‘Ondanks wielen onder m’n billen, sta ik in de samenleving’
Anne Ruth den Hertog
Beesd - Mienke van Alphen (33), Karel van Koppen (80) en Françoise Groenendaal (60) zijn met de gemeenteraadsverkiezingen verkiesbaar, ook zijn ze actief bij Stichting Toegankelijk West Betuwe. Zij zetten zich in voor een toegankelijke gemeente.
Mienke zit in een rolstoel vanwege CP in al haar ledematen. Dit is een hersenaandoening waardoor het bewegen van lichaamsdelen moeilijk is. “Ondanks de wielen onder m’n billen, sta ik midden in de samenleving”, vertelt Mienke lachend. “Ik wil laten zien dat je als rolstoelgebruiker politiek actief kunt worden.”
Françoise heeft het syndroom van Usher, dit is progressieve slechtziendheid en ernstige slechthorendheid. Zij is burgerraadslid en staat opnieuw voor GL-PvdA op de lijst. “Tijdens de vorige gemeenteraadsverkiezingen kreeg ik 120 stemmen, ik vond dat ik daar mijn verantwoording in moest nemen en ben burgerlid geworden. Ik toets alle stukken op inclusie en toegankelijkheid”, legt Françoise uit. “Zodra ik de raadszaal binnenloop denken mensen ‘Oh ja, toegankelijkheid’, ik ben blij hier een rol in te kunnen spelen.”
Ook Karel van Koppen staat op de lijst van GL-PvdA, hij zet zich in voor meer openbare toiletten. “We willen onze ervaringsdeskundigheid de politiek mee in nemen”, legt Karel uit. “Want ondanks de goede wil van ambtenaren, wordt toegankelijkheid nog steeds vaak vergeten”, vult Françoise aan.
Françoise zette zich de afgelopen tijd in: “Het ontroerde mij om te zien hoe goed er naar mij geluisterd wordt”, vertelt Françoise. “Daarnaast ben ik er trots op dat we de richtlijn voor toegankelijkheid naar platina, het hoogste niveau, hebben kunnen tillen.” Dit betekent dat er bij nieuwbouw rekening gehouden moet worden met de toegankelijkheid.
Mienke staat voor het eerst op de lijst. “Ik vind het fijn dat ik binnen de partij als mens wordt gezien, en niet als beperking.” Daarnaast heeft Mienke een droom: “Ik zou het geweldig vinden om in West Betuwe de bus te nemen, nu kan ik de bus niet in. Het zou mij enorm veel vrijheid geven.” Daarnaast benoemt Mienke de lift van station Geldermalsen. “De lift is vaak stuk, dan moet ik doorrijden naar Tiel, terugrijden naar Geldermalsen en hopen dat ik op een perron terecht kom waar de lift het wel doet. Hellingen zouden de afhankelijkheid van de lift wegnemen.”
Mienke, Françoise en Karel hopen, met hun ervaringsdeskundigheid, de toegankelijkheid in de gemeente te verbeteren.