Heb jij al een windturbine in je tuin? Wij krijgen er wel een.
Voor veel mensen is de energietransitie iets abstracts. Iets dat ‘ergens anders' gebeurt. Voor ons, bewoners van het lage veld Beesd (Kooiweg oost, Busterweg en Oude Waag), dreigt die transitie letterlijk in onze achtertuin te worden geplaatst.
In de plannen voor een windpark bij Culemborg gaat het om windturbines van ruim 245 meter hoog, hoger dan de Domtoren. Deze turbines komen pal bij onze woonomgeving te staan. Dat betekent niet alleen een drastische aantasting van het landschap, maar ook dagelijkse blootstelling aan geluidsoverlast, slagschaduw en hinderlijke verlichting, ook ’s nachts.
Wij zijn niet tegen duurzame energie. Integendeel. Maar duurzaamheid mag niet betekenen dat een kleine groep bewoners onevenredig zwaar wordt belast, zonder echte inspraak of bescherming.
Wat ons vooral raakt, is het gevoel niet gehoord te worden. In documenten wordt gesproken over participatie, maar veel bewoners hebben nooit een brief of uitnodiging ontvangen. Tijdens een inloopavond bleek vooral ruimte voor zenden, niet voor luisteren. Onze zorgen werden aangehoord, maar niet zichtbaar meegewogen.
De energietransitie is een gezamenlijke opgave, maar juist daarom verwachten wij van overheden dat zij ook oog houden voor de mensen die direct geraakt worden. De taak van een gemeente is niet alleen het uitvoeren van beleid, maar ook het beschermen van minderheden — bewoners die niet met aantallen spreken, maar wel met hun leefomgeving.
Wij vragen geen stilstand, maar zorgvuldigheid. Geen besluiten over ons, zonder ons. En vooral: geen turbines in onze achtertuin zonder dat onze zorgen serieus zijn meegenomen.
Misschien is de vraag daarom niet: hebben we windenergie nodig?
Maar: wie betaalt daarvoor de hoogste prijs?
Gerard van de Water namens de bewoners van het lage veld Beesd (Kooiweg Oost, Busterweg en oude waag).