Jan Beijer.
Jan Beijer. Foto: Jan Bouwhuis
Column Jan Beijer

Column: Zonnewending

Nieuws

Tiel heeft geen wethouders meer. Allemaal opgestapt. Wat een heisa. Wat een politiek drama. Dat hebben we in geen 6000 jaar meegemaakt. Het kan nog wel langer zijn. Ik heb er zelfs akelig van gedroomd. Zondag gaan we feest vieren op de Waalkade, het Zonnewendefeest. Met een picknick op een groot kleed van aan elkaar genaaide theedoeken. Bedoeld als een manifestatie van saamhorigheid, hoe cynisch kan het zijn. In mijn dromen zag ik hoe dit festijn overschaduwd werd door het zo verziekte politieke klimaat in Tiel. Het werd geen zonnewende maar een zonnebende. De grote theedoek die gereserveerd was als zitplaats voor het college, bleef helemaal leeg. Alleen waarnemend burgemeester José van Egmond zat er nog. Moederziel alleen. Ze was voor niemand aanspreekbaar, vragen stellen mocht ook niet. Ze had nog gehoopt dat de commissaris van de koning wel van de partij zou zijn. Om fijn naast haar te komen zitten. Hand in hand. Maar hij had afgezegd. Te druk met de doofpotten in het provinciehuis, denk ik. De raadsleden van de burgerspartij waren er wel. Ze zaten apart. Niet, zoals iedereen, op een theedoek, maar op een vliegend tapijt. Waarom? Om de boel makkelijk in de steek te kunnen laten. Om er plotseling vandoor te kunnen gaan. Dat deden ze halverwege de laatste raadsvergadering ook.

Op een videootje zag ik hoe ze het stadhuis uitvluchten. Hoe ze in ganzenmars door de avondlijke straat liepen. Het leek wel een groepje Heilsoldaten. Of onheilssoldaten, dat kan ook. Het is maar hoe je het bekijkt. Tussen haakjes; kan dat zo maar, je plicht verzuimen door weg te lopen? Je moet het bij je baas niet flikken. Dan stuurt hij je zelf de straat wel op. Er ontstond nog even een opstootje op het theedoekenfeest. Boze burgers kwamen het terrein op. “Openheid, openheid, openheid” scandeerden ze handklappend. Ze droegen spandoeken met teksten als “Waar rook is, is vuur” en “Wat niet is onderzocht, geeft achterdocht”. Het was van korte duur. De burgemeester veerde op van haar theedoek en stuurde de demonstranten het veld af. Wat een droom! Je zou er een spectaculaire streekmusical van kunnen maken. Dat lijkt me een welkome klus voor de Betuwse dichter Fred Eggink. Succes gegarandeerd. Minstens een week lang uitverkocht in Agnietenhof. De titel heb ik al, Fred. Van stadhuis tot spookhuis!

(reageren; jbeijer@upcmail.nl)