Bubbel
Je kent het wel: online zoek je een vakantie in Frankrijk en je wordt vervolgens overspoeld door allerlei vakantieadvertenties. Zo gaat het vaak ook bij besluiten in de gemeenteraad. De raad neemt een besluit over bijvoorbeeld de Waalkade en nog voordat de koffie koud is, barst het los op social media. En raad eens wat je vooral ziet? Mensen die ongeveer hetzelfde vinden als jij.
Dat voelt prettig. Bevestigend zelfs. Zie je wel, ik sta niet alleen. Maar terwijl je tevreden scrolt, mis je iets. Namelijk dat er, ergens buiten jouw bubbel, een hele andere wereld bestaat. Met mensen die er anders over denken, andere zorgen hebben en soms ook heel andere oplossingen zien. Online leven we comfortabel in ons eigen bubbeltje.
En eerlijk is eerlijk: offline doen we dat net zo goed. Kijk maar eens om je heen. Hoe vaak spreek je een onbekende die echt anders naar de wereld kijkt dan jij? Iemand met een andere achtergrond, een ander leven, een ander verhaal? En hoe vaak luister je dan écht, met als doel de ander te begrijpen?
Ik betrap mezelf daar ook op. Een andere mening en hup, het verdedigingsmechanisme schiet aan. Toch merk ik dat als ik dat even loslaat en echt luister, er vaak meer overeenkomsten zijn dan gedacht. Misschien niet over de oplossing, maar wel over het probleem.
Dat gebeurt zelden online, maar juist bij persoonlijke ontmoetingen. Tijdens een wandeling langs de Waal of bij de groentekraam op de markt. Zulke gesprekken leveren vaak meer op dan honderd reacties onder een bericht op social media.
Misschien moeten we vaker uit onze eigen bubbel stappen en ons open durven stellen voor de mening van anderen. Zodat er, ondanks verschillen, begrip en respect voor elkaar ontstaat.
Hier sta ik voor. Doet u mee?