Veerkracht
Als stadsgids vertel ik bezoekers graag over Flipje. Niet alleen als het vrolijke fruitmannetje uit de jamreclame, maar als de (waarschijnlijk) best geïnformeerde inwoner van Tiel. Hij staat al jaren op zijn sokkel en heeft alles gezien. En geloof me: dat is nogal wat.
Lang voordat Flipje zijn rode bessenpak aantrok, was Tiel al een belangrijke handelsstad aan de Waal. Schepen vol goederen meerden aan. Dat ging niet altijd zonder natte voeten, want de rivier liet zich geregeld van haar wilde kant zien. Overstromingen, stadsbranden, economische dipjes, oorlogsschade: Tiel kreeg het nodige voor de kiezen. Als Flipje toen al had bestaan, had hij waarschijnlijk lieslaarzen aan gehad en een brandblusser vastgehouden.
Maar wat hij vooral zou hebben gezien en wat hij nu nog steeds ziet, is iets anders. Mensen die opnieuw beginnen. Ondernemers die na een moeilijke periode toch weer hun deur openen. Vrijwilligers die denken: ‘Als niemand het doet, dan doen wij het.’ Buurtbewoners die elkaar vinden als het spannend wordt. Tiel is namelijk kampioen opstaan. Niet mopperen langs de zijlijn, maar de mouwen opstropen. Als iets niet kan zoals het was, dan verzinnen we gewoon iets nieuws. Creatief? Absoluut. Soms een tikje eigenwijs? Ook dat.
Met de gemeenteraadsverkiezingen op komst staan we weer op zo’n historisch moment. Richting kiezen. Discussie voeren. Misschien hier en daar wat stevige woorden. Flipje hoort ze allemaal aan zonder met zijn ogen te knipperen. En toch weet ik zeker wat hij denkt: deze stad heeft erger doorstaan dan een verkiezingsdebat of meningsverschil. Tiel blijft niet liggen. Tiel staat op.
Als fan van Tiel zeg ik dan met een glimlach: wie goed kijkt naar Flipje, ziet geen beeld van fruit, maar een monument van veerkracht.