Logo hetkontakt.nl/alblasserwaard
<p>• Met man en macht wordt gewerkt aan een waterafscheiding van zandzakken.</p>

• Met man en macht wordt gewerkt aan een waterafscheiding van zandzakken.

(Foto: Stuart de Vries)

Mark van Driel uit Schelluinen hielp mee in Limburg: ‘Auto’s dreven door de straten’

  •   keer gelezen

SCHELLUINEN • Mark van Driel uit Schelluinen was afgelopen maand één van de militairen die werd ingezet om de Limburgers te helpen in hun strijd tegen het wassende water. De reservist haalde in maart jongstleden zijn baret en mocht amper vier maanden later direct aan de bak.


“Ik ben een uitzondering, sommige reservisten wachten al jaren op hun eerste inzet”, geniet de 34-jarige Mark, nog vol adrenaline, na. Een jongensdroom komt uit, beseft de eigenaar van Huiskamer Hypotheken uit Schelluinen. “Van jongs af aan heb ik interesse in het wereldje van defensie. Ik wilde graag piloot worden of bij de verkenners.” 

“Na mijn Havo-opleiding werd ik helaas niet toegelaten tot de officiersopleiding in Breda. Ik besloot het oriëntatiejaar ‘Vrede en Veiligheid’ te volgen. Een schooljaar met veel sporten en een deel van de algemene militaire opleiding. Ik hoopte alsnog toegelaten te worden, maar de officiersopleiding zat opnieuw tjokvol met afgestudeerde VWO- en gymnasiumleerlingen.”

Kriebelen
Mark koos, in navolging van zijn vader Rob, voor het bankwezen. “Het bleef kriebelen. Op een teambuildingsweekend van de Rabobank kwam ik aan de praat met een collega en die tipte mij om te solliciteren als reservist bij Defensie. Zo gezegd, zo gedaan. Na medische, psychologische en conditionele testen werd ik ingedeeld bij de 30e Bravo Compagnie op de Trip van Zoudtlandtkazerne in Breda.”

Helaas gooide corona roet in zijn militaire eten. “In oktober 2019 had ik gesolliciteerd, maar pas afgelopen voorjaar kreeg ik mijn basisopleiding. Je leert omgaan met het wapen Colt C7, maar zeker zo belangrijk is stressbestendigheid en militaire discipline. Je moet soms wel de knop omzetten en simpelweg bevelen opvolgen. Het leegtrekken van een kledingkast deden ze bij mijn vader in diensttijd en nu nog. Een spelletje om je sterker te maken.”

Lesdagen
Mark genoot kort daarna van een 25-uursoefening en aanvullende lesdagen. “Het is op vrijwillige basis, maar vrijblijvend is het niet. Maar dat geldt ook voor mijn aanwezigheid op zaterdagmiddag op het voetbalveld bij vv Schelluinen. Mijn medespelers rekenen op mij en nu dus ook mijn mede-reservisten.”

Dat merkte Mark aan den lijve. “Met een schuin oog keek ik natuurlijk naar het nieuws. Het water in Limburg steeg en dijken kwamen onder druk te staan. De kans werd snel groter dat onze hulp zou worden ingeroepen. Op donderdag pakten de meeste collega’s uit voorzorg alvast de 60 liter tassen.” 

Brandweer
Eerst probeerden de reguliere diensten, zoals waterschap, gemeenten, brandweer en politie het zelf te doen. “Maar al snel riepen ze onze hulp in. Vrijdagavond om 22.00 uur werd er geappt of ik de volgende ochtend om kwart voor zes op de kazerne kon zijn.” Hij lacht. “Ik kon moeilijk de slaap pakken, zie het als een gezonde wedstrijdspanning. Vanuit Breda vertrokken we naar Oirschot om vervolgens door te reizen naar onze Limburgse uitvalbasis Sittard.”

Met zijn collega’s vertrok hij naar het rampgebied. “In Meerssen was op vrijdag een dijk gesprongen en een aantal geëvacueerde inwoners mocht vanuit hun opvang even naar huis om wat belangrijke spulletjes op te halen. Met viertonners gingen we het gebied in. Het water stond op sommige plekken op navelhoogte.” 

Grappen
“Je weet niet wat je ziet. Voetbalvelden stonden blank, de begane grond van huizen en bedrijfsloodsen stonden voor de helft vol. Auto’s en huisraad dreven door de straten. Veel mensen waren emotioneel, maar ik heb gelukkig ook veel grappen met een zachte ‘G’ gehoord. Zelfspot hebben die Limburgers wel, beseffend dat ze allemaal in hetzelfde schuitje zaten. Overal was dezelfde ellende.”

Aan het eind van de zaterdagmiddag keerde de 30e Bravo Compagnie terug naar Sittard. Het werk leek gedaan en het avondeten stond op het programma. De rust was van korte duur. “In Maastricht stond een stuw op springen. Met een korte briefing, inclusief de waarschuwing om goed op onszelf en elkaar te letten, gingen we aan de slag.”

Zandzakken
Een stalen balk moest met zandzakken worden gefixeerd. Ik heb tig zandzakken door mijn handen zien gaan. Een maat van mij had zijn brein al uitgezet, zei hij….Na drie uur bikkelen was het gevaar geweken. Een serieuze klus, maar het is goed afgelopen. Achter de stuw lagen woonboten. Die hadden een uitdaging gehad als het mis was gegaan.”

Zuid-Limburg was aan een nog grotere ramp ontsnapt. Het water zakte en Van Driel en co konden in de loop van de zondagmiddag naar huis. “Halverwege vorige week werd er geïnventariseerd wie er eventueel weer voor het weekend beschikbaar was.” 

Opruimen
De reden was onbekend, misschien was er hulp nodig voor het opruimen van in de uiterwaarden achtergebleven materialen. “Dat kunnen die Limburgers natuurlijk nooit alleen.” Mark zou voor die tweede inzet hebben moeten bedanken. “Afgelopen weekend deed ik mee aan een training parachutespringen, inclusief vijf sprongen. Dat was ook kicken.”

Het is overduidelijk, de jonge vader geniet. “Ik zou iedereen wel willen aanraden om reservist te worden. Je leert er veel van en doet mooie ervaringen op. Houd er wel rekening mee dat je zo’n 300 uren per jaar beschikbaar moet zijn. Het is een professionele omgeving. Geen ‘Dads Army’ zoals vroeger weleens werd gegrapt. Niet alleen soldaatje spelen en of slapen in een tentje in de bossen. Dat is ook leuk, maar vooral de basis die je opbouwt als hulpverlener en de kameraadschap onderling. Echt geweldig. We zoeken trouwens nog collega’s.”

Theo Sprong

Geurt Mouthaan
Redacteur/fotograaf van Het Kontakt Alblasserwaard en Klaroen.nl. Tevens betrokken bij Het Kontakt Media (Special Products).
Volg @GeurtMouthaan op twitter >
Ontvang 'm elke week gratis > Meer berichten