Een vrijwilliger leest wekelijks voor: ‘Haar Nederlands is verbeterd sinds Riëtte hier komt’
NieuwsWerkendam - Bij Rimas (4) thuis spreken ze over het algemeen Arabisch en Turks. Het uit Jemen afkomstige gezin spreekt wel Nederlands, maar het is niet hun moedertaal. Via de kinderopvang werd Rimas aangemeld bij de Bibliotheek CultuurPuntAltena, waar de VoorleesExpress een onderdeel van is. Sindsdien komt er elke week een vrijwilliger om voor te lezen en taalspelletjes te doen.
Eigenlijk duurt een traject twintig weken, vertelt VoorleesExpress-vrijwilliger Riëtte. “Die twintig keer was ik hier al geweest, maar door omstandigheden kwam ik twee keer extra. Vandaag sluiten we het af en vanaf volgende week start ik bij een nieuw gezin.”
Vijf jaar in Nederland
Rimas en haar zus Rital (8) vinden het maar wat jammer dat Riëtte hierna niet meer wekelijks in het gezin komt.
“Ze hebben de afgelopen tijd vaak gevraagd of Riëtte niet vaker kon komen. Ze vinden het zo leuk”, vertelt moeder Hanan.
Het is goed om de taal te leren van het land waar je woont
“En ik vind het ook erg gezellig. Het is goed om de taal te leren van het land waar je woont. Ik kom uit Jemen en daarna verhuisden we naar Turkije. Daar heb ik gestudeerd en vijf jaar geleden kwamen we naar Nederland. Rimas is hier dus geboren. Maar haar Nederlands was niet goed. In het Arabisch maakt ze hele zinnen, maar in het Nederlands niet. Dat is echt verbeterd sinds Riëtte hier komt.”
Cadeautje
Omdat dit de laatste keer is, heeft Riëtte een cadeautje meegebracht. Zodra Rimas het uitpakt, verschijnt er een grote glimlach op haar gezicht.
“Dit boek heet ‘De allerbeste beer’. Dat boek gaan we vandaag lezen en dan laat ik het hier. Je hoeft het niet meer in te leveren bij de bibliotheek, maar je mag het houden.”
Wat je van beren leren kan
Rimas steekt haar duim in haar mond en is klaar voor wat er komen gaat. Dit is duidelijk haar momentje. Hoewel de fotograaf en de journalist eerst nog zorgden voor wat verlegenheid, lijkt ze de wereld om zich heen nu te vergeten.
Zodra Riëtte het boek openslaat, kijken beide meisjes geconcentreerd naar de glanzende pagina’s. De beer in het boek onderzoekt wat hij voor beer is. Bij het stukje over de grizzlybeer leest Riëtte dat hij graag dutjes doet.
Een dutje betekent slapen
“Wie deed er in het begin weleens dutjes toen ik hier net kwam?” vraagt ze aan de meisjes. Rimas lijkt niet precies te begrijpen wat ze bedoelt, maar voor Rital is het duidelijk: “Een dutje betekent slapen.”
De meisjes moeten lachen. “Maar nu kan dat niet meer. Nu moet je naar school”, lacht Riëtte. Ook bij Hanan breekt een glimlach door. Ze begrijpt goed waar het over gaat.
Beren met brillen
“Waarom zou deze beer een brilbeer heten?” vraagt Riëtte. Rital wijst naar de bril en vraagt aan haar zusje of ze weet hoe dat heet. Rimas antwoordt in het Arabisch. “Ja, een bril”, zegt Riëtte trots.
Het gaat erom dat je de woordenschat van de kinderen vergroot
“Toen ik mijn eerste gesprek met de VoorleesExpress voerde, realiseerde ik me dat ik niet bij de gezinnen langsga om de kinderen Nederlands te leren. Het gaat erom dat je de woordenschat van de kinderen vergroot door het lezen van de verhalen en het praten erover.”
“Als ze het Arabische woord weet, dan is het weggetje naar het Nederlands zo gemaakt”, legt ze daar later over uit.
Knuffelberen met labeltjes
Riëtte leest verder over knuffelberen met labeltjes. “Weet je wat een labeltje is?” Rimas en Rital schudden hun hoofd.
“Dat is een klein stukje stof dat aan een jurk of een knuffel zit. Heb jij knuffels?” Rimas knikt. “Mijn hele bed ligt vol.”
Rital moet erom lachen. “Ze heeft er echt heel veel.” “Zitten daar ook dieren bij?” Rimas denkt even na en vertelt dan wat ze voor knuffels heeft.
Ze maakt grapjes
Veel te snel is het verhaal afgelopen. “Vond je het een mooi boek?” Met pretlichtjes in haar ogen schudt Rimas haar hoofd. “Ze maakt grapjes”, verklaart Rital. “Dat doet ze altijd.”
Opa Jan
Gelukkig heeft Riëtte ook nog een boek uit de bibliotheek meegenomen en is het voorleesfeestje nog niet ten einde. “Om een ander boek van Opa Jan moesten we heel erg om lachen. Dus ik denk dat dit ook wel een boek is dat we leuk vinden.”
De meisjes nestelen zich weer tegen Riëtte aan. Als het verhaal uit is, kijken de meisjes nog even naar de tekeningen in het boek.
“Ik ben altijd juf geweest”, vertelt Riëtte. “Toen ik met pensioen ging, was het voorlezen een van de dingen die ik het hardste miste. Dus toen ik zag dat ze vrijwilligers zochten, heb ik me aangemeld.”
Twintig keer is eigenlijk altijd te kort
“Dit is nu het tweede gezin waar ik kom voorlezen. Twintig keer is eigenlijk altijd te kort, maar het doel is ook dat ouders zelf door blijven gaan met voorlezen. Dat ze zien hoe je met boeken om kunt gaan en dat ze de pret van het lezen zien. En dat hoeft echt niet in het Nederlands te zijn.”
Arabische teksten
Hanan leest geregeld met het gezin. “Meerdere keren per week lezen we Arabische teksten. En Rital en haar oudere zus lezen ook zelf in het Nederlands en het Arabisch.”
“Mijn man heeft iets bedacht om ze te motiveren: als ze een boek hebben gelezen en ze leggen daarna uit waar het over gaat, dan krijgen ze daar geld voor. We hopen dat onze kinderen daardoor meer en beter gaan lezen. Gelukkig lezen mijn kinderen nu ook al graag.”
Dutje
Terwijl we napraten, brengt Rimas in de praktijk waarover we net lazen. Ze doet een dutje. “
Dit doet ze eigenlijk elke middag”, lacht haar moeder.
“Voor ze naar school ging, sliep ze in de middag altijd.” “Maar ze slaapt gelukkig niet zo lang als de beer die een winterslaap houdt in het boek”, besluit Rital lachend.