• De neven Gerrit de Graaf (links) en Arie de Graaf beleven na zeven decennia nog steeds heel veel plezier in het maken van muziek bij Excelsior.
• De neven Gerrit de Graaf (links) en Arie de Graaf beleven na zeven decennia nog steeds heel veel plezier in het maken van muziek bij Excelsior. Foto: Rob Zantinge

Gerrit en Arie de Graaf blazen al 70 jaar bij Excelsior in Beusichem

Nieuws 598 keer gelezen

BEUSICHEM • Ze begonnen in de vijftiger jaren voorzichtig op de openbare lagere school in Beusichem, maar Gerrit de Graaf (81) en Arie de Graaf (79) - neven van elkaar - zijn nog láng niet uitgeblazen. Bij de in 1898 opgerichte Muziekvereniging Excelsior blazen ze elk inmiddels al zeventig jaar met veel plezier hun partijen mee, zowel binnen de Harmonie als in De Blaaskapel. Arie bespeelt de trombone en Gerrit zijn saxofoon.

“Het is als een soort geintje begonnen”, zegt Gerrit de Graaf. “We zaten in de vijfde en zesde klas, de muziekvereniging bestond al lang. Via de school kwamen we op een gegeven moment op muziek maken terecht. Waar het precies vandaan kwam weten we niet, maar er werd toen gezegd: we gaan met de hele vijfde en zesde klas - alleen de jongens, 23 of 24 - muziek leren. Nou, de hele zaak  stond natuurlijk op z’n kop, want het waren er zóveel.”

Eerst droge stof
Beide schoolklassen sloten zich bij Excelsior aan om zich in de muziek te bekwamen. “Van Dillen was destijds onze dirigent”, herinnert Gerrit de Graaf zich. “We kregen eerst droge stof natuurlijk, zoals tellen, maar na een paar weken kregen we al een instrument. Vervolgens kregen we individueel lessen van leden van de vereniging, want instructeurs waren er toen nog niet.”

Stokje naar Gerrit
Van de grote groep muzikanten van halverwege de vijftiger jaren bleven Arie en Gerrit uiteindelijk over. Aries vader was zo’n veertig jaar voorzitter en droeg het stokje uiteindelijk over aan Gerrit de Graaf, die deze taak 27 jaar lang op zich nam.

Arie de Graaf kan zich van de beginperiode bij de muziek weinig herinneren. “Ik weet wel dat ik 9 jaar was toen ik erbij ging”, vertelt hij. “Ik begon meteen met een instrument. Nog geen trombone toen hoor, daarmee ben ik later pas begonnen. In militaire dienst ben ik trouwens ook bij de muziek geweest, toen speelde ik euphonium. Na mijn diensttijd ben ik overgegaan op trombone, want die hadden ze toen bij Excelsior nodig.”

Ventielen en afstanden
Of spelen op een euphonium moeilijker is dan spelen op een trombone, is volgens Arie de Graaf een kwestie van wat je geleerd hebt. Hij kan beide instrumenten bespelen. “Een euphonium is met ventielen en een trombone is met afstanden, met schuiven”, legt hij uit

Beide muzikanten merken inmiddels dat hun leeftijd en ook hun longinhoud enigszins een rol spelen bij het maken van muziek. “Je volume wordt minder en dat kun je merken”, aldus Arie de Graaf. “Dat hoor je niet, maar je moet wel vaker ademhalen, tussen de maten door. Misschien vaker dan een ander, die meer lucht heeft. Je kómt er wel, maar je moet je een beetje aanpassen.”

Dansorkestje
Gerrit de Graaf begon ooit op klarinet, een instrument dat vroeger bij een muziekvereniging onmisbaar was. “Dat heb ik volgehouden tot ongeveer een jaar of zestien”, vertelt hij. “Mijn broer speelde toen in een dansorkestje en daar had ik ook wel zin in. Maar ja, met een klarinet doe je dat niet, dus toen heb ik zelf een tenorsaxofoon gekocht. Bij Excelsior ben ik toen ook tenorsax gaan blazen. Daarnaast hebben we, een jaar of vijftien, dat dansorkestje voor bruiloften en partijen voortgezet.”

Vingers worden strammer
Uiteindelijk was er binnen de muziekvereniging behoefte aan een altsaxofonist. “Toen ben ik op altsax terechtgekomen”, aldus Gerrit de Graaf. “Maar ja, het is net als wat Arie zegt; als je ouder wordt, dan wordt het moeilijker. Je vingers worden wat strammer en de muziek wordt er niet makkelijker op. Die moderne componisten versieren er zóveel riedeltjes in, dat het steeds moeilijker wordt. Maar qua lucht heb ik geen problemen. Maar goed, we kunnen allebei gelukkig nog meekomen.”

Muziekconcours op de Markt
Beide heren maakten het 75-jarig bestaan van Excelsior mee. En ook het 100-jarig én het 125-jarig bestaan. Het 10-jarig bestaan kan Gerrit de Graaf zich zelfs herinneren. “Er werd hier toen een nationaal muziekconcours gehouden. Er zijn nog foto’s van dat de hele Markt hier vol staat met allerlei muziekverenigingen uit de omgeving.”

Uniek ‘onweersnummer’
Een concours in een tent in Weesp maakte op beide heren een onuitwisbare indruk. Halverwege een te spelen nummer brak een onweersbui los. “Onze dirigent sloeg keurig af en een kwartier later, toen de bui over was, klonk het belletje weer en ging de dirigent verder waar we gestopt waren. Uniek! We wonnen bovendien de eerste prijs.”

Rob Zantinge

Redacteur Het Kontakt - Tiel

Stuur jouw foto
Mail de redactie
Meld een correctie

Download onze app

Heb jij de app van Het Kontakt al?

Al het nieuws uit jouw regio
Direct op de hoogte
Gratis downloaden

Download onze app

Heb jij de app van Het Kontakt al?

Al het nieuws uit jouw regio
Direct op de hoogte
Gratis downloaden