Logo hetkontakt.nl/klaroen
• Krijn: 'Ik had nooit verwacht dat ik zo'n tocht met mijn dochters zou kunnen schaatsen.'
• Krijn: 'Ik had nooit verwacht dat ik zo'n tocht met mijn dochters zou kunnen schaatsen.' (Foto: Aangeleverd)

Papendrechter Krijn Donk maakte met dochters schaatstocht in Siberië

  •   293 keer gelezen

PAPENDRECHT • Krijn Donk (57) uit Papendrecht maakte vorige maand met zijn dochters Esther en Marieke een 200 kilometer lange tocht op het Baikalmeer in Siberië. Het was een béétje afzien, maar vooral genieten.

De tocht bestond uit genieten van mooie stukken ijs en een prachtige omgeving, maar ook uit vallen over sneeuwhopen en scheuren in het ijs, overeind krabbelen en blauwe plekken oplopen, warm blijven bij min 17 graden.

Drie dagen
Voor Krijn was het, als ervaren schaatser, geen grote uitdaging meer. Samen met zijn dochters Marieke (20) en Esther (22) en negen andere enthousiaste buitensporters had hij drie dagen de tijd voor zijn tocht. Eerder maakte hij tochten van 200 kilometer op één dag. Hij schaatste twee elfstedentochten (in '85 en '97) en maakte tochten op de Weissensee in Oostenrijk en in Zweden.

Met dochters
Het bijzondere zat hem voor Krijn vooral in zijn gezelschap. Al video-bellend (corona maakt een ontmoeting onmogelijk) vertelt hij met een brede lach: "Ik had nooit verwacht dat ik zo'n tocht met mijn dochters zou kunnen schaatsen. Ik ben een meer dan trotse en gezegende vader. Ik vind schaatsen heel leuk. Dat we dit met elkaar kunnen doen, daar ben ik heel erg blij mee."

Ervaring delen
Dochter Marieke hoort het met een glimlach aan. Ze zit naast haar vader aan tafel, hun hoofden passen precies in het beeldscherm. "Het is een ervaring die we samen kunnen delen", zegt ze. Ook zij had een aantal jaren geleden niet gedacht dat ze zoiets zou gaan doen. Als kind kreeg ze samen met haar zus een jaar of zes schaatslessen op de ijsbaan in Dordrecht. Krijn: "In 2012 hebben ze een Molentocht kunnen rijden, maar daarna was er nooit meer ijs."

Trainen
In Zweden maakten Krijn en zijn dochters vorig jaar een tocht van 75 kilometer. Marieke: "We dachten: volgend jaar gaan we de 100 kilometer toen. Maar toen lazen we in een schaatsblad over het Baikalmeer. We waren gelijk enthousiast en zijn elke maandag op de ijsbaan in Breda gaan trainen."

Sponsortochten
Krijn houdt zijn hele leven al van schaatsen. Zodra het ijs veilig genoeg was, was hij te vinden op bevroren slootjes. Toen hij 49 werd, had hij al lange tijd geen tocht meer kunnen rijden. "Voordat ik vijftig werd, wilde ik een keer 200 kilometer schaatsen. Negen jaren achter elkaar heb ik de tocht op de Weissensee gereden. Ik liet me sponsoren om geld op te halen voor een project van Stichting Traveling Light uit Papendrecht. Dit jaar heb ik samen met Henk Swijnenburg uit Bleskensgraaf 8500 euro opgehaald voor een christelijk rehabilitatiehuis voor verslaafden in Armenië. De tocht op het Baikalmeer was geen sponsortocht maar quality time met mijn dochters."

Vaak gevallen
Ze hadden zich voorbereid op slecht weer, maar van 19 tot en met 21 februari hing er boven het Baikalmeer een strakblauwe lucht. Krijn: "Het kan er min dertig zijn. We hadden goede kleding aangeschaft." Marieke: "De eerste dag moest ik erg wennen aan het ijs, er waren veel hobbels en scheuren. Ik ben vaak gevallen, het was toch wel pittiger dan verwacht. Maar de mooie stukken ijs maakten het weer prachtig."

IJsschotsen
Krijn: "We droegen heup-, knie- en ellenboogbeschermers en een helm, maar soms knal je zo hard op het ijs, dat voel je weken later nog. We hadden ijsstokken, daar moet je mee leren schaatsen. Je moest over ijsschotsen en hopen sneeuw heen klauteren." Marieke: "Je leerde waar je overheen kon springen en waar je af moest remmen."

Hovercraft
Het doel van de tocht was Irkoetsk, ze schaatsten van noord naar zuid, begeleid door een hovercraft en twee Russische gidsen. "Op de hovercraft hadden ze een portofoon, want het meer is zo groot dat je met je eigen telefoon geen ontvangst hebt", vertelt Krijn. "Dorpjes liggen soms 80 kilometer van elkaar vandaan, als er daartussen wat zou gebeuren, kun je daar niet even naartoe."

Gele rivier
Marieke: "Op de Weissensee schaats je rondjes, nu schaatsten we echt een tocht, van dorp naar dorp door een mooie omgeving. We overnachtten in hutjes in heel kleine dorpjes. Er was ook een arts mee." Gaan ze vaker samen tochten maken? Marieke: "Ik wil het er wel in houden, met vader en zus. We denken aan een tocht door Kazachstan." Krijn, met ogen vol voorpret: "Of misschien op de gele rivier in China."

Anne Marie Hoekstra
Anne Marie Hoekstra is redacteur van Het Kontakt editie Alblasserwaard en Klaroen.nl
Volg @AnneMHoekstra op twitter >
Elke woensdag het Klaroen per e-mail
Meer berichten
 

HET KONTAKT OP FACEBOOK }