Papendrechts oorlogsmonument verplaatst naar midden van plantsoen

PAPENDRECHT • Het Papendrechts oorlogsmonument, dat 25 jaar na de Tweede Wereldoorlog een plek kreeg bij de aula naast de begraafplaats, staat niet langer op de vertrouwde plek aan de rand van het grasperk. In plaats daarvan wordt er hard gewerkt om het door de Papendrechtse architect Ir. Jan van Luijk ontworpen gedenkteken te verplaatsen naar het midden van het plantsoen.

Wim de Leur, voorzitter van het Papendrechts 4-mei Comité, legt uit: “Er zijn verschillende redenen dat de gemeente Papendrecht zo ingrijpend te werk gaat. Ten eerste lag er het verzoek van het 4-mei Comité om het monument een verhoogde basis te geven. Het is vrij klein en bij het plaatsen van de kransen bij de herdenking op avond van de 4e mei, viel het bijna weg. Daarbij komt dat de bloemen altijd maar wat treurig op de trottoirtegels moesten worden gelegd. Kortom, al vele jaren wilden we daar verandering in brengen.”

Witte Anjerperk
En toen kwam de oproep van het Nationaal Comité Veteranendag om de veteranen in elke gemeente te eren met een Witte Anjerperk. Voor burgemeester Jetten was dat aanleiding om beide comités hun zin te geven. Zij stelde voor om het perk te laten aansluiten op het al bestaande monument en dat dan gelijk op een verhoging te plaatsen.

De consul van de oorlogsgraven in Papendrecht, Edgar Zaagsma, ging vervolgens nog een stap verder en liet een ontwerp maken waarbij het geheel midden op het veld kwam te staan. Omringd door de al bestaande berkenbomen en drie bloemenperken. Het wit van de veteranen, geflankeerd door rood en blauw. Alle partijen waren enthousiast over de plannen, waarbij als voorwaarde werd gesteld dat het geheel klaar moest zijn op 13 april. Op die dag namelijk draagt basisschool De Wielen de adoptie van het monument over aan basisschool De Knotwilg.

Uitdaging opgepakt
Wim de Leur: “Die uitdaging werd door de teamleider van de begraafplaats, Johan Bakker en zijn tweede man Pieter van Turenhout met groot enthousiasme opgepakt. Ze kregen drie weken om de materialen bij elkaar te zoeken en de klus te klaren. Die drie weken zullen ze niet nodig hebben. Nog die zelfde week ging de eerste spa de grond in en op 31 maart werd het monument met de grootste zorg verplaatst.”

De Leur kan er nog niet helemaal over uit. “Je stelt een bescheiden vraag”, stelt hij tevreden vast. “En je krijgt dan zoiets moois. Het is echt fijn om te zien hoe enthousiast iedereen meewerkt om dit voor elkaar te krijgen. En juist in deze tijd is het zo belangrijk om een plek te hebben waar je op een gepaste manier kunt herdenken.”