Giessense speelde in het Nederlands voetbalelftal

  •   keer gelezen   Sport
Foto: Henk Poelakker

GIESSEN • Jos Andeweg is tot haar vijftigste blijven voetballen en was speelster van het Nederlands vrouwenelftal.


Opeens lijkt het Nederlands damesvoetbal een impuls te krijgen door het Europees Kampioenschap dat in ons land wordt gehouden. Miljoenen mensen zitten voor de buis, compleet met oranje hoed en toeter.

De stadions waar onze meiden spelen, zijn tot de nok toe uitverkocht. Langzaam maar zeker lijkt damesvoetbal erkenning te krijgen en dat is fantastisch voor de talloze meisjes en vrouwen die iedere week met zoveel passie de velden betreden. Het Kontakt sprak met Jos Andeweg uit Giessen, een dame die lang geleden in het Nederlands elftal stond.

"Halverwege de jaren 60 van de vorige eeuw speelde ik een aardig partijtje mee en werd ik maar liefst tien keer opgesteld. Ik koester die periode en ben diep van binnen best trots dat ik zo ver gekomen ben. Als jong meisje speelde ik al graag een potje mee met de jongens. En omdat mijn vader terreinknecht was bij de plaatselijke voetbalclub, ging ik vaak met hem mee om daar een balletje te trappen."

Borstvoeding in de rust
"Voetballen werd serieuzer toen ik trouwde, want ik hoorde dat er bij GDC in Eethen een dameselftal bestond. Daar heb ik met plezier gevoetbald. Ik weet nog dat ik in 1970 in de rust mijn dochter borstvoeding gaf. Ons elftal droeg de naam DVO (Dames Voetballen Ook, red.) en toen ik opnieuw zwanger was, heb ik nog een maand of vier meegespeeld. Op een goede dag stond er een scout langs de lijn en die vond dat ik goed kon voetballen en hij nodigde mij uit voor een selectiewedstrijd voor het Nederlands elftal. Ik beleefde een mooie tijd in dat nationale damesteam, waar ik als moeder van inmiddels drie kinderen zelfs een tijdje aanvoerder was. Ik kan me de wedstrijden nog goed herinneren, bijvoorbeeld tegen Engeland, Italië, Zwitserland en Denemarken. Vooral de tiendaagse trip naar Italië was fantastisch. Mijn laatste wedstrijd was tegen Engeland maar dat betekende niet het einde van mijn sportcarrière. Ik ben tot mijn vijftigste blijven voetballen en daarna heb ik nog twintig jaar fanatiek aan hardlopen gedaan."

Oude fotoalbums komen tevoorschijn met foto's van Jos in voetbaltenue.

Ze vertelt: "Sporten betekent voor mij ontspanning, lekker even je lichaam voelen. Al voetballend leer je wat inzet en doorzettingsvermogen is. Incasseren is een andere levensles, want ook in het echte leven gaat niets vanzelf. Het koppie laten hangen na een teleurstellende wedstrijd was er voor mij niet bij, ik had een echte winnaarsmentaliteit. Anno 2017 zie ik dat de meeste jongeren het goed hebben, in tegenstelling tot mijn eigen kindertijd. Voor velen is het thans een tijd van weelde en luxe. Alles lijkt zo gewoon, zo vanzelfsprekend."

Natuurlijk houdt ze de standen tijdens het huidige Europees kampioenschap in ons land bij en staat ze versteld van de grote belangstelling die er voor de wedstrijden is. Meer dan twee miljoen mensen keken naar wedstrijden van 'onze Leeuwinnen'.

Lang tegengehouden
Jos: "De overkoepelende KNVB heeft het vrouwenvoetbal lang tegen weten te houden. Pas sinds 1972 werd voetbal voor vrouwen en meisjes een erkende sport. De heren van de landelijke bond vonden vrouwenvoetbal destijds belachelijk en onsmakelijk. Letterlijk zei men dat hardlopende vrouwen, dus ook voetballende dames, een weinig verheffende aanblik vormden. Kijkend naar de wedstrijden van nu zie ik een enorm verschil met mijn voetbaltijd. Nu zijn die meiden allemaal profs; soms vraag ik me wel eens af of ik niet te vroeg geboren ben. Ach, weet je, ik kijk terug op een prachtige tijd. Als dorpsmeisje heb ik in die periode fantastische jaren beleefd."

Inmiddels slaat de KNVB thans een geheel andere toon aan: meisjes en vrouwen brengen spelplezier, harmonie en een nieuwe dynamiek op de velden. Ze maken het verenigingsleven rijker en spannender en geven het voetbal een nieuwe stimulans. Ze zijn de grootste groeifactor van het voetbal en zorgen voor aanwas bij de clubs. Vrouwenvoetbal staat voor alle positieve waarden: voor elkaar, voor het spel en voor de toekomst. Waarden waar we zo naar verlangen in het voetbal. Vrouwenvoetbal is bij uitstek 'voetbal om van te houden'. Er spelen op dit moment een kleine 150.000 meisjes en dames in ons land.

"Afgelopen maandagavond zat ik gekluisterd bij de televisie en zag hoe moeizaam maar toch verdiend gewonnen werd van België. Wat een inzet en wat een promotie voor dit Nederlands elftal. De 2-1 zorgde ervoor dat onze Leeuwinnen doorgaan naar de kwartfinale, een resultaat waar ik ontzettend blij mee ben. De meiden hebben laten zien dat het vrouwenvoetbal volwassen is geworden en dat we hartstikke goed kunnen voetballen."

Henk Poelakker

Tom Oostra
Redactiecoördinator van Het Kontakt Land van Heusden & Altena en Het Kontakt Bommelerwaard
Volg @tomoostra op twitter >
Ontvang 'm elke week gratis > Meer berichten