Ontspoord
Ik heb er gesmuld van op de huid gebakken zeewolf, van mosselen in het traditionele pannetje en van de crème brûlée, die ik zo graag at met een bolletje vanille-ijs erbij. En er genoten van de ontwapenende service waarmee het personeel de gasten bediende. Ik heb het over restaurant Buitensporig in Tiel, gevestigd in het karakteristieke stationsgebouw. En over de mensen met een beperking, die er soms al bijna twintig jaar werken. Tijdens de Pinksterdagen heb ik vaak aan hen moeten denken. Want vlak voor deze zonovergoten dagen kregen zij het plotselinge bericht, dat zij op straat staan. De zaak gaat dicht. Het is hard aangekomen, zeker bij deze mensen die toch al zo kwetsbaar zijn. Die toch al moeite hebben met het verwerken van emotie. De vader van een van de circa dertig restaurantmedewerkers belde me erover. Zijn zoon is zo aangedaan dat hij de Pinksterdagen bij zijn ouders heeft doorgebracht. Om weer wat tot rust te komen. Net zoals andere ouders heeft deze vader de financiële problemen van Buitensporig al geruime tijd geleden zien aankomen. Hij trok verontrust aan de bel bij het bestuur van de stichting, die het restaurant exploiteert. Het zou zo’n vaart niet lopen, zo kreeg hij te horen. Maar gerustgesteld was hij niet. Integendeel. Het geld raakte op, dat kon je merken. De Nederlandse Spoorwegen hadden de zaak nog kunnen redden door de hoge huur te verlagen Dat zou een mooi menselijk gebaar geweest zijn in de richting van het sociale restaurant, dat zo’n belangrijke maatschappelijke functie heeft.
NS-directeur Wouter Koolmees zag ik nogal eens breed lachend aanschuiven in talkshows, waar hij met een aai over zijn eigen kalende bol trots zat te vertellen hoe goed het bedrijf onder zijn leiding rendeert. Dat zal wel, maar het moet natuurlijk niet over de ruggen gaan van de mensen die het door hun beperking toch al zo lastig hebben in deze maatschappij. En de gemeente Tiel dan? Heeft die de problemen bij Buitensporig niet zien aankomen? Is die alleen maar bezig geweest met de stoelendans om de wethoudersposten? Of met de theedoeken-picknick waarover ik vorig week al in deze column schreef. Je zou het haast gaan denken. De raadsfractie van het CDA wil in ieder geval opheldering. Ik heb ook nog een paar vragen. Hoe kon deze kwestie zo ontsporen? En wie is nu eigenlijk het spoor bijster?
(reageren: jbeijer@upcmail.nl)