.  ”Dit is echt monnikenwerk”, laat een van de vrouwen weten. Ze zitten met zijn drieën aan een tafel en zoeken de juiste groenten uit, zijn aan het priegelen met een kwastje en geven het uitje daarna op een rooster door aan de mannen die ze op de juiste plek van de vogel plakken.

Led-licht

In het ijzerwerk zit led-licht verwerkt en met de glazen steentjes in het ontwerp geeft dit een prachtige aanblik, laat Chantal zien als de stekker in het stopcontact gaat en de lichtjes aangaan. Vooral tijdens het Corso by Night op zaterdagavond wil Buren met deze vogel-vrije vogel hoge ogen gooien. Nieuw dit jaar is het gebruik van uienschillen en de kontjes van gele en rode uien. Hiermee volgt de corsoclub de duurzame trend die bij alle corsowagens dit jaar duidelijk aanwezig is.

Duikvlucht

Achter de kleurrijke vogel staat de wagen voor het Jeugdcorso met de titel Duikvlucht. Bedenker Mats zag een duikvlucht voor zich met de wereld op z’n kop: een grote karper vliegt door de lucht en een arend zwemt door het water. Het is de tweede keer dat Buren meedoet met een jeugdcorsowagen. Chantal begeleidt met mede-bestuurslid Diane de jeugdwagen. ‘Karp-Air’ is te lezen onder de vleugels. Even was er tegenslag want de bedachte oranje pepers voor de grote vis, blijken niet leverbaar en dat zijn dan van die dingen die even spanning geven. “Maar we hebben een alternatief, dus het komt goed”, zegt Chantal en op een manier die doet vermoeden dat ze de afgelopen jaren wel vaker met dit bijltje heeft gehakt.

Echt monnikenwerk. Foto: Astrid Pel

Planning

Als leek vraag je je af hoe de vrijwillige ‘corsowagen-makers’ al die maanden vanaf ongeveer januari tot nu, de planning goed bewaken. In december komen de ideeën en vanaf het begin van het jaar begint de cyclus van bouwen: eerst lassen, dan papier machee, inkleuren en dan het plakken. “Dat is een kwestie van ervaring”, zegt Chantal. Het op het juiste moment verwerken van eerst harde producten als zaden, korenaren, gedroogde abrikozen, uien en knoflook en dan eindigen met het zachte fruit als bramen en bessen, dat is bijna een tweede natuur voor de bouwers.

Pampaspluimen

De Pampaspluimen die uit de nek van de arend steken, komen uit allerlei tuinen. De jeugd is langs gegaan bij buurtbewoners met de vraag of ze de pluimen mogen gebruiken voor hun wagen. De een doet dat zonder schroom en een ander is heel verlegen en durft (nog) niet aan te bellen. Zo zijn er allerlei groepsmechanismen die spelen bij de opbouw van de corsowagens. “Dat is mooi om te zien”, vindt Chantal. “Iedereen doet wat hij of zij leuk vindt. Soms wil iemand alleen limonade schenken voor de bouwers. Ook dat is belangrijk en zo ben je toch onderdeel van het groepsproces.”

Geen figuratie

De Burense wagen heeft geen figuratie dus er zijn geen personen die mee gaan op of naast de wagen. “De wagens spreken voor zich”, vindt Chantal. Er zijn wel een of twee begeleiders voor en achter om degene die de trekker bestuurt bij bochten bij te staan want die kan niet alles zien.

Zaterdagochtend vroeg is het grote moment daar. Dan rijden overal de corsowagens de loodsen uit richting Tiel, ook in Buren. “Altijd een spannend moment waar iedereen naar uit kijkt. De nacht ervoor hebben we vaak nog tot laat zitten plakken.”