
De stukadoor: ‘Oogst veel waardering voor strakke muren’
Giessen – De wanden van zijn eigen huis staan er strak bij. Op de grond nog rollen van het plastic waarmee hij de boel had afgedekt. De stopcontacten en plinten liggen klaar voor montage. Het gaat allemaal nog even duren want stukadoor Jim van den Bergh (25) krijgt vraag na vraag om een kamer, een plafond, een buitengevel of een heel huis te stuken. Gemiddeld moet hij op twee van de tien vragen ‘nee’ verkopen. Jim: “Mijn vak wordt steeds schaarser. Ik doe iets wat weinig anderen doen.”
Als je Jim vraagt kort te omschrijven wat zijn werk inhoud, dan is het antwoord: “Muren uitrapen.” Het draait om het pleisteren van wanden om het geheel weer mooi glad en recht te maken. Op de ene plek gaat meer en op de andere plek minder materiaal. Doel is om alles waterpas te krijgen, maar elementen in een huis vragen soms om andere oplossingen. Dat vraagt van Jim extra scherpte en soms buiten zijn vak om denken.
Eerst stuken
Vijf dagen per week meldt Jim zich om zeven uur bij een klant. De witte werkkleding gaat aan, het materiaal wordt aangemaakt, aangebracht en afgewerkt.
Als na half één de laatste afwerking gedaan is, worden de voorbereidingen voor de volgende dag getroffen. Eerst wordt er opgeruimd, dan volgt het klaarzetten, afplakken, voorlijmen en het stellen van profielen.
Extra bescherming
‘We krijgen veel waardering voor het resultaat’
Jim: “Stucwerk is niet harder dan een nagel. Ter bescherming voorzien we daarom inwendige en uitwendige hoeken van profielen. De profielen dienen ook als geleider voor het stuken zelf.”
Spuiten of handwerk
‘We krijgen veel waardering voor het resultaat’
Stuken doet Jim graag met de spuit omdat het sneller werkt. Maar niet alle situaties lenen zich daarvoor. Voor het echte handwerk wordt in een kuip drieënhalve zak droogpoeder gemixt met circa twintig liter water. Met een truifel wordt het materiaal op een bord geschept en vervolgens met een spaan vanaf het bord op de muur of het plafond. Als het gewenste oppervlak gedaan is, volgt het reien: met een grote aluminium lat wordt de muur in twee keer recht getrokken. Er moeten ook gereid worden als het materiaal met de spuit is opgebracht.
Het liefste werkt Jim aan plafonds. Daar komt hij minder obstakels tegen. Om op hoogte te werken wordt een steiger gebruikt. Jim: “Nee, ik sta niet op stelten zoals andere stukadoors wel doen. Dat vind ik veel te gevaarlijk.”
Ervaring
Jim: “Stuken komt nauw. Er kan veel misgaan. Een ondergrond die niet of juist te sterk zuigt, moet eerst voorgelijmd worden. Het stucmateriaal moet precies dik genoeg zijn en je moet tijdig afwerken. Als je het snel hard ziet worden, moet je echt een tandje bijzetten. Met één jaar ervaring kom je er niet. Ik denk dat ik het pas echt in de vingers had toen ik een jaar of zeven bezig was. Er komt veel gevoel bij kijken.”
Toeval
Dat Jim stukadoor werd, is toeval. In het laatste jaar van het vmbo moest hij stage lopen. Jim had geen idee wat hij wilde, maar in de bouw moest het in ieder geval niet zijn. Totdat de verhuurder zijn slaapkamer opnieuw liet stuken. Jim was zwaar onder de indruk van wat hij zag. Hij vond een stageplaats bij een stukadoor, ging een opleiding doen tot aspirant stukadoor en vervolgens een mbo 3-opleiding tot gezel stukadoor. Na een periode voor een baas begon Jim drie jaar geleden zijn eigen bedrijf: Van den Berg Stucwerken.
Waardering
Jim is trots op wat hij maakt en hij ziet dat ook klanten er erg blij mee zijn: “Mensen halen ons in huis om het strak te maken. We krijgen veel waardering voor het resultaat. Stucwerk is echt zichtwerk.”
Een stukadoor oogst waardering, maar het is ook een vies beroep. Alles moet afgedekt en afgeplakt worden. Op de vloer gaat stucloper, kozijnen worden afgeplakt en de meubels gaan naar het midden van de ruimte en worden met folie overdekt. Jim: “Bij elke stap die je zet ben je vervolgens bezig met opruimen. Het is ook een zwaar beroep. Je werkt boven je hoofd, zit veel op je knieën of je staat op een trap met zware materialen. En als je een klus op zolder hebt moet je wel zorgen dat er een pallet met zakken van vijfentwintig kilo naar boven komt.”
Klantwensen
Bij alle werk dat Jim uitvoert, houdt hij rekening met zijn klant: “Waar willen ze dat ik het afval laat? Mag ik binnen mixen, of moet het buiten? Wanneer moet ik waar klaar zijn voor de schilder?” Rond drie uur zit zijn werkdag bij een klant erop en is het tijd voor de boekhouding de inkoop van materialen en het opnemen van nieuwe klussen. Ook loopt Jim dan eerder uitgevoerd werk nog eens na.