Logo hetkontakt.nl/alblasserwaard
• Ton Dalebout bij de restanten van zijn schuur. Hij leunt op de tractor uit 1974, die nog van zijn ouders is geweest.
• Ton Dalebout bij de restanten van zijn schuur. Hij leunt op de tractor uit 1974, die nog van zijn ouders is geweest. (Foto: Bert Bons)

Ton Dalebout uit Brandwijk blikt terug op de brand en de roddels: ‘Het geeft een schuldgevoel’

  •   keer gelezen

BRANDWIJK • “Ik vind het belangrijk om míjn verhaal te vertellen, want er zijn zoveel roddels.” Ton Dalebout blikt terug op de brand die in de nacht van maandag 30 op dinsdag 31 augustus zijn schuur in de as legde.

Vier maanden daarvoor ging zijn woonhuis aan de Brandwijksedijk in Brandwijk ook al in vlammen op. Dat er vorige week weer opnieuw brand uitgebroken is, leverde speculaties en roddels op. Ton: “Ik heb heel wat voorbij horen komen in de afgelopen dagen: ‘Heeft hij het zelf aangestoken?’ ‘Of iemand anders?’ ‘Heeft hij zijn houtkachel verkeerd gestookt?’ ‘Is hij eigenlijk wel capabel?’ Ik krijg er een schuldgevoel van. Zo van; wat ik heb ik verkeerd gedaan? Volgens mij niks, maar het doet me wel wat. Ook de politie heeft me verhoord. Dat deden ze vier maanden geleden bij de brand in mijn huis niet. Nu wel. Ik snap het ook wel weer, want het is hun werk. Maar het geeft aan dat je verdachte ben en dat voelt niet goed.”

Geen verband
Het staat voor Ton (50) vast dat de twee branden een trieste toevalligheid zijn. Ze houden geen verband met elkaar. “Bij de brand in mijn woning, vier maanden geleden, was er kortsluiting in de koelkast. Dat hebben experts vastgesteld. Bij de schuurbrand van vorige week is de oorzaak niet meer te achterhalen. Het vuur was zó hevig, het heeft alles verwoest.”

“Ik weet dat er al snel verhalen rond gingen dat ik van alles op mijn houtkachel gegooid zou hebben, die daar staat, waardoor de schuur vlam heeft gevat. Dat klopt niet.”

Alles gecontroleerd
“Het klopt wél dat de politie vorig jaar een keer langs is geweest omdat er klachten waren over mijn houtkachel. Ze wilden niet vertellen van wie die klachten waren, maar ik denk dat ik het wel weet. Ze hebben toen alles gecontroleerd en gezien dat alles in orde was. Ik heb geen allesbrander, zoals sommige mensen denken, maar een houtkachel. Daar gooi ik natuurlijk geen rotzooi op. Er zat een veilige, dubbelwandige pijp op de plek waar die het dak in gaat, er zat een brandwerende plaat achter de pijp en alles was goed vastgezet.”

Als Ton de kachel aan heeft, controleert hij die altijd nog even voordat hij naar bed gaat. Ton: “Dat had ik die avond ook gedaan en ik zag dat er geen vlammen meer in zaten en dat hij alleen nog wat gloeide. Toen ik vlak daarna naar bed ging, hoorde ik wat knetteren en zag ik een oranje gloed bij de schuurdeur. Ik ben er gelijk heengegaan, heb 112 gebeld en ben met de tuinslang alvast gaan blussen. De vlammen waren toen nog niet groot. Ik zag duidelijk dat het vuur zeker een meter of twee bij mijn kachel vandaan begonnen was. Daar hangt wat elektriciteit op, maar ik weet niet wat daar precies vlam gevat heeft. Misschien een oplader, ik weet het niet.”

Ineens ‘whoem’
“Ik kreeg het vuur in het begin aardig onder controle met mijn tuinslang, maar ineens was het ‘whoem’ en stond de hele schuur in de fik. Ik denk dat het vuur in de spouwmuur was terechtgekomen. Toen was er geen houden meer aan en binnen de kortste keren stond de houten schuur in lichterlaaie.”

De brandweer was wat later dan de vorige keer, omdat ze bij de post Brandwijk de brandweerauto niet gestart kregen. “Ze hebben toen gelijk de brandweerauto van Groot-Ammers opgeroepen, die van Bleskensgraaf was al onderweg. Het heeft daardoor natuurlijk iets langer geduurd voordat ze er waren, maar ik denk trouwens niet dat het veel uitgemaakt zou hebben. Het ging zo hard!”

Geen effect
Dat wordt bevestigd door hoofdofficier Marco Boulogne van de brandweer. “De brand was zo hevig, dat de korte vertraging door de defecte brandweerwagen geen effect had op de uitkomst van dit incident.”

Geluk bij een ongeluk; de wind kwam uit het noorden. Daardoor kon de brandweer de overige schuren en bijvoorbeeld ook de kippen en het kippenhok daar vlakbij redden door het voortdurend nat te houden.

Echt alles kwijt
“Deze tweede brand, die doet me echt wel wat. Dit raakt me nog meer dan de vorige brand. Nu is echt alles weg. Het is ook zo kort achter elkaar. In de schuur had ik zeker 25, 30 machines en bijna al mijn gereedschap liggen. Ik ben afgekeurd en houd ervan om met hout te werken. Ik ben bij de eerste brand veel persoonlijke spullen verloren, maar nu ben ik ook nog eens mijn hobby kwijt. Er stond bijvoorbeeld een oude tractor in uit 1974, waar mijn ouders nog mee geboerd hebben. Die heeft grote waarde voor mij. Maar er is bijna niks van over. De velgen zijn zelfs krom getrokken door de hitte.”

Ton was al bezig met het maken van een plan voor de herbouw van zijn woonhuis, maar die plannen gaan nu aangepast worden. “Het is zo lastig om in deze tijd een aannemer te vinden die tijd heeft. Ook moet ik even wachten op de verzekering. Ik ben gelukkig goed verzekerd, maar de premie dekt natuurlijk niet de hogere prijzen van de laatste tijd voor bouwmaterialen. Ik moet daarom alles even financieel op een rijtje zetten om te kijken wat ik kan doen met de herbouw.”

Voorlopig zal Ton nog wel even wonen in zijn portakabin. Hij hoopt dat de verzekering het opruimen van de restanten snel kan aanbesteden. Dan kan hij weer gaan denken aan opbouwen.

Bert Bons
Redactiecoördinator van Het Kontakt Alblasserwaard en Klaroen.nl
Volg @Bertbons op twitter >
Ontvang 'm elke week gratis > Meer berichten