Het haasje
Joop zit, om het in dierentermen te zeggen, met een fikse kater. Of hij voelt zich als een geslagen hond, dat kan ook. Wie Joop is? Joop de Jonge is raadslid voor de Partij van de Dieren in de gemeente Buren. Een raadslid, dat zijn snavel niet dicht houdt. Integendeel, hij kakelt er lustig op los in de raadzaal. Er zijn ook raadsleden in onze contreien die je nooit hoort, die stilletjes in de achterhoede zitten. Joop is precies het tegenovergestelde. Een kritisch raadslid, altijd in actie en nooit te beroerd om pittige vragen te stellen. Daar lijkt nu een eind aan te komen want het partijbestuur heeft hem laten vallen. Hij was lijsttrekker en is nu op de onderste plek van de kandidatenlijst gezet. Maar Joop de Jonge laat zich niet zo maar wegduwen. Hij begint geen eigen partijtje, zoals je vaak in dergelijke situaties ziet. Hij loopt ook niet met een stalen gezicht over naar een andere partij. Nee, Joop vecht terug als een kemphaan met de veren omhoog. Vechten om nu met voorkeurstemmen in de gemeenteraad te komen. Waarom de partij hem gedegradeerd heeft? Ik denk dat ze hem te activistisch vonden. Om daar een voorbeeld van te geven: zo probeerde hij vorig jaar de jagers in de Burense dreven het leven zuur te maken. Joop wilde met medestanders het veld in trekken om daar herrie te maken. De hazen zouden dan het hazenpad kiezen en dan viel er niet veel meer te schieten voor de mannen met het groene hoedje met de pauwenveer. Die actie schoot het partijbestuur kennelijk in het verkeerde keelgat. Er zal wel meer deining tussen Joop en de partij geweest zijn. In ieder geval genoeg om hem als lijsttrekker af te schieten.
Hazen schieten, ik heb er ook helemaal niks mee. Als ik aan die snelle langoren denk, komt er een liedje uit mijn kindertijd bij me boven. Het liedje van de twee parmante haasjes in een groen-groen-groen-groen-knollen-knollenland. De een speelde op de fluit en de ander sloeg de trommel. Totdat er eentje dodelijk getroffen werd door een schot van een jager. Een zielig lied, dat mijn kinderhart diep trof. Sindsdien hebben de jagers ook mijn sympathie verknald. Een haas is een alleraardigst dier, niemand heeft er last van. Langoor doet geen kip kwaad. Wat mij betreft mag Joop als raadslid blijven protesteren. Hij is nu zelf het haasje. Aangeschoten door zijn eigen dierenpartij. Het is bij de beesten af.
(reageren: jbeijer@upcmail.nl)