Drie jaar later
Af en toe krijg ik de vraag: “Hoe is het om voor de tweede keer getrouwd te zijn?” Die vraag stel ik mezelf ook weleens. Het is anders en tegelijk ook heel herkenbaar.
Mijn korte antwoord is dat het fijn is om weer met iemand samen te zijn. Iemand die er is als ik thuiskom en luistert naar mijn verhalen. Dat ik het heb getroffen met een man die duidelijk laat merken dat ik nummer één voor hem ben.
Ontdekkingstocht
De langere versie is dat het een ontdekkingstocht is om elkaar goed te leren kennen en dat het ook aanpassingen vraagt.
Het heeft mij, zeker in het begin, veel energie gekost om mijn echtgenoot te kunnen ‘lezen’. Ieder heeft zijn eigen manier van communiceren en het duurde even voordat ik doorhad hoe dat bij hem werkte.
Het bijzondere is dat mijn echtgenoot daar geen moeite mee heeft gehad. Heel gemakkelijk is hij het avontuur met een nieuwe vrouw aangegaan en het lijkt hem geen extra energie te hebben gekost om in een nieuw leven te stappen.
Gewend
We zijn nu ruim drie jaar getrouwd en soms kan ik nog niet bevatten dat mijn leven er zo anders uitziet dan enkele jaren geleden. Tegelijk voelt het ook vertrouwd.
“Ik ben nu helemaal aan je gewend”, zei ik pas tegen mijn man. Dan moet hij lachen en zegt: “Nu pas? Ik was aan jou gelijk al gewend.”
We lachen om onze verschillen, want verschillend zijn we. Zowel in karakter als in onze opvattingen. Op politiek, religieus en leefstijlgebied liggen we ver uit elkaar. Maar liefde overstijgt die verschillen.
‘Nu begrijp ik je’
Een vriendin van mij, die al jaren weduwe is, heeft net als ik een nieuwe liefde gevonden. Ze gunde mij mijn nieuwe man van harte, maar begreep mijn keuzes niet.
“Nu begrijp ik wat je voelde en de keuzes die je maakte”, zei ze onlangs. Liefde wordt beschouwd als de sterkste emotie die er bestaat.
Het maakt dat je ook op latere leeftijd nog grote stappen durft te zetten.