Haar fascinatie voor emoties van de mens leidt tot kunstwerken met een verhaal
NieuwsNieuwendijk - Ze noemt zichzelf een toegewijd kunstenaar. Een harde werker. Een beeldhouwer die gefascineerd is door de mens. In haar werk onderzoekt ze menselijke emoties. Wat haar hart voelt en haar hoofd denkt, maken haar handen. Heel vaak zijn dat koppen. Geen koppen als afbeelding, maar koppen als medium om een statement te maken.
Mariëtte van der Ven (58) is 35 jaar kunstenaar. Ze verkoopt haar kunst wereldwijd. In Nederland behoren haar beelden tot de vaste collectie van een galerie in Delft en in Den Haag.
Ze exposeerde in het Keramiekmuseum in Leeuwarden en maakte deel uit van meerdere tijdelijke exposities in binnen- en buitenland.
Ambtsketen van Altena
In Altena zijn haar beelden weinig bekend. Wel staat er in Uitwijk, Nieuwendijk en Werkendam een openbare bank van haar hand en is de ambtsketen van de gemeente Altena ontworpen door Mariëtte.
De ambtsketen is er eentje die eruit springt
“Het maken van de ambtsketen was een eervolle taak. Ik hou van al mijn kindjes, maar de ambtsketen is er eentje die eruit springt.”
De andere die Mariëtte noemt, is een enorme kop van Jezus: “Zijn teleurgestelde blik en de ontluikende takken rondom zijn hoofd verbeelden het lijden van de natuur.”
Symbolen
Mariëtte werkt veel met symboliek. Ook christelijke symboliek die ze kent vanuit haar opvoeding. Betekenissen van symbolen voegt ze samen om haar eigen verhaal te vertellen en mensen een ingang te geven om na te denken.
Meestal werkt ze met klei. Al werkend onderzoekt ze de vormen totdat ze de juiste heeft gevonden.
“Door hier te duwen en daar te drukken ontstaan andere emoties. Zo geef ik bezieling aan mijn beelden. Ik blijf het wonderlijk vinden hoe dat werkt en hoe een beeld dan echt gaat leven.”
Verslaafd
Een groot deel van haar werk is autonoom en komt terecht op exposities, in galerieën en musea. Voor een ander deel werkt Mariëtte in opdracht, zoals recent aan een levensgroot paard met vrouw voor bij een kasteel in Italië. Ze werkte er bijna een jaar aan. Ook doet Mariëtte regelmatig mee aan openbare inschrijvingen.
Inmiddels gaat het haar zo goed dat ze meer dan voorheen met het maken van kunst bezig kan zijn. Dat doet ze veertig uur per week.
“Ik ben verslaafd aan mijn werk. Ik kan gewoon niet stoppen.”
De uren die ze steekt in het onderhouden van haar netwerk, haar website, Instagram en de boekhouding worden dan niet eens meegeteld.
Platteland
Al haar kunstwerken komen tot stand in een prachtig hoog en licht atelier te midden van een weelderige tuin vol bloemen en fruitbomen. Een natuurlijke omgeving die zorgt voor inspiratie en rust, zodat Mariëtte zich volledig op haar werk kan concentreren.
Na haar afstuderen aan de Academie voor Beeldende Kunsten in Rotterdam in 1991 keerde ze heel bewust terug naar het platteland. Het werken in de tuin en de dagelijkse wandelingen met de honden hebben een positieve invloed op haar creatieve proces.
Onderzoeken
Dat proces was aanvankelijk zoeken. Mariëtte werd opgeleid als beeldhouwer. Ze leerde denken vanuit een concept achter een beeld, maar technieken kreeg ze niet tot in detail mee.
De zoektocht naar haar stijl en techniek bracht haar bij de klei, het materiaal waarmee ook haar vader, Ad van der Ven, graag werkte.
Met kleur voeg ik een vierde dimensie toe
Al doende maakte ze zichzelf de keramische technieken eigen. Ze specialiseerde zich in porseleinklei, een materiaal dat weerbarstiger is dan gewone klei. De laatste drie jaar onderzoekt Mariëtte hoe ze haar beelden verder kan verfraaien met glazuren. “Met kleur voeg ik zo een vierde dimensie toe.”
Bevoorrecht
Mariëtte geniet enorm van haar werk, maar geeft aan dat het tegelijkertijd ook afzien en eenzaam is.
“Het vraagt fysiek veel, ik moet veel zelf uitvinden en af en toe komt er iets uit de oven dat niet is zoals ik het bedoeld heb.”
Ze blijft zich bovenal een bevoorrecht mens voelen.
“Door mijn werk ben ik op vele plekken in de wereld geweest. Ik heb mijn hart kunnen volgen, ben mijn innerlijk vuur achterna gegaan. Ik ben erdoor geroerd dat ik dingen vorm kan geven waarmee ik anderen kan raken. Het zou mooi zijn als dat ook in Altena kan met een groot kunstwerk in de buitenruimte.”
Corine Verweij