Hoe dan wel?
Heeft u de volgende vragen ook weleens gesteld? Hoe hebben ze dat bedacht? Of willen ze dat nu echt zo uitvoeren? Dan bent u niet de enige, want als SGP stellen wij die vragen ook weleens. Zoals bij de energietransitie en haar onrealistische doelen. Of bij de aanpak van de zogeheten natuurverbetering (UPLG), met vaak dramatische gevolgen voor onze agrarische sector. Of bij het ontbreken van een goede ontsluiting bij een nieuwe wijk. En zo kunnen we nog wel even doorgaan. De belangrijke vraag is natuurlijk, hoe gaat de SGP dit dan aanpakken?
Als SGP staan wij voor realistisch beleid dat uitvoerbaar en haalbaar is. Papier is geduldig, maar wat niet kan, kan niet. Dat hebben wij laten zien bij de opwek van duurzame energie tot 2030. Als je geen extra windturbines wil en je verder alleen inzet op zon-op-dak, dan hoort daar een passend bod bij. Dat bod is inmiddels gehaald. Daarmee lossen we onze belofte in én kunnen we, mét draagvlak, werken aan een energiemix voor de toekomst die past bij onze gemeente.
Als SGP vinden wij gezond boerenverstand onmisbaar bij vraagstukken rond natuurherstel. De praktijk hoort leidend te zijn, niet de modellen. Dus door te werken met metingen en doelsturing, zonder het saneren van de boeren die al generaties lang hoeders zijn van ons prachtige landschap. Op het erf is dat nuchtere boerenverstand al dagelijks aanwezig. Zo ontstaat realistisch beleid waarbij het de boer mét de natuur is.
Als SGP willen wij oorzaak en gevolg bij elkaar houden. Dat klinkt logisch, maar de politieke werkelijkheid laat vaak iets anders zien, zoals bijvoorbeeld de situatie in en rond Leerdam. Daarom moet bereikbaarheid een harde randvoorwaarde zijn bij nieuwe woningbouwontwikkelingen. Niet gebaseerd op wensdenken, maar op de praktijk. De randweg bij Lexmond is hier een goed voorbeeld bij, want die zorgt voor een goede ontsluiting voor de geplande nieuwbouw.
Dit is politiek die nuchter en waakzaam is. Politiek die realistisch is en in Vijfheerenlanden hand in hand gaat met uitvoerbaar beleid.