Logo hetkontakt.nl/krimpenerwaard
• Corrie met haar vader Wil en hondje 'Boomer'.
• Corrie met haar vader Wil en hondje 'Boomer'. (Foto: wijntjesfotografie.nl)
Vallen en opstaan

Corrie Sluis staat ondanks beperkingen positief in het leven

  •   1242 keer gelezen

LOPIKERKAPEL • Het ging Corrie Sluis niet altijd voor de wind, maar de inwoonster van Lopikerkapel staat positief in het leven. "Een dag niet gelachen is een dag niet geleefd."

Door een herseninfarct op 42-jarige leeftijd (Corrie is nu 57 jaar) veranderde haar leven drastisch. "Van een gezonde vrouw werd ik opeens gehandicapt. Vooral de linkerzijde van mijn lichaam heeft door het infarct schade opgelopen: mijn arm is verlamd en om mijn been draag ik een spalk, anders zak ik steeds door mijn enkel heen. Verder blijven mijn concentratie en snelheid achter."

Lachend: "Ik vergelijk mezelf wel eens met een slak, maar ik kom overal."

112
De voormalige doktersassistente ziet zichzelf nog in elkaar zakken toen ze het infarct kreeg. "Ik had mijn moeder aan de telefoon, toen ik opeens niet meer uit mijn woorden kwam. Ik zakte door mijn linkerbeen en viel zo op de grond."

Hadden ze toen gelijk maar 112 gebeld, denkt ze nu. "Mijn moeder heeft mijn vader gewaarschuwd en hij heeft me naar de huisarts gereden. Ik werd gelijk naar het ziekenhuis doorverwezen, maar daar was het zo druk dat we op onze beurt moesten wachten. Toen ik eenmaal onderzocht was, werd een verkeerde diagnose gesteld: ze dachten aan een tumor in mijn hoofd. Ik moest een nachtje blijven, waarop ik de dag daarop een tweede herseninfarct kreeg. Die heeft de huidige schade veroorzaakt."

Moeilijk
Corrie kijkt zonder wrok terug. "Ik heb het er in het begin uiteraard heel moeilijk mee gehad en heb een lange weg afgelegd om te komen waar ik nu ben, maar ik heb me er bij neergelegd. Het is nu eenmaal zo. Ik heb leren omgaan met mijn beperkingen."

Vervelend ook was dat ze haar baan –ze deed inmiddels aangepast werk als administratiemedewerkster bij een bouwbedrijf- door haar handicap verloor. "Het ging niet meer; ik werd afgekeurd. Daardoor kwam ik thuis te zitten, terwijl ik voorheen altijd heel actief was, zowel op mijn werk als privé."

Boomer
Haar man en Corrie raakten vervolgens in een scheiding en korte tijd later overleed haar moeder, met wie ze een hechte band had.

"Dat hakte er in, maar inmiddels heb ik mijn leven op de rit. Ik heb volop mensen om me heen, twee mooie zonen en geniet van mijn hondje 'Boomer'. Met haar wandel ik graag en kom ik dus lekker buiten."

Ondanks haar beperkingen is ze zelfs mantelzorger van haar vader, die schuin achter haar woont.

"We zijn elkaars mantelzorger", corrigeert ze. "Hij laat 's morgens met de rollator de hond uit om in beweging te blijven en ik ga twee keer per dag naar hem toe. Dan eten we samen. Koken doen we ook samen. Dat kan ik niet zelf. Aardappels schillen en de pan afgieten gaat niet. Dat doet hij dus. We krijgen beiden ook thuiszorg en -hulp, zodat we ons prima redden."

Wensen heeft Corrie niet echt. Nou ja, eentje dan. "Ik zou graag eens op vakantie gaan. De laatste keer was enkele jaren geleden. Het is helaas financieel niet meer mogelijk. Maar ik mopper niet, hoor. Ik ben gezond, dat is veel meer waard."

Serie
Het Kontakt besteedt in 2018 extra aandacht aan mensen die zich niet laten weerhouden door tegenslag en met 'vallen en opstaan' proberen er het beste van te maken. Doorzetters dus. Dit is deel 4.

Kent u iemand die in aanmerking komt voor deze serie? Dan kunt u dat eventueel doorgeven via 06-53110867 of r.vanderhek@hetkontakt.nl

Robert van der Hek

Robert van der Hek
Redacteur / coördinator van Het Kontakt Krimpener- en Lopikerwaard
Volg @RobertvanderHek op twitter >
Elke donderdag het Krimpenerwaard per e-mail
Meer berichten
 

HET KONTAKT OP FACEBOOK