Brodie Beers: van geen sport naar topsport
Sportt
1.292
keer gelezen
HOORNAAR • Twee jaar geleden deed hij amper aan sport. Nu heeft Brodie een invitatie ontvangen voor het Nederlands rugbyteam U15.
Aan De Schans in Hoornaar heerst een topsportklimaat. De regio maakte al kennis met Roos Blokhuis, het atletiektalent dat droomt van de Olympische Spelen. Haar buurjongen Brodie Beers timmert inmiddels ook aan de weg. In een heel andere, en in Nederland niet op grote schaal, beoefende tak van sport: rugby.
Gepest
Brodie Beers ziet eruit als een echte rugbyer. Met zijn 1.80 meter en 100 kg is hij niet voor een kleintje vervaard. Brodie oogt oersterk, een eigenschap die hem in het rugby goed van pas komt. Als is het juist zijn 'fysiek' dat hij in het veld beter moet gaan gebruiken.
De Hoornaarse tiener heeft ambities. Prof worden in Schotland is de inzet. "Hij werkt er heel hard voor, ik ben zó trots op hem", zegt vader Marc. Begrijpelijk, want 'Brodie en sport' was lang tijd geen voor de hand liggende combinatie.
"Op de basisschool werd ik gepest", begint Brodie zijn verhaal. "Ik zat niet goed in mijn vel, at veel en werd te zwaar. Mij werd aangeraden om een sport te gaan zoeken."
Dat werd aanvankelijk turnen bij OKK in Hardinxveld. Hij trainde ook een paar keer mee bij SteDoCo. "Maar ik kon niet goed samenwerken in een voetbalteam." Na een paar maanden streetdance was rugby de volgende optie. Bingo! Brodie was meteen verkocht. "Bij het rugby lukt het in teamverband wel. Alle vijftien spelers hebben een andere taak, hun eigen discipline. Daar ligt het denk ik aan."
De Tank
Een Hollandse polderjongen die rugby gaat spelen. Dat komt niet zo heel vaak voor, maar met een Schotse moeder en een vader die drie jaar in Schotland en zeven jaar in Wales heeft gewoond, is de voorliefde beter verklaarbaar. Brodie werd lid van RC Nieuwegein. "Ik had zoiets van: laten we het maar proberen. De eerste training ging best goed en de eerste wedstrijd vond ik helemaal fantastisch. Ik maakte meteen twee keer een try en kreeg als bijnaam The Bulldozer. Tegenwoordig noemen ze me De Tank."
"Rugby past bij mij", heeft Brodie ervaren. Zijn coach bestempelt hem niet voor niets als een natuurtalent. Hij speelt als prop, in de eerste rij van de scrum. Props zijn mannetjesputters en moeten het vooral van hun kracht en hardheid hebben. "Ik moet nog leren beter mijn lichaam te gebruiken; op dat vlak kan ik nog veel progressie boeken."
Brodie geniet van het 'beuken en tackelen'. Het rugby heeft hem ook geleerd zijn agressie te beteugelen. En het geeft hem zelfvertrouwen. "Ik heb moeite met communiceren en met het maken van vrienden. Het rugby helpt me daarbij, het is goed voor mijn sociale ontwikkeling."
Schotland
Via de Rugby Development Days kreeg Brodie een uitnodiging voor het Nederlands jeugdrugbyteam U15. "Ze vonden mijn coaching goed en mijn techniek en skills ook." Toch zit een debuut in Oranje er vooralsnog niet in. Het gezin Beers gaat namelijk naar Schotland verhuizen. Een nieuwe uitdaging wacht. Brody gaat rugbyen bij Ayr RFC, op amateurniveau de derde club van Schotland. Hij komt te spelen in het U16-team, in een sterke competitie. Ook op zijn nieuwe school zal er veel aandacht zijn voor het rugby. "Ik ben straks zeven dagen in de week met rugby bezig."
Maar voor het zover is neemt Brodie van 18 tot en met 31 juli deel aan een rugbykamp in Frankrijk, onder de rook van Montpellier. "Daar heb ik veel zin in", zegt Brodie, die ooit het Schotse team hoopt te halen. Dan hebben we het over één van de toplanden op rugbygebied in de wereld. "Na een paar jaar trainen en spelen in Schotland zullen we zien of dat mogelijk is. Ik heb er in elk geval veel voor over om mijn ambities waar te maken." Het Nederlands team blijft ook een optie, want Brodie heeft een dubbel paspoort.
Brodie Beers. Onthouden die naam. Ondanks ijzertekort en een glutenallergie baant hij zich een weg in het rugby. "En Brodie is zwaar dyslectisch", vult vader Marc aan. "Hij denkt in plaatjes en kan situaties in het veld hierdoor goed en snel beoordelen. In het rugby een groot voordeel."