Logo hetkontakt.nl/alblasserwaard

Opa Klaas Duyzer trots op kleinzoon Chris Boom

  •   keer gelezen   Sport

HOORNAAR • Chris Boom is de enige eerste-elftalspeler uit eigen kweek bij SteDoCo, zijn opa Klaas is een van zijn trouwste supporters.


Als jongen uit Hoornaar houdt Chris Boom (24) zich al jaren knap staande in het keurkorps van SteDoCo. Ook komend seizoen prijkt de naam van de verdediger op het lijstje van de A-selectie, vanaf half juli onder leiding van de nieuwe trainer Frans Adelaar.

Rommelig
"Afgelopen jaar was rommelig, ook voor mij persoonlijk", trapt Chris het vraaggesprek af. "Ik sloot vanwege een vakantie iets later aan. Hoewel de verschillen niet groot waren, koos Virgil Breetveld voor Roy Weber. Dat hoort erbij op dit niveau. Na een rode kaart en een schorsing van Roy waren de rollen omgedraaid. Vanaf wedstrijddag 11 stond ik weer in de basis."

Net als een voetbaljaargang eerder, toen Chris landelijk nieuws was omdat hij in de Topklasse geen speelminuut miste.

"Bij de senioren ben ik begonnen in het tweede elftal, een soort Jong SteDoCo. Onder leiding van Richard van Gils hadden we een heel jeugdig elftal. Samen met Kenny Lagendijk en Colin de Jong stroomde ik door naar het eerste elftal, dat toen getraind werd door Cees Lagendijk. "De bal afpakken en inleveren bij Roel de Kruijk of Tuncay Arslan was mijn opdracht; haha. Het ging mij goed af, we werden kampioen in en tegen Sliedrecht. Een knotsgekke wedstrijd, waarin we constant achter de feiten aanliepen maar uiteindelijk wel wonnen. Eén van mijn hoogtepunten. Twee jaar later was ook een topjaar. We wonnen de nacompetitie van ASWH en RVVH. En na winst tegen Staphorst volgde de finale voor drieduizend toeschouwers tegen de amateurs van Ajax. Een pracht seizoen, want na elke overwinning werd er een feestje gevierd. Helaas ging het in Woerden fout."

Zomeravondcompetitie
Hoe anders was het ruim 60 jaar geleden.

"Ik voetbalde bij Schelluinen. Wij gingen op de fiets naar onze uitwedstrijden en heel soms werd er voor een verre uitwedstrijd een bus geregeld, als bijvoorbeeld het eerste tegen Zuilichem moest en het tweede diezelfde avond in Kerkwijk aantrad. Daar moesten we trouwens eerst nog de schapen van het veld jagen en wat drollen opruimen. Verkleden deden we bij mensen thuis of achter rieten matten, zoals bij Schelluinen. We speelden in de zogenaamde zomeravondcompetitie. Op zaterdagmorgen werd er gewoon gewerkt en pas laat in de middag, soms zelfs aan het begin van de avond, voetbalden wij. In eigen shirtjes en op zelf bij elkaar gespaarde voetbalschoenen", knipoogt Klaas (84).

"Het eerste elftal promoveerde in 1953 vanuit de Onderafdeling Gorinchem en omstreken naar de zogenaamde Grote KNVB en daar was de wintercompetitie al ingevoerd. Niet in ons voordeel, want we moesten gelijk door. Zelfs met een achterstand, want die competitie was al begonnen. We degradeerden dan ook direct. Kort daarna werd alles gelijkgetrokken en kwam er een zomerstop", herinnert Klaas zich als de dag van gisteren. "Het betekende einde voetbalcarrière voor mij. Ik werkte bij de KI in Hoornaar en voor mij was het voetballen op een vroeger tijdstip geen optie."

Leider en grensrechter
Eenmaal in Hoornaar woonachtig, begon het na jaren toch weer te kriebelen. Zeker toen zoon Hans de voetbalschoenen had aangetrokken. "Mijn werktijden veranderden en ik werd leider van de A-junioren. Trainer Jan van Straaten nam Henk de Jong, Govert Slob en Hans mee naar het eerste elftal en ik werd grensrechter. Jarenlang heb ik gevlagd en ben ik ook nog leider geweest. Een goed team, met spelers als Johan Zonneveld Piek, Klaas Schep, Joop den Hartog, Theo van Muilwijk, Sjaak Hermes en natuurlijk ook nog Rinus Muysson. We hebben ooit de Nieuwsbladcup gewonnen."

Tegenwoordig is Klaas aandachtig toeschouwer bij zijn kleinzoon. "Mijn dochter Marina en haar man gaan elke wedstrijd kijken. En dan rijd ik mee. Inmiddels ben ik op veel plekken geweest, maar vrolijk word ik er niet van. Bij Jong Almere City waren er meer toeschouwers uit Hoornaar, dan uit die grote stad. Terecht dat de kranten er vol van staan, het heeft niets meer met amateursport te maken. Het is betaald voetbal, dat zie je ook bij SteDoCo. Voor de technische staf een drama, want zoveel nieuwe spelers inpassen is niet gemakkelijk. Droevig, clubliefde bestaat niet meer... Chris is de enige basisspeler uit Hoornaar en Hoogblokland, daar ben ik natuurlijk wel trots op."

Eerste vier
Chris knikt. "Ik wil bij SteDoCo blijven. In principe ben ik een vaste waarde voor de club en dus is er geen enkele reden om weg te gaan. Het komende jaar is de hoofdklasse een prima niveau, ook voor mij. Overigens zullen we niet zomaar kampioen worden. Want met tegenstanders als RVVH, Rijsoord, Achilles Veen en niet te vergeten Noordwijk kunnen we vol aan de bak. En ik weet natuurlijk niet hoe de nieuwkomers spelen. We gaan wel voor de eerste vier."

Met een beetje weemoed kijkt Chris terug op zijn beginjaren. "Toen speelden we met een meer regionale selectie ook niet altijd goed, maar dan werden de mouwen wel opgestroopt en knokten we met mannen als Willem Looijen, Roel en Erik de Kruijk, Ruud de Groot, Benjamin de Gans en Marvin Westerduin. Op karakter. Niet mooi, maar wel met het gas erop en afjagen. Die instelling ontbrak dit jaar. Het voetbal was beter, maar het lukte vaak niet. De vier punten tegen IJsselmeervogels uitgezonderd."

Klaas vult graag aan: "Afgelopen seizoen werd er veel te behoudend gespeeld. De aanval is de beste verdediging. Vroeger speelden wij met vijf aanvallers en een aanvallende stopperspil." Zijn kleinzoon schiet in de lach. "Dit zijn uitspraken van Johan Cruijff." Het laatst woord is voor opa. "Ik heb wel gelijk."

Theo Sprong

Rick den Besten
Hoofdredacteur Het Kontakt Edities en (sport)redacteur/fotograaf Het Kontakt Alblasserwaard en Regio-Voetbal.
Volg @RickdenBesten op twitter >
Ontvang 'm elke week gratis > Meer berichten
 

Agenda

Organiseert u een evenement?
Laat het ons weten!

Klik hier