Bloesemtocht: een Ode aan de Lente
April in Nederland is een maand vol beloftes. De dagen worden langer, de zon voelt steeds krachtiger en de fruitbomen krijgen meer kleur vanwege de bloesem. Wie bloesem zegt, zegt Bloesemtocht.
Wat was het zaterdag 11 april een fantastische dag. De Bloesemtocht was terug in een vernieuwde vorm. Wat hetzelfde bleef, zoals bij vorige edities, waren de witte en roze kleuren in de boomgaarden. Het is alsof je door een schilderij stapt. Op sommige plekken was er letterlijk een lijst neergezet.
Daarbij was het voor de duizenden wandelaars geweldig wandelweer. Je kon het voorjaar ruiken. Een aangename temperatuur en niet te warm. Een gesluierd zonnetje, waardoor je huid niet snel kon verbranden. Droog, waardoor je niet door modder hoefde te banjeren.
De wandeltocht is een fysieke activiteit en bij een langere afstand een uitdaging. Ik kreeg echter een hint dat het ook een soort van mentale reset kan zijn. Terwijl je tussen de bloeiende bomen loopt, word je herinnerd aan hoe vergankelijk alles is. De bloesem is er maar even, en voordat je het weet waaien de blaadjes weg. Het is alsof de natuur ons zachtjes influistert: “Geniet nu, want morgen kan alles anders zijn.”
Wat deze tocht pas echt bijzonder maakt, is de verbondenheid. Je loopt samen met vrienden, familie en wellicht onbekenden. Alle gelegenheid voor een goed gesprek of een ontmoeting met een oude bekende. Onderweg bij de verschillende rustpunten was er uiteraard een verse appel of een bakje aardbeien. Of een kraampje met sap uit de streek. En hier en daar zelfs de ontspannende klanken van een plaatselijke muzikant of muziekgroep.
In een tijd waarin alles snel en digitaal gaat, kan de bloesemtocht een tegenwicht bieden door een aantal uren van onthaasten. Ook na 11 april is er nog even de mogelijkheid om te genieten van de bloesem. De Betuwe op zijn mooist.