Sur place
ColumnColumn Jan Beijer ‘Sur place’
Tijd heelt alle wonden, zegt het spreekwoord. Gelukkig maar. Ik zit opgescheept met twee operatiewonden, die inderdaad tijd nodig hebben. Geduld hebben, dus. In ieder geval heb ik weer genoeg puf om mijn wekelijkse column te schrijven.
Aan onderwerpen geen gebrek. Natuurlijk kan ik niet om het fruitcorso heen. Wat is de Betuwe zonder het corso? Ik durf die vraag eigenlijk niet te stellen. Want ik moet er niet aan denken dat we deze fantastische manifestatie van volkskunst kwijtraken. Ik ben er niet gerust op. Dankzij het debacle van het Waalkadeparcours is die artistieke stoet van corsowagens diep in de financiële problemen geraakt. ‘Het heeft kat en kogel gekost’, om een typisch Betuwse uitdrukking te gebruiken. Het kleurrijke zaad van de wagens is zwart zaad geworden.
In november maakte het corsobestuur via Omroep Gelderland bekend dat een verlies van een halve ton was geleden. En nu horen we dat het vele malen hoger is. Op de HBS was ik geen kei in boekhouden, maar de rekenmeesters van het corso halen ook niet meer dan een zes minnetje. Waar zijn de centen gebleven? Ik wou dat ik het wist. Nu zit het fruitige corso met de gebakken peren. Daarom komt er dit jaar geen echt corso meer maar een soort tentoonstelling van stilstaande wagens. Stilstand is achteruitgang, zegt een ander spreekwoord.
Stel je voor dat de organisatie van de Tour de France de renners geen etappes meer laat rijden. Dat de wielervedetten niet meer langs de enthousiaste toeschouwers koersen. En dat het kleurige wielerpeloton op een groot podium in Parijs wordt neergezet. Daar kan het publiek dan langs lopen. Wat blijft er dan van het evenement over? Zo kijk ik ook tegen dat sur-place-corso aan.
En ik heb ervan opgekeken dat Tiel zoveel geld besteedt aan het feest ter gelegenheid van het 6000-jarig bestaan. Nou ja, feest. Het lijkt me eerder een slim uitgekiend bedenksel van een commercieel bureau. In ieder geval geen in de maatschappij verankerd volksfeest zoals het corso. Geen school, geen vereniging en geen vrijwilliger doet eraan mee.
Het bureau duikt in tal van steden op met de organisatie van dit soort klank- en lichtevenementen, tot Lissabon toe. Dure jongens zijn dat. Je bent er zo een paar ton aan kwijt. Geld dat het corso uit de nood had kunnen helpen. Conclusie: het is balen. Balen op de Waalkade. Of beter gezegd: op de Baalkade.
(reageren: jbeijer@upcmail.nl)