Eten, slapen en podcasts: een chauffeur doet alles in zijn vrachtwagen
Werkendam - “Het gevoel van vrijheid!” Dat is wat Jouke van der Giessen (27) uit Werkendam noemt als het mooiste aan zijn vak. Geen mensen die op zijn lip zitten, zelfstandig aan het werk zijn en op plekken komen die voor anderen niet toegankelijk zijn. Maar ook het ’s morgens niet weten waar hij ’s avonds zal zijn. “Het voelt soms bijna als een vakantie waar je ook nog voor betaald krijgt.” Jouke is vrachtwagenchauffeur. Sinds tweeënhalf jaar rijdt hij vooral op Duitsland.
Jouke start op maandag om vier of vijf uur in de ochtend en soms nog eerder. De vrachtwagen staat dan al geladen. De meeneemheftruck gaat eraan, hij drinkt een bakkie koffie en tekent de vrachtbrieven. Tijdens de rit is hij verantwoordelijk voor de vracht.
Lossen en laden
De loslijst die Jouke meekrijgt, bepaalt de volgorde van zijn route. De ene keer lost hij op één adres de hele vracht, de andere keer zijn er meerdere adressen waar maar een paar pallets gelost moeten worden. Alles staat op volgorde in zijn vrachtwagen.
Is de vrachtwagen leeg, dan stuurt Jouke een berichtje naar de planning. Daarop krijgt hij een lijstje waar hij nieuwe vracht kan laden. Alles gaat mee terug naar Giessen, waar het bij zijn werkgever - E. van Wijk Logistics - op postcode van eindbestemming gesorteerd en in verschillende vrachtwagens herladen wordt.
Gezien zijn routes op Duitsland is dat voor Jouke zelden op dezelfde dag dat hij met zijn eerste vracht vertrok.
Binnenland of internationaal
De eerste vijf jaar als vrachtwagenchauffeur reed Jouke op de Benelux: “Veel korte ritten tussen het lossen en laden en aan het einde van de dag de vrachtwagen afleveren en voltanken. Iedere avond was ik thuis, al was nooit zeker hoe laat dat zou zijn.
Met drie jonge kinderen geeft internationaal rijden mij meer rust en het thuisfront meer duidelijkheid. Iedere avond onder etenstijd wordt er gefacetimed. Via de mobiel van mijn vriendin zit ik dan toch aan tafel en hoor de verhalen.”
Eten en slapen
Zelf eet Jouke in de cabine van zijn vrachtwagen of in het restaurant op een autohof. Op een autohof kan hij beveiligd parkeren en zijn ook douches die gebruikt kunnen worden. Jouke brengt echter net zo lief de nacht door op een industrieterrein. Voor die gelegenheid neemt hij twee maaltijden mee van thuis, die opgewarmd worden in de magnetron. Ook heeft hij een koelkastje, een tosti-ijzer en een koffiezetapparaat in zijn vrachtwagen. En natuurlijk een bed. Twee zelfs, voor als er met dubbele bemanning gereden wordt. In de wagen van Jouke wordt dat bed alleen beslapen als zijn broer of zoontje een keer met hem meerijdt.
Om een lange nacht te kunnen maken, probeert Jouke met zijn vrachtwagen zo dicht mogelijk bij zijn volgende adres te komen: “Bij de meeste zaken kun je al om half acht terecht. Ik kan dan lekker tot half zeven slapen.”
Meeneemheftruck
Of hij bij een klant vervolgens zelf aan het werk moet of rustig in zijn cabine een boterham kan eten, is vaak een verrassing. De ene keer staat hij aan een laaddock en is het wachten tot medewerkers zijn wagen leeg hebben. De volgende keer moet hij zelf aan de gang.
Ook gebeurt het dat Jouke in een rij terechtkomt om te kunnen lossen. Door de meeneemheftruck kan hij dan vaak toch al aan de gang. Dankzij de meeneemheftruck kunnen goederen ook geleverd worden op plaatsen waar de vrachtwagen niet kan komen. Jouke komt namelijk niet alleen op industrieterreinen, maar ook in binnensteden en woonwijken.
Hij leverde een kunstwerk af in Zeeland, goederen bij een hotel midden in Berlijn en dakbedekking op het binnenplein van een gevangenis. Ook kent hij de achteringangen van bouwmarkten en bakkerijen. Plekken waar klanten niet mogen komen.
Moeilijke adressen
Leveringen gaan niet altijd vanzelf. Jouke: “Er zijn adressen waar je eigenlijk niet kunt komen. Zoals die boerderij aan het einde van een kilometerlang bergweggetje. Met de meeneemheftruck zou het te veel tijd kosten. Ik ging dus met de vrachtwagen. Voor een tegenligger was geen ruimte en vooraf wist ik niet of ik aan het einde wel zou kunnen keren.”
Lange dagen
Als internationaal vrachtwagenchauffeur maakt Jouke weken van tegen de zestig uur, maar ook op het binnenland worden lange dagen gemaakt. Jouke: “Een chauffeur moet het van de overuren hebben. Door veel uren te maken kun je goed verdienen. Je moet je echter ook aan de rijtijdenwet houden. Je tachograaf op pauze zetten tijdens het lossen is niet de bedoeling.”
De vrijheid, de afwisseling en het avontuur maken de lange dagen licht en tijdens het rijden is er alle tijd om podcasts te luisteren en te bellen met vrienden en familie.