Helleborussen
Herinnert u zich de ophef rond woonminister Mona Keijzer nog? Overal kakelde ze rond dat de woningbouw ernstig vertraagd wordt door bezwaarschriften. Dat kan zo niet langer, betoogde ze geërgerd. Ze vergat erbij te vertellen dat ze zelf met een aantal buren een bezwarenprocedure, tot aan de Raad van State toe, had aangespannen tegen de bouw van een zorgcomplex voor dementerende ouderen in haar buurt. Een minister met een dikke laag boter op het blonde hoofd.
In de gemeente Buren ergert de fractie van Gemeentebelangen zich ook aan de inwoners, die bezwaar maken tegen bouwplannen. Raadslid Keller suggereerde in deze krant dat de bezwaarmakers er geld aan willen verdienen. En hij wilde wel eens weten wie zij precies zijn. Oei, meneer Keller, dat lijkt me toch wel op het randje. Het komt nogal Trumpiaans bij me over. Die kant moeten we toch niet op in onze Betuwe. Ik ben die Trump al lang zat. Je kunt geen krant open slaan of dat gluiperige hoofd van de president (de knettergekke Amerikaanse megalomaan, zoals Youp van ’t Hek hem noemt) kijkt je op vrijwel elke pagina aan. Ik word er sacherijnig van.
Mijn vrouw heeft dat ook in de gaten. Doe die krant dicht en ga de deur maar eens uit, zo gaf ze mij subiet te kennen. Ze had gelijk. Ik zit sinds mijn vertrek uit het ziekenhuis te veel thuis. Lopen gaat nog niet zo geweldig. Vorige week trok ik toch de stoute schoenen aan en wandelde voor het eerst weer naar de supermarkt. Mijn vrouw had het goed gezien, wat een verademing om er even uit te zijn.
Het voelde alsof ik een nieuwe wereld ontdekte. In de sloot waren de waterhoentjes in het zonnetje al op zoek naar een geschikte plek voor een nest. De helleborussen showden hun eerste paarse bloemen. Weer thuis pakte ik toch weer de krant, ik kan het niet laten. Ik las dat B en W van Tiel van plan zijn om de Waalkade weer in te richten als parkeerterrein.
Eerst werden de auto’s eraf gejaagd, werden er miljoenen geïnvesteerd in deze modderpoel en nu zijn we weer terug bij af. Wie het snapt mag het zeggen. De nieuwe gemeenteraad wordt er nu mee opgescheept. Die moet dit falende beleid gaan oplossen. Dat het opnieuw veel geld zal kosten, is wel zeker. Vorige week noemde ik de Waalkade de Baalkade. De Faalkade lijkt me ook erg toepasselijk.
(reageren: jbeijer@upcmail.nl)