Van niet willen stemmen naar lijsttrekker
Van iemand die vroeger zei: “Ik ga niet stemmen, ze liegen toch allemaal”, naar lijsttrekker van een lokale partij. Het kan soms raar lopen in het leven. Of misschien toch ook weer niet. Thuis kreeg ik iets anders mee. Mijn vader zat niet in de politiek, maar wel in de ondernemingsraad. Opkomen voor collega’s, niet wegkijken bij onrecht en verantwoordelijkheid nemen als het nodig is – dat was voor hem vanzelfsprekend. Later deed ik zelf ook OR-werk. Het gevoel dat je niet aan de zijlijn wilt blijven staan, maar iets wilt dóen als iets niet klopt, herken ik nog steeds. Ik ging de politiek in voor de boeren. Ik zag hoe zij steeds meer klem kwamen te zitten tussen regels, papierwerk en beleid dat ver van het erf wordt bedacht. Maar toen ik politiek actief werd, eerst lokaal en later ook provinciaal, ontdekte ik hoeveel er hier speelt. Ik sprak omwonenden van de windturbines, inwoners die zich niet gehoord voelden en ondernemers die vastliepen in gemeentelijke processen. Toen wist ik: hier moet lokaal een stevig geluid klinken. Ooit kwam ik voor de liefde naar Vijfheerenlanden. Die relatie is voorbij, maar mijn liefde voor deze gemeente is gebleven. Zeker voor het buitengebied. Wij zijn een plattelandsgemeente in ’t Groene Hart – iets om trots op te zijn. Van de uiterwaarden langs de Lek en de Linge tot de weilanden rond Schoonrewoerd en Hei- en Boeicop. Maar Vijfheerenlanden is méér dan een polder. Het zijn ook de historische binnensteden van Leerdam, Vianen en Ameide. Ook daar spelen vragen over bereikbaarheid, woningbouw, leefbaarheid en voorzieningen. Stad en dorp horen bij elkaar. Het één kan niet zonder het ander. Ons buitengebied is belangrijk voor voedselzekerheid, welzijn en recreatie. Tegelijk verdienen onze steden sterke winkelcentra, veilige wijken en ruimte voor starters en ondernemers. Met BBV kies ik voor lokaal zeggenschap en bescherming van wat ons uniek maakt, in álle kernen. Ik kan simpelweg niet tegen onrecht. Daarom ben ik volksvertegenwoordiger: om te luisteren, te spreken en te doen wat nodig is voor onze inwoners.