Ben (64) ging van de heiwereld naar het hoveniersvak: ‘Plantsoenen netjes maken oogst waardering’

ma 2 mrt, 12:00 Nieuws

Almkerk - ‘Blij dat jullie er zijn.’ ‘Dat ziet er een stuk beter uit.’ Dit zijn zinnen die Ben van Essen (64) iedere week wel een keer hoort als hij aan het werk is in een woonwijk waar het onkruid hoog staat en de struiken een wildernis vormen. Met collega’s gaat hij schoffelen, uitharken en snoeien. Ben: “Struiken en bloemen komen weer tevoorschijn en dat maakt mensen blij.”

Sinds drieënhalf jaar is Ben van Essen allround hovenier. Daarvoor werkte hij in de heiwereld. Het bedrijf waar hij werkte ging failliet en via een detacheringsbureau kwam Ben in het groen terecht.

Zijn werkgever bepaalt hoe een klus wordt aangepakt, maar als Ben voorstelt het anders te doen, wordt dat meegenomen. Die vrijheid waardeert hij.

Variatie

Voor zijn werkgever voert Ben opdrachten uit voor gemeenten, aannemers en particulieren. Hij schoffelt, snoeit heggen en struiken, dunt bosplantsoenen uit en versnippert takken. Met een bosmaaier verwijdert hij bramen en onkruid en maakt hij de randen tussen plantsoen en straatwerk weer netjes.

In de winter wordt er gestrooid en met een shovel sneeuw geruimd. Ben: “Alle variatie maakt het werk extra mooi.”

Veiligheid

Voor al het werk moeten veiligheidsmaatregelen worden genomen. Voor Ben is dat vanzelfsprekend. Hij wil ’s avonds gezond en veilig thuiskomen. Zijn baas voorziet hem en zijn veertien collega’s van gehoorbescherming, zaagbroeken en -laarzen en van veiligheidsbrillen -schoenen en -helmen.

De werkgever van Ben, Poortvliet Infra- en Groenprojecten, verplicht alle medewerkers ook een veiligheidstraining te volgen. Daar leren zij hoe zij veilig en verantwoord kunnen werken in een risicovolle omgeving. Ben heeft zijn VCA-papieren voor leidinggevenden.

Hij is dan ook voorman bij klussen die in groepjes van twee of drie worden uitgevoerd. Vooral het aansturen van jongens met een afstand tot de arbeidsmarkt vraagt discipline van hem.

“Ik ben een doener, een aanpakker. Met zulke jongens heb je geduld nodig. Dat is niet mijn sterkste kant. Soms moet ik iedere dag opnieuw hetzelfde uitleggen. Op een gegeven moment kan ik dan uit mijn slof schieten. Tegelijkertijd heb ik er veel plezier in als ik zulke jongens flinke vorderingen zie maken.”

Werkdagen

In de zomermaanden begint de werkdag van Ben om 07:00 uur, in de winter een half uur later. Hij meldt zich bij het bedrijf in Sleeuwijk, verzamelt de benodigde spullen en laat de collega’s van die dag bij hem instappen.

Tijdens het werk is er twee keer een half uur pauze en tegen 16:00 uur is Ben weer terug in Sleeuwijk om de materialen te lossen en de spullen voor de volgende dag klaar te zetten. Voor werk in Den Bosch, Zaltbommel of Oss vertrekt hij rechtstreeks vanuit zijn woonplaats Almkerk. Een half uur van de reistijd is daarbij voor eigen rekening.

Met het loon voor veertig uur werken is Ben tevreden. “We kunnen er goed van leven. De manier waarop mijn werkgever met mij omgaat zie ik ook als salaris. Toen ik een hernia had, werd er geen druk op mij uitgeoefend. Er zijn leuke bedrijfsfeestjes en op vrijdag is er altijd gelegenheid voor een drankje.” Ontroerd: “Het is hier altijd een warm bad.”

Buiten

In de heiwereld was Ben al gewend om buiten te werken. Als hovenier is dat niet anders. “Op vrieskou kun je je kleden en als het 30 graden is, is het protocol om zo mogelijk eerder te beginnen, mee te draaien met de zon en vaker te stoppen.

Regen is het beroerdst. Bij stortregen ligt het werk stil, maar in andere gevallen gaat het regenpak aan. Je wordt nat, vies en koud. De mooiste periode is het voorjaar. Je ziet alles uitlopen, de vogeltjes fluiten en iedereen is blij.”

Wat het weer ook doet, Ben wil een klus goed afleveren. Of dat voor een gemeente is of voor een particulier, dat maakt hem niet uit. Aan het onderhoud van een begraafplaats besteedt hij echter net wat meer aandacht. “Begraafplaatsen horen echt netjes te zijn. Mensen komen daar hun geliefden bezoeken.”

Voorkeuren

Straatwerk is niet zijn favoriet. “Dat ik op mijn knieën moet, maakt niet uit. Ik heb het inzicht niet om een straatje goed recht te leggen. Maar ik doe het wel hoor. Wat er ook moet gebeuren, ik ga altijd met plezier naar mijn werk.”

Werk waarbij de grootste uitdaging ligt in het op tijd klaren van een moeilijke klus, zoals het zagen van gemeentegroen langs het water, spreekt hem aan. “Je kunt niet overal goed bij en je moet altijd goed kijken hoe bomen vallen.”

Het liefst brengt Ben plantsoenen in orde, vanwege de waardering van mensen in de wijk.

Corine Verweij