<p>Jan Beijer</p>

Jan Beijer

(Foto: )

Spookvirus

  •   keer gelezen

Ik weet niet hoe het u vergaan is, maar ik heb 2020 ervaren als een spookjaar. Je werd er tureluurs van. Altijd op je hoede voor het virus, dat je dag-in dag-uit achtervolgde, altijd weer die anderhalve meter en die benauwende mondkapjes. Ik heb zelfs echt een spook gezien. Bij de tandarts. Toen ik aan de beurt was en de behandelkamer binnenstapte wist ik niet wat mij overkwam. Wat was dit voor een ruimtevaart-achtig monster? Mijn tandarts had zich getransformeerd in een kruising tussen een maanman en een Teletubbie. Het zag eruit alsof hij een reusachtig flodderend condoom om zijn lijf had heen getrokken. Zijn hoofd was weggewerkt onder een samenraapsel van een medisch masker en een spatscherm, met daartussen zijn ogen, die net genoeg ruimte hadden om in mijn wagenwijd geopende mond te speuren naar gaatjes en tandsteen. De corona-tandarts, onvergetelijk. Net als de corona-stewardess in de persoon van mijn oudste dochter. Ze vloog gemaskerd en van top tot teen verpakt in een lange jas van plastic naar China, toen nog de meest onheilspellende coronabrandhaard van de wereld. In een grote Boeing zonder passagiers, maar met duizenden vastgesjorde dozen mondkapjes op de stoelen. Dat moet een spookvlucht geweest zijn.


2020, ook het jaar van de spookmondkapjes. Eerst niet en toen weer wel. Het is nog altijd tobben met die dingen. Zuinig als we zijn, doen we minstens een week met zo’n kapje. In de broekzak, uit de broekzak en als er een paar snottebelletjes in zijn blijven steken, maakt ons dat niets uit. Gewoon weer omdoen, dat vieze ding. Diederik Gommers zou er wat van krijgen. Diederik is mijn favoriete deskundige, ook al omdat hij zo sportief was om in Buren mee te doen met de coronawandeling. Ik vertrouw die Diederik. Veel meer dan Jaap van Dissel en Ab Osterhaus. Als ik die profeten hun theorieën hoor verkondigen, spookt er steeds weer nieuwe ongerustheid door mijn hoofd.

Opheusden is voor mij het corona-spookdorp. De gereformeerde kerkdiensten die daar nog steeds worden gehouden, moeten het virus een zegen zijn. Daarom bid ik dat de Heer zijn uiterste best gaat doen om zijn volgelingen aldaar meer naastenliefde en solidariteit te schenken. En dat Hij zo ver ziet te krijgen dat ze straks het vaccin niet zullen weigeren, zoals destijds zo rampzalig met de polio-epidemie gebeurde.

Spookjaar 2020. Wat hebben we veel onnozele spoken gezien. Onze vakanties en uitstapjes konden niet doorgaan. Wat vreselijk om je op consumptie en vertier gebaseerde levensstijl een paar maanden te moeten opschorten. Wat zal het virus daar om gelachen hebben. Dat spokende virus heeft niet kunnen verhinderen dat de Kerst bij ons thuis een familiair hoogtepunt is geworden. Deze keer geen restaurant met allerlei ingewikkelde menugangen. Of met een buffet, dat door de gasten als hongerige wolven wordt geplunderd. Maar lekker thuis, in twee sessies. We genoten van de kookkunst van onze schoonzoon en de bakplaat met eitjes en pannenkoekjes voor de jongste kleinkinderen. Dat kan het virus ons lekker niet meer afnemen. De damp van de bakplaat hangt al dagen in huis. Laat maar lekker hangen. Met die heerlijke Kerst hebben we het spookvirus een mooie poets gebakken.

Jan Beijer

(reageren: jbeijer@upcmail.nl)

Spot op de betuwe

Ontvang 'm elke week gratis > Meer berichten